John Porter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Question book-4.svg
 Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
John Porter
John Porter Łódź 2010.jpg
John Porter w Klubie Nauczyciela w Łodzi w 2010 r.
Imię i nazwisko John Porter
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1950
Lichfield, Staffordshire, Anglia
Pochodzenie  Wielka Brytania
Instrument gitara
Gatunek rock, pop
Zawód muzyk, wokalista
Wytwórnia płytowa EMI Music Poland
Powiązania Maanam, Anita Lipnicka

John Porter (ur. 15 sierpnia 1950 w Lichfield, Staffordshire, Anglia[1]) – mieszkający w Polsce walijski muzyk, kompozytor i autor tekstów. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[2].

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Studiował politologię na uniwersytecie w Sussex. Podczas studiów grywał na gitarze, występował w niewielkich klubach muzycznych oraz pubach.

Po zakończeniu hippisowskiej rewolty, wyjechał za granicę jak wielu mu współczesnych, młodych Brytyjczyków. Mieszkał i pracował w Berlinie Zachodnim oraz Australii (gdzie osiadł jego brat). Od 1976 mieszka w Polsce, gdzie związał się z Aleksandrą Porter, swoją pierwszą żoną. W Polsce zaczął tworzyć, komponować oraz rozpoczął karierę jako wykonawca.

W 1977 poprzez jazzmana Tomasza Piesiewicza poznał Korę i Marka Jackowskiego. Stworzyli trio o nazwie "Maanam-Elektryczny Prysznic", późniejszy Maanam. Razem współpracowali przez około 2 lata, Porter grał tam głównie na gitarze akustycznej i wraz z Markiem Jackowskim towarzyszył wokalnie Korze. Gdy Kora z Markiem nie pojawili się na umówionym koncercie we Wrocławiu w maju 1979, John Porter poznał tamtejszych muzyków i wraz z nimi założył Porter Band (gitarzysta: Aleksander Mrożek, basista: Kazimierz Cwynar i perkusista: Leszek Chalimoniuk) i zrezygnował z gry w Maanamie.

Porter Band miał swój debiut podczas Muzycznego Campingu w Lubaniu w lipcu 1979. W 1980 formacja wydała swoją pierwszą płytę "Helicopters" – płyta jest dziś uznawana za kluczową dla polskiego rocka lat 80.

14 września 1980 w poznańskim klubie zarejestrowano koncert Porter Bandu i był to materiał na kolejną płytę. Jednak wydano go z dwuletnim opóźnieniem (gdy PB już nie istniał), a wszystko za sprawą tytułu – "Mobilization". Ówczesna cenzura nie pozwoliła na wydanie płyty z takim tytułem, a Porter nie chciał z niego rezygnować. Potem zaczęły ukazywać się solowe albumy artysty, najpierw "China Disco" z muzyką zainspirowaną jazzem i funky. Kolejną klęską była nagrana w 1983 roku akustyczna płyta "Magic Moments". Nie z powodu materiału, lecz złej promocji – przeszła niemal niezauważona. Przez kolejnych dziesięć lat pojawiło się kolejnych pięć płyt z jego piosenkami: "One Love", "Wings Inside", "Life After Sex", "It’s A Kid’s Life" i "Incarnation".

W międzyczasie razem z Maciejem Zembatym zaczął grać koncerty z piosenkami Leonarda Cohena. Obaj szukali pomysłu na to, jak dać ludziom trochę otuchy w tak trudnych czasach.

Powrotem do elektrycznych brzmień stała się płyta "Right Time" z 1991 nagrana pod szyldem Mirror. Porter pomieszkiwał wtedy w Londynie, a płyta powstała częściowo tam, częściowo w Warszawie na magnetofonie czterośladowym. Jej producentem był Neil Black.

W latach 90. zniknął z głównego nurtu, do którego niespodziewanie powrócił płytą "Alexandria" (Sebastian Wojnowski – bas, Piotr Domiński – gitara, Wojciech Morawski – perkusja, Neil Black – skrzypce, John Porter – gitara i śpiew). W 1999 wydany został album "Porter Band’99", na którym Porterowi towarzyszyli gitarzysta Krzysztof Zawadka, basista Marek „Bruno" Chrzanowski, perkusista Piotr „Posejdon" Pawłowski, a gościnnie wystąpił Marcin Żabiełowicz, gitarzysta zespołu Hey. "Porter Band’99" okazał się najlepszą elektryczną płytą artysty od czasów "Helicopters", a szczególnie udanymi utworami na krążku były "Leather Skirt" oraz "Season". Zespół rozpadł się w 2001 (po występach na festiwalach Przystanek Woodstock i im. Ryśka Riedla).

