John Bercow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Bercow
John Bercow Senate of Poland 01.JPG
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1963
Edgware
Wielka Brytania Spiker Izby Gmin
Okres urzędowania od 22 czerwca 2009
Poprzednik Michael Martin
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

John Bercow (ur. 19 stycznia 1963 w Edgware[1]) – brytyjski polityk, od 22 czerwca 2009 roku pełni urząd spikera Izby Gmin. Przez większość swojej kariery politycznej był związany z Partią Konserwatywną, lecz obecnie – zgodnie ze stawianym spikerowi wymogiem bezstronności – jest politykiem bezpartyjnym.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny brytyjskich Żydów, do dziś jest wyznawcą judaizmu. Jego ojciec był taksówkarzem. Jako nastolatek John był obiecującym tenisistą, jednak jego karierę sportową przerwała choroba - mononukleoza zakaźna. Ukończył z wyróżnieniem studia w zakresie administracji publicznej na University of Essex w 1985[2]. W młodości był bardzo zaangażowany w prace różnych organizacji młodzieżowych związanych z Partią Konserwatywną, po studiach został ostatnim przewodniczącym Federation of Conservative Students. Karierę zawodową zaczynał w bankowości, potem pracował jako specjalista ds. lobbyingu politycznego w spółce-córce międzynarodowej agencji reklamowej Saatchi & Saatchi, aż wreszcie wraz ze wspólnikiem założył firmę specjalizującą się w szkoleniach dla polityków (głównie konserwatywnych).

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Własną karierę polityczną rozpoczął w 1986 w samorządzie lokalnym, jako członek rady londyńskiej dzielnicy Lambeth. Już rok później został wiceprzewodniczącym klubu radnych Partii Konserwatywnej w tym gremium. Od 1995 pracował jako specjalny doradca dla ministrów w rządzie Johna Majora. Jego pracodawcą był wtedy Jonathan Aitken, a potem Virginia Bottomley. W 1997 został wybrany do Izby Gmin.

W 2001, gdy liderem opozycji był Iain Duncan Smith, Bercow został powołany do kierowanego przez niego gabinetu cieni, gdzie najpierw pełnił funkcję "cienia" naczelnego sekretarza skarbu, a następnie ministra pracy i emerytur. Już w 2002 na własne życzenie powrócił do grona backbencherów, po tym jak wbrew dyscyplinie partyjnej poparł rządowy projekt ustawy umożliwiającej homoseksualistom adopcję dzieci[3]. W 2003 nowy lider partii Michael Howard ponownie powołał go do gabinetu cieni jako ministra ds. rozwoju międzynarodowego, jednak Bercow szybko popadł w konflikt z Howardem i w 2004 został odwołany z tego stanowiska[4]. Od tego czasu pozostawał raczej na marginesie swojej partii, a w mediach pojawiały się nawet plotki, iż rozważa przejście do Partii Pracy[5] . Ostatecznie Bercow pozostał w szeregach torysów, choć (za zgodą władz partyjnych) przyjął od Gordona Browna propozycję zasiadania w rządowym zespole doradczym ds. dzieci z problemami z porozumiewaniem się. Bercow motywował to względami osobistymi - jeden z jego synów jest dzieckiem autystycznym. W 2005 telewizja Channel 4 uhonorowała go tytułem "Opozycyjnego posła roku".

Po rezygnacji Michaela Martina z funkcji spikera Izby Gmin, w atmosferze skandalu związanego z nadużywaniem przez członków Izby prawa do zwrotu z publicznej kasy wydatków ponoszonych w związku z wypełnianiem mandatu, Bercow zgłosił swoją kandydaturę na nowego spikera. Zrobił to wbrew kierownictwu własnej partii, które popierało George'a Younga. Dość nieoczekiwanie wygrał wybory[6][7] dzięki głosom Partii Pracy, która - nie mając szans na przeforsowanie na to stanowisko polityka z własnych szeregów - postanowiła poprzeć outsidera z lewego skrzydła Partii Konserwatywnej, skłóconego z jej przywódcami. W maju 2010, na inauguracyjnym posiedzeniu parlamentu nowej kadencji, uzyskał reelekcję na urząd spikera.

Bercow jest pierwszym spikerem, który zrezygnował z prowadzenia obrad w ceremonialnym stroju. Choć używa tradycyjnej togi, jedynie luźno zarzuca ją na zwykły garnitur, z wyraźnie widocznym krawatem i koszulą.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Sally Bercow (z domu Illman) i ma troje dzieci. Swoją żonę poznał w 1989 na konferencji studenckich organizacji konserwatywnych, jednak pobrali się dopiero trzynaście lat później. W międzyczasie Sally zmieniła barwy partyjne i dziś jest działaczką Partii Pracy, choć udziela się tylko na szczeblu lokalnym.

Przypisy

  1. W chwili narodzin Bercowa Edgware stanowiło odrębną miejscowość. Obecnie znajduje się w granicach administracyjnych Wielkiego Londynu.
  2. Essex graduate new speaker, University of Essex, 2009-06-23 [dostęp 2010-07-09]
  3. Tory resigns over adoption vote, BBC News, 2002-11-04 [dostęp 2010-07-09]
  4. Profile: Commons Speaker, John Bercow, guardian.co.uk, 2009-06-22 [dostęp 2010-07-09]
  5. Bercow defection is expected at time of maximum embarrassment, conservativehome.blogs.com, 2007-07-14 [dostęp 2010-07-09]
  6. Brytyjski parlament ma nowego szefa (pol.). Money.pl, 2009-06-23. [dostęp 2013-05-13].
  7. Election of the Speaker: Latest, parliament.co.uk, 2009-06-22 [dostęp 2010-07-09]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]