Johanna Wolf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Johanna Wolf, znana także pod pseudonimem Wolferl"Wilczysia" – od swego nazwiska znaczącego "Wilk" (ur. 1 czerwca 1900 w Monachium, zm. 5 czerwca 1985 w Monachium w Niemczech) – najstarsza z sekretarek Adolfa Hitlera.

Po ukończeniu szkół w 1922 pracowała dla związanych z frakcją Bloku Ludowego (niem. Völkischer Block in Bayern (VBI) (1924/25)) dr. Alexandra Glasera i Gregora Strassera, a także Dietricha Eckarta ideologa narodowego socjalizmu, późniejszych członków NSDAP.

Od 1929 zatrudniona u Rudolfa Hessa (wówczas jeszcze prywatnego sekretarza Adolfa Hitlera) oraz adiutanta Hitlera Wilhelma Brüknera.

Od 1 listopada 1929 członkini NSDAP.

W Osobistej Adiutanturze Führera od 1933. Przez następnych 12 lat z przerwami na urlopy i częste kuracje (ze względu na słaby stan zdrowia) towarzyszyła Hitlerowi w jego kolejnych kwaterach głównych (niem. Führerhauptquartier – FHQ).

W nocy z 21 na 22 kwietnia 1945 razem z inną z sekretarek Christą Schroeder została odprawiona z bunkra Hitlera i odleciała z okrążonego Berlina do Berchtesgaden w Bawarii, a następnie do domu matki w Bad Tölz, gdzie została pojmana i internowana 23 maja 1945 przez agentów kontrwywiadu CIC 7. Armii USA i uwięziona w obozie w Augsburgu.

Po zwolnieniu z internowania w styczniu 1948 mieszkała w zapomnieniu najpierw w Kaufbeuren, a potem w Monachium, gdzie zmarła w samotności w 1985 roku. Konsekwentnie odmawiała zarówno wywiadów, jak i publikacji wspomnień, twierdząc, że była tylko "prywatną" sekretarką Hitlera.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]