Johann Valentin Meder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Johann Valentin Meder (ochrzczony 3 maja 1649 w Wasungen - zm. w lipcu 1719 w Rydze) - niemiecki kompozytor i organista.

Syn kantora w Wasungen, Johanna Erharda Medera. Studiował teologię w Lipsku i w Jenie, później działał jako śpiewak w Eisenach i Gocie, Bremie (1672-1673), Hamburgu i Lubece. Po 1674 zyskał posadę kantora w Rewlu (Tallinnie), natomiast w latach 1685 -1686 przebywał w Rydze. W roku 1687 został kapelmistrzem Kościoła Mariackiego w Gdańsku i stanowisko to piastował do 1699. W roku 1700 został kantorem w Królewcu i na tym stanowisku pozostawał przez rok, następnie ponownie wyjechał do Rygi, gdzie został aż do śmierci, działając na posadzie organisty i kierownika chóru w ryskiej katedrze. Po wyjeździe Medera z Gdańska jego następcą na posadzie kapelmistrza Kościoła Mariackiego został Maximilian Dietrich Freißlich.

Twórczość Medera obejmuje zróżnicowane kompozycje religijne (kantaty, oratoria, motety), a także kompozycje świeckie, instrumentalne. W jego twórczości widoczne są wpływy włoskiej szkoły kompozytorskiej. Komponował także utwory sceniczne, wśród nich wystawioną w 1695 w Gdańsku operę Nero oraz wystawioną w 1698 położonej pod Gdańskiem miejscowości Schottland (dziś Stare Szkoty) operę Die wiederverehligte Coelia, która była prawdopodobnie pierwszą niemieckojęzyczną operą w Gdańsku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), Kraków 2000, tom VI, s. 155