John Hamilton-Gordon, 1. markiz Aberdeen i Temair

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Hamilton-Gordon, 1. markiz Aberdeen i Temair
Lord Aberdeen.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1847
Edynburg
Data śmierci 7 marca 1934
Flag of the Lord Lieutenant of Ireland.svg Lord Namiestnik Irlandii
Okres urzędowania od 1905
do 1915
Poprzednik lord Dudley
Następca lord Wimborne
Flag of the Governor-General of Canada.svg Gubernator generalny Kanady
Okres urzędowania od 1893
do 1898
Poprzednik lord Stanley of Preston
Następca lord Minto

John Hamilton-Gordon, 1. markiz Aberdeen i Temair (ur. 3 sierpnia 1847 w Edynburgu - zm. 7 marca 1934 w Tarland w hrabstwie Aberdeenshire) – brytyjski arystokrata i polityk, w 1886 oraz w latach 1905-1915 pełnił funkcję Lorda Namiestnika Irlandii, a w latach 1893-1898 był gubernatorem generalnym Kanady.

W 1870, tuż po ukończeniu studiów, odziedziczył po starszym bracie parostwo i stał się 7. hrabią Aberdeen. Równocześnie z zasiadaniem w Izbie Lordów, w roku 1880 uzyskał w dużej mierze honorowy urząd Lorda Namiestnika Aberdeenshire, który pełnił formalnie przez kolejne 35 lat. W latach 1881-1885 był wysokim komisarzem (osobistym przedstawicielem monarchy) przy Kościele Szkocji. W 1886 był krótko Lordem Namiestnikiem Irlandii, w tym samym roku stał się członkiem Tajnej Rady. W 1883 wyjechał na 5 lat do Kanady, gdzie pełnił urząd gubernatora generalnego tego dominium. W 1905 ponownie stanął na czele administracji w Irlandii, tym razem na całą dekadę. Od 1913 do 1916 był także rektorem Uniwersytetu w St. Andrews. W 1916 został podniesiony do godności markiza.

W 1877 poślubił Ishbel Marjoribanks, mieli pięcioro dzieci.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]