John Piper

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
John Piper

Urodzony 11 stycznia 1947
Stany Zjednoczone Chattanooga, Tennessee
Część serii dotyczącej
Baptyzmu
Geneza
Chrześcijaństwo · Protestantyzm
Anglikanizm · Pietyzm
Kalwinizm · Arminianizm · Anabaptyzm
Nauczanie
Sola scriptura · Solus Christus
Sola gratia · Sola fide · Soli Deo gloria
Ewangelikalizm · Kongregacjonalizm
Trynitaryzm · Rozdział państwa od kościoła
Praktyki
Chrzest przez zanurzenie · Wieczerza Pańska
Modlitwa · Studium Biblii
Ewangelizacja · Nabożeństwo
Nabożeństwo
Kazanie
Lider uwielbienia · Pastor · Starszy zboru
Gospel · Praise & worship · CCM
Słynni kaznodziejowie
Billy Graham · Martin Luther King
John Piper · Josh McDowell
Wspólnoty i stowarzyszenia
Kościół Chrześcijan Baptystów
Biblijny Kościół Baptystyczny
Baptyści Dnia Siódmego
Zbór Ewangeliczno-Baptystyczny
Światowy Związek Baptystyczny
Europejska Federacja Baptystyczna
Południowa Konwencja Baptystów

John Piper (ur. 11 stycznia 1947) – protestancki kaznodzieja, autor chrześcijańskich książek, teolog reformowanych baptystów oraz pastor Kościoła Baptystycznego „Betlejem” w Minneapolis. Jest autorem licznych publikacji, w tym książek, które zostały nagrodzone Nagrodą Chrześcijańskiej Książki Ewangelikalnego Stowarzyszenia Wydawców Chrześcijańskich, m.in. Czego Jezus domaga się od świata?[1], Przebity przez świat[2], Boża Pasja ku Jego chwale[3], a także kilku bestsellerów, np. Nie zmarnuj swojego życia[4], Pasja Jezusa Chrystusa[5]. Jedna z organizacji ewangelicznych (Bóg żądający) zawdzięcza swą nazwę książce pastora Pipera z 1986 r. pt. Bóg żądający: medytacje chrześcijańskiego hedonisty.

Spis treści

[edytuj] Poglądy teologiczne

[edytuj] Chrześcijański hedonizm

Pastor Piper określa siebie jako chrześcijańskiego hedonistę i naucza, iż „Bóg jest najbardziej uwielbiony w nas, kiedy my jesteśmy najbardziej zaspokojeni w Nim”[6] oraz, że największym pragnieniem Boga, „Jego chwałą”, a także najgłębszym i najsilniejszym pragnieniem człowieka jest radość w Bogu. Myśli te zaczerpnął od Jonathana Edwardsa, Błażeja Pascala oraz C. S. Lewisa i oparł na wielu wersetach biblijnych, w myśl zasady Sola scriptura, m.in. Ps. 16:11, 37:4, Flp. 3:1, 4:4.

[edytuj] Baptyzm i ewangelikalizm

Teologia ewangelikalna i baptystyczna jest źródłem i podstawą przekonań pastora Pipera. Pastor uważa, iż każdy człowiek rodzi się grzesznikiem i potrzebuje pojednania z Bogiem. Ten, kto wyzna w modlitwie Jezusa Chrystusa swoim Panem i Zbawicielem, otrzymuje od Niego za darmo, „z łaski” życie wieczne. Jest on od tej chwili na wieki bezpieczny. Każdy nowonarodzony chrześcijanin powinien przyjąć chrzest w wieku świadomym przez zanurzenie w wodzie, „w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.

[edytuj] Kalwinizm

Pastor Piper jest reformowanym baptystą, a więc wyznaje tzw. doktryny łaski, będące podsumowaniem kalwińskiej soteriologii. Zgodnie z teologią kalwińską uznaje naukę o podwójnej predestynacji, łącznie z doktryną bezwarunkowego wybrania. Podpisuje się też pod poglądem Gottfrieda Leibniza, że Bóg zarządza wszechświatem w ten sposób, iż jest to „najlepszy z możliwych wszechświatów”[7].

Piper podkreśla, iż usprawiedliwienie grzesznika przez Boga przychodzi przez samą wiarę, bez względu na uczynki[8], podkreśla kalwińską doktrynę „zachowania świętych” w wierze i uświęceniu, ale także wytrwania w cierpieniach jako oznaki Bożego wybrania i Jego łaski. Raz uzyskanej łaski zbawienia nie można już nigdy utracić, dlatego też każdy człowiek, który wyznaje swą wiarę i teoretycznie wydając się należeć do zbawionych, a następnie porzuca ją, ostatecznie dowodzi faktu, iż nigdy nie był zbawiony, ani nie posiadał prawdziwej wiary[9].

[edytuj] Eschatologia

Pastor Piper uważa, iż powtórne przyjście Chrystusa nastąpi po okresie wielkiego ucisku. Wówczas też nastąpi pochwycenie Kościoła do nieba[10]. Uważa, iż zgodnie z 11 rozdziałem Listu do Rzymian, nastąpi zgromadzenie etnicznego Izraela w dniach ostatnich oraz jego zbawienie podczas powtórnego przyjścia, gdy zatwardziałość ich serc zostanie złamana przez Boga. Podkreśla ważność nadziei zmartwychwstania umarłych podczas Chrystusowego powrotu[11].

[edytuj] Prawo i przymierze

Pastor Piper nie klasyfikuje dokładnie swoich poglądów na prawo i przymierze do żadnej z trzech kategorii poglądów protestanckich: dyspensacjonalizmu, teologii Przymierza, ani teologii Nowego Przymierza[12].

Pastor Piper naucza, iż Bóg zawsze miał jeden lud Przymierza – w Starym Testamencie byli to wierzący Żydzi, zaś obecnie związek Przymierza trwa w Kościele, czyli mistycznym ciele Chrystusa, w skład którego wchodzą wszyscy nowonarodzeni chrześcijanie. Dlatego też Kościół jest prawowitym spadkobiercą wszystkich obietnic złożonych przez Boga Izraelowi, w tym też Królestwa i kraju[13]. Żydzi, którzy odrzucają Chrystusa nie mają udziału w tych obietnicach[14].

[edytuj] Dary Ducha Świętego (charyzmaty)

Piper, pod względem stosunku do charyzmatów, jest kontynuacjonistą[15]. Wierzy, iż nadnaturalne dary, takie jak prorokowanie, cuda, mówienie nieznanymi językami, czy uzdrowienia z chorób nie ustały w Kościele i są w nim nadal praktykowane, podobnie jak za czasów apostolskich, służąc w ewangelizowaniu i wzmacnianiu Kościoła[16]. Uznaje istnienie współczesnego daru prorokowania, podkreślając jednocześnie, iż nic, poza Biblią, nie może być traktowane jako nieomylne i autorytatywne[17]. Pastor Piper, jakkolwiek wierzy, iż charyzmaty nie ustały i są nadal aktualne, odrzuca pogląd ruchu neocharyzmatycznego jakoby urząd apostołów występował obecnie w Kościele.

[edytuj] Poglądy na płeć

Pastor Piper jest komplementarystą, uznając, iż Bóg stworzył i przeznaczył kobietę i mężczyznę do spełniania odmiennych ról w małżeństwie.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy