Jonny Nilsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jonny Nilsson
Jonny Nilsson 1962.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1943
Göteborg, Szwecja
Dyscypliny łyżwiarstwo szybkie
Dorobek medalowy

Erling Martin Jonny Nilsson (ur. 9 lutego 1943 w Göteborgu) – szwedzki łyżwiarz szybki, mistrz olimpijski i dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Specjalizował się w długich dystansach. Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1963 roku, kiedy zwyciężył podczas wielobojowych mistrzostw świata w Karuizawie. Rok później, podczas igrzysk olimpijskich w Innsbrucku zdobył złoty medal na dystansie 10 000 m, wyprzedzając dwóch Norwegów: Freda Antona Maiera i Knuta Johannesena]. Na tych samych igrzyskach wystartował także na dwukrotnie krótszym dystansie, zajmując szóstą pozycję. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Grenbole był szósty na dystansie 10 000 m i siódmy w biegu na 5000 m. Ostatni medal w karierze wywalczył na wielobojowych mistrzostw świata w Göteborgu, gdzie zajął trzecie miejsce. W zawodach tych wyprzedzili go tylko dwaj Holendrzy: Kees Verkerk i Ard Schenk. Był też blisko podium na rozgrywanych w 1965 roku mistrzostwach świata w Oslo oraz mistrzostwach Europy w Deventer, jednak ostatecznie rywalizację zakończył na czwartym miejscu. Nilsson zdobył 17 tytułów mistrza Szwecji: w wieloboju w latach 1964-1967, na 1500 m w latach 1966 i 1967, na 5000 m w latach 1962-1966 oraz na 10 000 m w latach 1963-1968.

W 1963 roku został uhonorowany Svenska Dagbladets guldmedalj, a rok wcześniej otrzymał Nagrodę Oscara Mathisena. Ustanowił pięć rekordów świata[1].

Po zakończeniu kariery zajął się polityką. Z ramienia Kristdemokraterny brał udział w wyborach do Parlamentu Europejskiego, lecz nie uzyskał wystarczającej liczny głosów.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy