John Piper
| John Piper | |
| Data i miejsce urodzenia | 11 stycznia 1947 Chattanooga, Tennessee |
| Baptyzm | |||
|---|---|---|---|
 |
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
| Portal • Kategoria | |||
John Piper (ur. 11 stycznia 1947) – protestancki kaznodzieja, autor chrześcijańskich książek, teolog reformowanych baptystów oraz pastor Kościoła Baptystycznego „Betlejem” w Minneapolis. Jest autorem licznych publikacji, w tym książek, które zostały nagrodzone Nagrodą Chrześcijańskiej Książki Ewangelikalnego Stowarzyszenia Wydawców Chrześcijańskich, m.in. Czego Jezus domaga się od świata?[1], Przebity przez świat[2], Boża Pasja ku Jego chwale[3], a także kilku bestsellerów, np. Nie zmarnuj swojego życia[4], Pasja Jezusa Chrystusa[5]. Jedna z organizacji ewangelicznych (Pragnąc Boga) zawdzięcza swą nazwę książce pastora Pipera z 1986 r. pt. Pragnąc Boga: medytacje chrześcijańskiego hedonisty.
Spis treści |
Poglądy teologiczne[edytuj]
Chrześcijański hedonizm[edytuj]
Pastor Piper określa siebie jako chrześcijańskiego hedonistę i naucza, iż „Bóg jest najbardziej uwielbiony w nas, kiedy my jesteśmy najbardziej zaspokojeni w Nim”[6] oraz, że największym pragnieniem Boga, „Jego chwałą”, a także najgłębszym i najsilniejszym pragnieniem człowieka jest radość w Bogu. Myśli te zaczerpnął od Jonathana Edwardsa, Błażeja Pascala oraz C. S. Lewisa i oparł na wielu wersetach biblijnych, w myśl zasady sola scriptura, m.in. Ps. 16:11, 37:4, Flp. 3:1, 4:4.
Baptyzm i ewangelikalizm[edytuj]
Teologia ewangelikalna i baptystyczna jest źródłem i podstawą przekonań pastora Pipera. Pastor uważa, iż każdy człowiek rodzi się grzesznikiem i potrzebuje pojednania z Bogiem. Ten, kto wyzna w modlitwie Jezusa Chrystusa swoim Panem i Zbawicielem, otrzymuje od Niego za darmo, „z łaski” życie wieczne. Jest on od tej chwili na wieki bezpieczny. Każdy nowo narodzony chrześcijanin powinien przyjąć chrzest w wieku świadomym przez zanurzenie w wodzie, „w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.
Kalwinizm[edytuj]
Pastor Piper jest reformowanym baptystą, a więc wyznaje tzw. doktryny łaski, będące podsumowaniem kalwińskiej soteriologii. Zgodnie z teologią kalwińską uznaje naukę o podwójnej predestynacji, łącznie z doktryną bezwarunkowego wybrania. Podpisuje się też pod poglądem Gottfrieda Leibniza, że Bóg zarządza wszechświatem w ten sposób, iż jest to „najlepszy z możliwych wszechświatów”[7].
Piper podkreśla, iż usprawiedliwienie grzesznika przez Boga przychodzi przez samą wiarę, bez względu na uczynki[8], podkreśla kalwińską doktrynę „zachowania świętych” w wierze i uświęceniu, ale także wytrwania w cierpieniach jako oznaki Bożego wybrania i Jego łaski. Raz uzyskanej łaski zbawienia nie można już nigdy utracić, dlatego też każdy człowiek, który wyznaje swą wiarę i teoretycznie wydając się należeć do zbawionych, a następnie porzuca ją, ostatecznie dowodzi faktu, iż nigdy nie był zbawiony, ani nie posiadał prawdziwej wiary[9].
