John Dill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Greer Dill
John Dill w 1941
John Dill w 1941
Field Marshal Field Marshal
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1881
Lurgan
 Irlandia Północna
Data i miejsce śmierci 4 listopada 1944
Waszyngton
 Stany Zjednoczone
Przebieg służby
Lata służby 1901-1944
Siły zbrojne Flag of the British Army.svg British Army
Stanowiska Naczelny Dowódca British Army (1940-1941)
Główne wojny i bitwy II wojna burska
I wojna światowa
Arabskie powstanie w Palestynie
II wojna światowa
Odznaczenia
Order Łaźni Order św. Michała i św. Jerzego Distinguished Service Order Legia Honorowa Order Korony Order Korony Rumunii Order św. Olafa Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski British War Medal Victory Medal 1914-18 Krzyż Wojenny Krzyż Wojenny Distinguished Service Order
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sir John Greer Dill (ur. 25 grudnia 1881; zm. 4 listopada 1944), GCB, CMG, DSO - brytyjski marszałek polny (Field Marshal), Naczelny Dowódca British Army w latach 1940-1941.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

John urodził się w miasteczku Lurgan w Irlandii Północnej. Jego ojciec był dyrektorem lokalnego banku i kształtował syna do kariery w służbach administracyjnych. Ukończył Cheltenham College w Cheltenham w Anglii.

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Royal Military Academy Sandhurst. W dniu 8 maja 1901 otrzymał stopień podporucznika (Second lieutenant) i przydział do 1 Batalionu Piechoty w Leinster Regiment. Wziął udział w końcowych walkach II wojny burskiej w Transwalu. Od 1902 był asystentem adiutanta pułku, a od 15 sierpnia 1906 był adiutantem [1]. W dniu 12 lipca 1911 otrzymał awans na kapitana (Captain)[2].

W lutym 1913 został oddelegowany do szkoły oficerów sztabowych Staff College w Camberley. Gdy wybuchła I wojna światowa otrzymał przeniesienie do Francji i wziął w walkach na froncie zachodnim. W marcu 1915 podczas bitwy o Neuve Chapelle dowodził 25 Brygadą Piechoty. Pod koniec wojny awansował na generała brygady (Brigadier). Po wojnie zyskał miano utalentowanego instruktora wojskowego. W 1929 został wysłany do Indii Brytyjskich, gdzie otrzymał rok później awans na generała majora (Major-General). Następnie powrócił do Anglii i 8 stycznia 1931 objął komendanturę Staff College w Camberley (do 21 stycznia 1934). W dniu 22 stycznia 1934 został dyrektorem operacji wojskowych i wywiadowczych w Ministerstwie Wojny (do 31 sierpnia 1936).

Gdy na wiosnę 1936 wybuchło arabskie powstanie w Palestynie (1936-1939), podjęto decyzję o skierowaniu Drilla na Bliski Wschód. W dniu 8 września 1936 został dowódcą wojsk brytyjskich w Mandacie Palestyny i Transjordanii (do 19 września 1937). Następnie powrócił do kraju i 12 października 1937 został Głównym Oficerem Naczelnego Dowódcy British Army (do 2 września 1939).

W momencie wybuchu II wojny światowej, w dniu 3 września 1939 objął dowództwo nad I Korpusem, który w ramach Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego został wysłany do Francji. 1 października został awansowany na generała (General). W dniu 22 kwietnia 1940 zdał dowództwo nad I Korpusem i powrócił do Anglii obejmując funkcję Vice Szefa Imperialnego Sztabu Generalnego.

Naczelny dowódca armii[edytuj | edytuj kod]

27 maja 1940 został Naczelnym Dowódcą British Army. 18 listopada 1941 został awansowany na marszałka polnego (Field Marshal). Z powodu braku zgodności z premierem Winstonem Churchillem, został 25 grudnia 1941 odwołany z dowództwa nad armią[3].

Stany Zjednoczone[edytuj | edytuj kod]

Następnie Churchill wysłał go jako swojego osobistego przedstawiciela do Stanów Zjednoczonych, gdzie był szefem Brytyjskiej Misji Współpracy. W 1943 wziął udział w Konferencji w Casablance i Konferencji w Teheranie.

Zmarł 4 listopada 1944 w Waszyngtonie na niedokrwistość aplastyczną[4].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Line Battalions. „London Gazette”. 27944, s. 5869, 1906-08-15 (ang.). [dostęp 2012-04-24]. 
  2. Infantry. „London Gazette”. 28529, s. 6628, 1911-09-08 (ang.). [dostęp 2012-04-24]. 
  3. Alex Danchev: Churchill's Generals. London: Cassell Military, 1991, s. 67-68. ISBN 0-304-36712-5.
  4. Tony Heathcote: The British Field Marshals 1736-1997. Barnsley: Pen & Sword, 1999, s. 105. ISBN 0-85052-696-5.