Jordan EJ11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jordan EJ11
Jordan EJ11
Kategoria Formuła 1
Konstruktor Jordan
Projektant Eghbal Hamidy
John Iley
Dane techniczne
Nadwozie monokok z kompozytu włókna węglowego
Zawieszenie
przednie
kompozytowe popychacze aktywujące zamontowane do karoserii amortyzatory Penske i drążki skrętne, kompozytowe wahacze nierównej długości, tytanowe kolumny oraz stabilizator poprzeczny
Zawieszenie
tylne
kompozytowe popychacze aktywujące zamontowane do skrzyni biegów amortyzatory Penske, kompozytowe wahacze nierównej długości, tytanowe kolumny oraz stabilizator poprzeczny
Silnik Honda RA001E 3.0 V10
Skrzynia biegów Jordan, półautomatyczna, 7 biegów + wsteczny
Paliwo Elf
Opony Bridgestone
Historia
Debiut Grand Prix Australii 2001
Kierowcy Heinz-Harald Frentzen
Jarno Trulli
Ricardo Zonta
Jean Alesi
Używany 2001
Wyścigi Wygrane PP NO
17 0 0 0
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
poprzednik następca
Jordan EJ10 Jordan EJ12

Jordan EJ11 – samochód Formuły 1 zaprojektowany przez Eghbala Hamidy'ego oraz Johna Ileya i skonstruowany przez Jordan Grand Prix na sezon 2001.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po znakomitym sezonie 1999, rok 2000 okazał się dla finiszującego na szóstej pozycji w klasyfikacji konstruktorów Jordana rozczarowaniem. Model EJ10 nie spełnił oczekiwań, dlatego w zespole doszło do zmian. Do Benettona odszedł Mike Gascoyne, a nowym dyrektorem technicznym został Eghbal Hamidy. Nowym dostawcą silników w miejsce Mugen została Honda, dostarczająca silniki także BAR. Ponadto nowy samochód, EJ11, radykalnie różnił się wyglądem od poprzednika. Zmieniono kształt nosa na ostry, oraz przedniego spojlera. Zmodyfikowano także wloty powietrza i sekcje boczne.

Monokok został wykonany z kompozytu włókna węglowego, zaś na zawieszenie składały się popychacze aktywujące amortyzatory Penske i drążki skrętne, podwójne wahacze, kolumny i stabilizatory poprzeczne. Elementami układu hamulcowego były tarcze Carbone Industrie i zaciski Brembo. Trzylitrowy wolnossący silnik V10 Honda RA001E był rozwinięciem jednostki z 2000 roku. Osiągał on moc maksymalną ok. 800 KM przy 17000 rpm. Blok silnika został wykonany z aluminium. Układy: zapłonowy i wtryskowy pochodziły od Hondy, a świece zapłonowe – od NGK. Napęd był przekazywany za pośrednictwem wyprodukowanej przez Jordana podłużnej siedmiobiegowej sekwencyjnej skrzyni biegów z elektryczno-hydrauliczną zmianą biegów. Jordan przy współpracy z Sachs skonstruował także trzytarczowe sprzęgło.

Sezon rozpoczął się dla Jordana dobrze. Model EJ11 punktował w pierwszych pięciu Grand Prix sezonu i spisywał się szczególnie dobrze w kwalifikacjach, często ustępując tylko Ferrari, McLarenowi i Williamsowi. Jednakże później zaczęły pojawiać się problemy – z powodu próby rozwiązania problemów z przegrzewaniem silnika (który Jordan otrzymał dopiero w styczniu) samochód nie był rozwijany. Trzy z 450 elementów samochodu nie przeszły kontroli jakości, w efekcie czego był on awaryjny. Rozwijany przez Jordana system kontroli trakcji również nie okazywał się tak dobry jak stosowane przez konkurentów układy Pi czy TAG.

W trakcie sezonu z zespołu w wyniku nieporozumień z Eddiem Jordanem został zwolniony Heinz-Harald Frentzen; na ostatnie pięć Grand Prix zastąpił go Jean Alesi z Prosta, który ścigał się dla Jordana w Formule 3000. Po sezonie 2001 Alesi zakończył karierę w Formule 1.

Jordan z 19 punktami ukończył sezon na piątym miejscu, wyprzedzając BAR o dwa punkty.

Wyniki w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Silnik Kierowcy Wyniki w poszczególnych eliminacjach Wyniki
kierowców
Wyniki
konstruktora
2001 Australia Malezja Brazylia San Marino Hiszpania Austria Monako Kanada Unia Europejska Francja Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Stany Zjednoczone Japonia Pkt. Msc. Pkt. Msc.
B&H Jordan Honda Honda Niemcy Heinz-Harald Frentzen 5 4 11 6 NU NU NU NW NU 8 7 - - - - - - 6 13 19 5
Brazylia Ricardo Zonta - - - - - - - 7 - - - NU - - - - - 0 19
Włochy Jarno Trulli NU 8 5 5 4 DK NU 11 NU 5 NU NU NU NU NU 4 8 12 9
Francja Jean Alesi - - - - - - - - - - - - 10 6 8 7 NU 1 (5) 15

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]