Eschatologia[edytuj]
Pastor Piper uważa, iż powtórne przyjście Chrystusa nastąpi po okresie wielkiego ucisku. Wówczas też nastąpi pochwycenie Kościoła do nieba[10]. Uważa, iż zgodnie z 11 rozdziałem Listu do Rzymian, nastąpi zgromadzenie etnicznego Izraela w dniach ostatnich oraz jego zbawienie podczas powtórnego przyjścia, gdy zatwardziałość ich serc zostanie złamana przez Boga. Podkreśla ważność nadziei zmartwychwstania umarłych podczas Chrystusowego powrotu[11].
Prawo i przymierze[edytuj]
Pastor Piper nie klasyfikuje dokładnie swoich poglądów na prawo i przymierze do żadnej z trzech kategorii poglądów protestanckich: dyspensacjonalizmu, teologii przymierza, ani teologii Nowego Przymierza[12].
Pastor Piper naucza, iż Bóg zawsze miał jeden lud Przymierza – w Starym Testamencie byli to wierzący Żydzi, zaś obecnie związek Przymierza trwa w Kościele, czyli mistycznym ciele Chrystusa, w skład którego wchodzą wszyscy nowo narodzeni chrześcijanie. Dlatego też Kościół jest prawowitym spadkobiercą wszystkich obietnic złożonych przez Boga Izraelowi, w tym też Królestwa i kraju[13]. Żydzi, którzy odrzucają Chrystusa nie mają udziału w tych obietnicach[14]. Klasyfikuje to ten pogląd w ramach tzw. "nauki/teologii zastąpienia".
Dary Ducha Świętego (charyzmaty)[edytuj]
Piper, pod względem stosunku do charyzmatów, jest kontynuacjonistą[15]. Wierzy, iż nadnaturalne dary, takie jak prorokowanie, cuda, mówienie nieznanymi językami, czy uzdrowienia z chorób nie ustały w Kościele i są w nim nadal praktykowane, podobnie jak za czasów apostolskich, służąc w ewangelizowaniu i wzmacnianiu Kościoła[16]. Uznaje istnienie współczesnego daru prorokowania, podkreślając jednocześnie, iż nic, poza Biblią, nie może być traktowane jako nieomylne i autorytatywne[17]. Pastor Piper, jakkolwiek wierzy, iż charyzmaty nie ustały i są nadal aktualne, odrzuca pogląd ruchu neocharyzmatycznego jakoby urząd apostołów występował obecnie w Kościele.
Poglądy na płeć[edytuj]
Pastor Piper jest komplementarystą, uznając, iż Bóg stworzył i przeznaczył kobietę i mężczyznę do spełniania odmiennych ról w małżeństwie.
Linki zewnętrzne[edytuj]
Przypisy
- ↑ Zwycięzcy Nagrody Chrześcijańskiej Książki 2007 w kategorii Życie chrześcijańskie
- ↑ Zwycięzcy Nagrody Chrześcijańskiej Książki 2004 w kategorii Książeczka do nabożnych rozmyślań
- ↑ Zwycięzcy Nagrody Chrześcijańskiej Książki 1999 w kategorii Teologia/Doktryna
- ↑ Lista chrześcijańskich bestsellerów, Sierpień 2007
- ↑ Lista chrześcijańskich bestsellerów, Czerwiec 2004
- ↑ Czym jest chrześcijański hedonizm?
- ↑ Co ma na myśli Piper, gdy mówi, że jest „kalwinistą siedmiu punktów?”
- ↑ Czy Jakub zaprzecza Pawłowi?
- ↑ Duchowość olimpijska, cześć pierwsza
- ↑ Definicje i spostrzeżenia odnośnie powtórnego przyjścia Chrystusa?
- ↑ Co się dzieje, gdy umierasz?
- ↑ W co Piper wierzy z dyspensacjonalizmu, teologii Przymierza i teologii Nowego Przymierza?
- ↑ Izrael i my pojednani w jedno Ciało
- ↑ Izrael, Palestyna i Bliski Wschód
- ↑ Czy znaki i cuda występują obecnie?
- ↑ Dary duchowe a Boża suwerenność
- ↑ Autorytet i natura daru prorokowania