W latach 1988 - 1997 John Porter współpracował z menedżerem i promotorem Andrzejem Bączyńskim.

[edytuj] Z Anitą Lipnicką

Największym sukcesem komercyjnym Portera był duet z dawną wokalistką Varius Manx, Anitą Lipnicką. Na początek spróbowali jednego utworu. Utwór "For You" zarejestrowano w lutym 2002 i miał on się ukazać na płycie Porter Band "Psychodelikatesy". Nieoczekiwanie losy Portera i Lipnickiej splotły się na dłużej. Najpierw przez ponad rok nagrywali swoją pierwszą wspólną płytę, a później zostali parą w życiu osobistym. Materiał powstawał w Londynie i ostatecznie płyta została wydana całkowicie po angielsku w listopadzie 2003. Pierwszy utwór, który promował płytę ("Bones of Love") nie schodził z I miejsca list przebojów 30 Ton, RMF FM itp. przez kilkadziesiąt tygodni. Mimo jednego teledysku i dwóch singli (drugim był "Then and Now") osiągnęli niebywały sukces. Sprzedano ponad 100 tys. płyt, zdobyli Fryderyka 2003 w kategorii "Najlepszy album", specjalną nagrodę telewizji Polsat i wiele innych nagród.

W 2005 została wydana ich druga płyta "Inside Story". Powstawała w Lublanie pod kierownictwem Chrisa Eckmana. Była o wiele surowsza i trudniejsze w odbiorze niż pierwsza, ale również złota. Zajęła 5. miejsce na Festiwalu TOP TRENDY, a promowały ją takie single jak "Hold on", "Death of a Love", "Tell Me" i "Such a Shame" – do pierwszych dwóch powstały teledyski. W tym też roku John Porter został uhonorowany medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Został wydany też mini album pod tytułem "Other Stories", który stanowi swoiste uzupełnienie ich ostatniego albumu "Inside Story". Znajdziemy tutaj zbiór nieznanych wcześniej utworów, a wśród nich cover "Chelsea Hotel No.2" Leonarda Cohena, koncertową wersję "Bones of Love", nagrany na żywo cover "Love Song" zespołu The Cure oraz dwie kompozycje Johna Portera (również w wersjach koncertowych): "For You" i "Flame". Całość uzupełnia pochodzące z "Inside Story" nagranie "Such a Shame".

Czteropłytowe wydawnictwo podsumowujące dotychczasowe dokonania duetu Anity Lipnickiej i Johna Porteta wydane zostało w 2006. W zestawie znalazły się dwa albumy: "Nieprzyzwoite piosenki" i "Inside Story", uzupełnione o "Other Stories". Szczególną atrakcję tego boksu stanowi płyta DVD zawierająca cztery teledyski, film przedstawiający artystów od strony kulis oraz krótki materiał filmowy dokumentujący sesję nagraniową "Inside Story" w Lublanie.

23 lutego 2006 na świat przyszła Pola – córka Anity i Johna.

14 maja 2007 roku zostało wydane 12 płyt Johna Portera pod tytułem "Why?" (w zestawie brak dwóch płyt „Life After Sex” i „It’s a Kid Life”). Prawdziwą gratką dla fanów jest obecny w tym wydaniu krążek, "Psychodelikatesy", który nigdy nie został wydany, a na nim piosenka "For You" z Anitą Lipnicką.

22 lutego 2008 roku Anita Lipnicka i John Porter wydali trzecią i zarazem ostatnią wspólną płytę zatytułowaną "Goodbye". Płyta tym razem nagrywana była w Polsce razem z muzykami towarzyszącymi duetowi na koncertach. Producentem płyty ponownie został Chris Eckman. Płytę promowały single "Old Time Radio" oraz "Lonesome Traveller". Płyta uzyskała status złotej płyty.

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Filmografia

[edytuj] Varia

Przypisy

  1. ↑ John Porter (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2011-02-14].
  2. ↑ ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
  3. ↑ John Porter wydaje solo (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2011-02-14].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Porter&oldid=27168841”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach