John Polkinghorne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Polkinghorne
John Polkinghorne w 2007 roku.
John Polkinghorne w 2007 roku.
Data urodzenia 16 października 1930
Zawód fizyk teoretyczny, teolog, pisarz, ksiądz anglikański
Alma Mater University of Cambridge
Odznaczenia
Nagroda Templetona, Order Imperium Brytyjskiego, FRS
Wikicytaty John Polkinghorne w Wikicytatach

John Polkinghorne (ur. 16 października 1930) – to angielski fizyk teoretyczny, teolog, pisarz i duchowny anglikański. Był profesorem z fizyki matematycznej na Uniwersytecie w Cambridge od 1968 do 1979 roku, zrezygnował z katedry profesora na rzecz studiów teologiczcych, zostając wyświęconym księdzem anglikańskim w 1982 roku. Pełnił funkcję prezesa Queens' College, Cambridge, od 1988 do 1996 roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Polkinghorne poszedł do szkoły niedaleko Cambridge i studiował na Uniwersytecie Cambridge, gdzie był w Fellow Trinity College w 1954 roku, w 1955 roku otrzymał doktorat. W tym samym roku wyjechał na stypendium w Caltech w Pasadenie. W roku 1956 był wykładowcą fizyki matematycznej w Edynburgu, w 1958 roku wykładowca matematyki praktycznej w Cambridge. Od 1968 do 1979 roku profesor fizyki matematycznej na Cambridge, a w 1974 roku został wybrany na członka Royal Society. W 1975 roku uzyskał licencję Czytelnika w diecezji Ely. Po rezygnacji jako profesor w 1979 roku, oraz przygotowaniu teologicznym w Westcott House w Cambridge, w 1982 roku został księdzem Kościoła Anglikańskiego. Następnie od 1994 roku jest w Theologician Canon, w katedrze Liverpoolu i od 1996 roku Six Preacher, katedry Canterbury[1].

1986 do 1989 był członkiem, Dean i Kapelan Trinity Hall College w Cambridge. Przewodniczący komisji nad badaniami zarodków (Polkinghorne Report), a od 2000 członek Komisji Genetyki Człowieka, rządu brytyjskiego. Jest także członkiem Komitetu Etyki w British Medical Association. Od 1990 do 2000 był członkiem Synodu Generalnego Kościoła anglikańskiego. W 1997 roku otrzymał tytuł szlachecki (KBE). Wydał wiele publikacji na temat dialogu między nauką a teologią. Za jego wysiłki związane teologią i nauką, otrzymał w 2002 roku Nagrodę Templetona.

Przypisy