John Hick

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

John Harwood Hick (ur. 20 stycznia 1922 w Scarborough, zm. 9 lutego 2012) – brytyjski filozof religii i teolog. Przedstawiciel pluralistycznej teologii religii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1948 ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie w Edynburgu, a w 1950 obronił na Uniwersytecie w Oxford pracę doktorską. Pracował jako duchowny prezbiteriański w Northumberland (1953-1956), następnie był wykładowcą filozofii religii w USA i Wielkiej Brytanii, najdłużej na Uniwersytecie w Birmingham (1967-1982).

Zajmował się m.in. epistemologią religii, problemem zła, a przede wszystkim pluralistyczną teologią religii, w ramach której odrzucił tzw. inkluzywistyczne podejście w dialogu religijnym, zakładające, że także w innych religiach zbawienie jest w istocie związane z ofiarą Chrystusa. Twierdził bowiem, że chrześcijaństwo jest jednym z wielu nurtów życia religijnego, w ramach którego ludzie mogą wejść w zbawczą relację z Bogiem. W konsekwencji zakwestionował bóstwo historycznego Jezusa z Nazaretu.

Był żonaty, miał troje dzieci.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Faith and Knowledge, 1957
  • Philosophy of Religion, 1963
  • Arguments for the Existence of God, 1970 (po polsku jako Argumenty za istnieniem Boga (1994)
  • God and the Universe of Faiths, 1973
  • God Has Many Names, 1980
  • An Interpretation of Religion, 1984
  • The Rainbow of Faiths, 1995
  • John Hick: An Autobiography, 2003
  • The Fifth Dimension: An Exploration of the Spiritual Realm, 2004
  • The New Frontier of Religion and Science, 2006.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]