John Hennigan
|
|||
 |
|||
| Pseudonim | John Hennigan Johnny Blaze John Morrison Johnny Nitro Johnny Onyx Johnny Spade Johnny Superstar Shaman of sexy Monday Night Delight |
||
| Data urodzenia | 3 października 1979 Los Angeles, Kalifornia |
||
| Obywatelstwo | Los Angeles, Kalifornia | ||
| Wzrost | 185 cm | ||
| Masa ciała | 99 kg | ||
John Randall Hennigan, znany jako John Morrison (ur. 3 października 1979 w Los Angeles) – profesjonalny amerykański wrestler. Występował w World Wrestling Entertainment, lecz 30 listopada rozstał się z federacją. Był mistrzem Intercontinental, ECW , WWE Tag Team.
Spis treści |
Kariera [edytuj]
Studiował na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis na wydziałach filmu i biologii. Karierę zawodowego wrestlingu rozpoczął w Pro Wrestling w Sacramento, następnie został przyjęty do Ohio Valley Wrestling (OVW). 1 marca 2004 Hennigan zadebiutował na WWE RAW. Kontrakt z WWE podpisał w 2005 (debiut na WWE SmackDown!. John karierę rozpoczynał w Supreme Pro Wrestling School w Sacramento. Nie został przyjęty do programu Tough Enugh 2, ale udało mu się dostać do jego III edycji w 2002 roku, wygrywając go wspólnie z Mattem Cappotellim. Jako zwycięzca otrzymał kontrakt z rozwojówką WWE – Ohio Valley Wrestling aby kontynuować tam treningi. W WWE zadebiutował w Bar Room Brawl matchu na Vengeance 2003.
Na RAW Morrison zadebiutował 1 marca 2004 roku pod nickiem "Johnny Blaze". Otrzymał taki pseudonim ponieważ był asystentem ówczesnego RAW GM-a Erica Bischoffa Po 3 tygodniach jego nazwa została zmieniona na Johnny Nitro, która była odniesieniem do Monday Nitro z WCW, dla której pracował Bischoff. Jego przygoda została przerwana w czerwcu kiedy to przegrał walkę z Eugene, w której karą za porażkę była utrata pracy, został zesłany powtórnie do OVW. Podczas pobytu w rozwojówce rozpoczął spór z Cappotellim, potem do tego feudu wprowadzono Melinę jako byłą dziewczynę Nitro. Niedługo po tym dołączył do nich też Joey Mercury, tworząc stajnię MNM.
Po powrocie do WWE w brandzie SmackDown! pokonali Eddiego Guerrero i Reya Mysterio w walce o pasy WWE Tag Team Championship. Tytuły te stracili dwa dni przed Armageddonem w grudniu. Po raz 3 mistrzostwo zdobyli pokonując Mysterio i Batistę z duża pomocą Marka Henry'ego 30 grudnia. W maju stracili pasy na rzecz Paula Londona i Briana Kendricka co doprowadziło do rozpadu ich TT. Następnego dnia GM Teddy Long zwolnił Nitro i Melinę. Tydzień później zadebiutował na RAW ale przegrał z Johnem Ceną. Natychmiast został wprowadzony do feudu o pas IC, zdobył go na Vengeance pokonując w Triple Threat matchu Sheltona Benjamina (c) i Carlito. Tytuł posiadał przez 4 miesiące, przegrywając go z Jeffem Hardym 2 października. W listopadzie ponownie go odzyskał, gdy Eric Bischoff wznowił walkę, a Nitro przegrał ją przez dyskwalifikację. Tydzień później Hardy odzyskał tytuł. MNM rozpoczęło feud z Hardy Boyz, Mercury doznał kontuzji w Fata 4-way Ladder matchu na Armageddonie. Potem MNM dostało lanie od Hardyz na Royal Rumble a potem na No Way Out które to zakończyło feud. W kwietniu 2007 roku został przedraftowany do ECW. John zadebiutował w ECW 19 czerwca pokonując Nunzio, tydzień później na Night of Champions wziął udział w walce o wakujący pas ECW Championship zastępując nieobecnego Chrisa Benoita.
Morrison & The Miz [edytuj]
Mimo rywalizacji Morrison i Miz zostali umieszczeni w WWE Tag Team Championship matchu przeciwko MVP i Mattowi Hardy’emu. Na Survivor Series obaj przegrali z Punkiem w Triple Threat matchu o ECW Championship. W lutym 2008 roku Miz i John mieli streaming programu o nazwie The Dirt Sheet w którym wyśmiewali innych zapaśników i celebrytów. Zespół ten wielokrotnie bronił tytułów TT aż do Great American Bash w którym to wzięli udział w Fata 4-way TT matchu. Ani John ani Miz nie zostali przypięci, jednak to Jesse (z Festusem) spinował Curta Hawkinsa (z Ryderem) i odniósł zwycięstwo.
John Morrison & The Miz i pasy Tag Team [edytuj]
Następnie rozpoczęli feud z Cryme Tyme, z którymi zmierzyli się jako zwycięzcy głosowania Telewidzów na Cyber Sunday. 8 grudnia zdobyli nagrodę Slammy Awards (Tag Team roku), 5 dni potem wywalczyli tytuły World TT Championship pokonując CM Punka i Kofiego Kingstona. Następnie zaangażowali się w feud z The Colons’, panującymi mistrzami WWE Tag Team. Jedni i drudzy bronili z powodzeniem swoich tytułów, a ich feud zakończył się Lumberjack Unified TT Championship machem na Wrestlemanii XXV. Górą okazali się Primo i Carlito.
John Morrison jako solowy zawodnik [edytuj]
13 kwietnia w Drafcie 2009 Miz został przeniesiony na RAW, co skutkowało rozpadem ich TT, wtedy to Miz zaatakował Morrisona. 2 dni później Johna przedraftowano na SD!. Na Judgment Day JoMo pokonał Sheltona Benjamina. 31 lipca miał swoją pierwszą walkę o World Heavyweight Championship, ale przegrał z Jeffem Hardym. 4 września na SmackDown! pokonał Reya Mysterio i po raz 3. zdobył tytuł Intercontinental Championa. Na TLC stracił ten tytuł na rzecz Drewa McIntyre.
Morrison & R-Truth [edytuj]
W 2010 roku stworzył team z R-Truthem. Wziął udział w Elimination Chaber WHC matchu, ale przegrał (wyeliminowany przez Kane). Potem pokonali Cryme Tyme i Hart Dynasty i zostali pretendentami do Pasów TT. Na Wrestlemanii XXVI przegrali z teamem Sho-Miz. 26 kwietnia został powołany do RAW, tej samej nocy przegrał w debiucie z Jackiem Swaggerem.
World Wrestling Entertainment [edytuj]
1 marca 2004 Hennigan zadebiutował na WWE RAW. Kontrakt z WWE podpisał w 2005 (debiut na WWE SmackDown!. Wraz z Meliną i Joeyem Mercurym założyli tag team MNM, zdobywając trzy razy WWE Tag Team Championship. Po rozpadzie drużyny Hennigan zdobył WWE Intercontinental Championship. W czerwcu 2007 Hennigan został przeniesiony z WWE RAW na Extreme Championship Wrestling, gdzie zdobył ECW Championship (debiut w wadze ciężkiej). Ponadto w 2007 wraz z The Mizem zdobył WWE World Tag Team Championship oraz WWE Tag Team Championship. W kwietniu 2009 wrócił na SmackDown! gdzie zdobył pas WWE Intercontinental Championship. Na WrestleManii 26 wraz z R-Truthem przegrali pasy Tag Team na rzecz ShowMiz (Big Show & The Miz). W wyniku Draftu w 2010 roku Morrison został przeniesiony na WWE RAW. Na SumerSlam występował w teamie "Raw" który wygrał walkę z The Nexus. Walczył rónież na Bragging Rights występując w "czerwonym" brandzie, lecz zwyciężył team SmackDown. Na Survivor Series oraz TLC pokonał Sheamusa stając się jednocześnie po raz pierwszy pretendentem do tytułu mistrza WWE .Na Elimination Chamber walczył o miano pretendenta do pasa WWE Championship na Wrestlemani 27 w 6-osobowej walce w stalowej klatce, lecz został wyliminowany przez CM Punka. 3 kwietnia na WrestleManii 27 walczył w teamie z Trish Stratus i Nicole "Snookie" Polizzie przeciwko Dolphowi Zigglerowi i LayCool w którym Team Morrisona wygrał. 18 kwietnia na Raw wygrał pojedynek z R-truthem i zajął jego miejsce w Triple Threat Steel Cage Matchu o pas WWE na Extreme Rules, gdzie zmierzył sie z WWE Championem The Mizem oraz Johnem Ceną. Na gali Extreme Rules przegrał jednak walkę, stało się to przez niedawnego kolegę R-Trutha, który zaatakował Morrisona tym samym niszcząc mu szansę na zdobycie najważniejszego pasa WWE.Na jednym z Raw został kontuzjowany przez R-Trutha. Powrócił po kontuzji 25 lipca na Raw atakując R-Trutha. Na następnej gali przegrał walkę z Christianem. Na Night of Champions przegrał w Fatal 4 Wayu z United States Championem Dolphem Zigglerem Jackem Swaggerem i Alexem Rileyem. o pas Stanów Zjednoczonych. Podczas Hell in a Cell przegrał z Codym Rhodesem o pas WWE Intercontinental Championship. 30 listopada 2011 John rozstał się z WWE, ponieważ skończył mu się kontrakt i nie chciał go przedłużyć.
Osiągnięcia [edytuj]
- OVW Southern Tag Team Championship[1]
Pro Wrestling Illustrated
- PWI Tag Team Roku (2005)[2]
World Wrestling Entertainment
- ECW Championship[3]
- WWE Intercontinental Championship (3 razy)[4]
- World Tag Team Championship
- WWE Tag Team Championship (4 razy)[5]
- Slammy Award dla najlepszego Tag Teamu roku (2008)
- Slammy Award dla najlepszego programy na WWE.com (2008)
- Zwycięzca WWE Tough Enough III
Przypisy
|
|||||||||||||||||
|
|||||
