John Latham (sędzia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy australijskiego prawnika. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
John Latham
CJSJohnLatham.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1877
Melbourne
Data i miejsce śmierci 25 lipca 1964
Melbourne
Australia Prezes Sądu Najwyższego Australii
Okres urzędowania od 11 października 1935
do 7 kwietnia 1952
Poprzednik Frank Gavan Duffy
Następca Owen Dixon
Australia Lider opozycji
Przynależność polityczna Nacjonalistyczna Partia Australii
Okres urzędowania od 1929
do 1931
Poprzednik Stanley Bruce
Następca Joseph Lyons
Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego
Order św. Michała i św. Jerzego

Sir John Latham (ur. 26 sierpnia 1877 w Melbourne - zm. 25 lipca 1964 tamże) - australijski polityk i prawnik, w latach 1929-1931 lider opozycji, a od 1935 do 1952 prezes Sądu Najwyższego Australii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się na przedmieściach Melbourne, jego ojciec był znanym działaczem społecznym w kolonii Wiktoria. Studiował prawo, logikę i filozofię na University of Melbourne. W 1904 uzyskał prawo wykonywania zawodu adwokata. W czasie I wojny światowej służył w wywiadzie Royal Australian Navy (australijskiej marynarki wojennej). W 1917 został jego dowódcą. Był członkiem australijskiej delegacji na paryską konferencję pokojową. W 1920 w uznaniu zasług dyplomatycznych został uhonorowany Orderem św. Michała i św. Jerzego.

W 1922 został wybrany do Izby Reprezentantów jako kandydat niezależny. W 1925 przyłączył się do Partii Nacjonalistycznej. Pełnił funkcję prokuratora generalnego w trzecim gabinecie Stanleya Bruce'a. Gdy w 1929 Bruce stracił mandat parlamentarny, a partia przegrała wybory, Latham został jej nowym przywódcą i zarazem liderem opozycji. Gdy w 1931 nacjonaliści połączyli się z grupą rozłamowców z Partii Pracy, tworząc Partię Zjednoczonej Australii, nowym liderem został Joseph Lyons. Pod jego wodzą partia wygrała wybory, a Latham został prokuratorem generalnym i jednocześnie ministrem spraw zagranicznych w rządzie Lyonsa.

W 1934 wycofał się z życia politycznego, a rok później został powołany na stanowisko prezesa Sądu Najwyższego. Pełnił je aż do przejścia na emeryturę w roku 1952, z przerwą w latach 1940-1941, kiedy to był pierwszym ambasadorem Australii w Japonii. Zmarł w 1964 w wieku 87 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]