John Hamilton-Gordon, 1. markiz Aberdeen i Temair
| John Hamilton-Gordon, 1. markiz Aberdeen i Temair | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 sierpnia 1847 Edynburg |
| Data śmierci | 7 marca 1934 |
 Lord Namiestnik Irlandii |
|
| Okres urzędowania | od 1905 do 1915 |
| Poprzednik | lord Dudley |
| Następca | lord Wimborne |
 Gubernator generalny Kanady |
|
| Okres urzędowania | od 1893 do 1898 |
| Poprzednik | lord Stanley of Preston |
| Następca | lord Minto |
John Hamilton-Gordon, 1. markiz Aberdeen i Temair (ur. 3 sierpnia 1847 w Edynburgu - zm. 7 marca 1934 w Tarland w hrabstwie Aberdeenshire) – brytyjski arystokrata i polityk, w 1886 oraz w latach 1905-1915 pełnił funkcję Lorda Namiestnika Irlandii, a w latach 1893-1898 był gubernatorem generalnym Kanady.
W 1870, tuż po ukończeniu studiów, odziedziczył po starszym bracie parostwo i stał się 7. hrabią Aberdeen. Równocześnie z zasiadaniem w Izbie Lordów, w roku 1880 uzyskał w dużej mierze honorowy urząd Lorda Namiestnika Aberdeenshire, który pełnił formalnie przez kolejne 35 lat. W latach 1881-1885 był wysokim komisarzem (osobistym przedstawicielem monarchy) przy Kościele Szkocji. W 1886 był krótko Lordem Namiestnikiem Irlandii, w tym samym roku stał się członkiem Tajnej Rady. W 1883 wyjechał na 5 lat do Kanady, gdzie pełnił urząd gubernatora generalnego tego dominium. W 1905 ponownie stanął na czele administracji w Irlandii, tym razem na całą dekadę. Od 1913 do 1916 był także rektorem Uniwersytetu w St. Andrews. W 1916 został podniesiony do godności markiza.
W 1877 poślubił Ishbel Marjoribanks, mieli pięcioro dzieci.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
