Jordan Sokołow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jordan Sokołow
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1933
Sofia
Minister Spraw Wewnętrznych
Przynależność polityczna Związek Sił Demokratycznych
Okres urzędowania od 8 listopada 1991
do 20 grudnia 1992
Poprzednik Christo Danow
Następca Wiktor Michajłow
Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego
Okres urzędowania od 7 maja 1997
do 13 kwietnia 2001
Poprzednik Błagowest Sendow
Następca Ognian Gerdżikow

Jordan Georgijew Sokołow (bułg. Йордан Соколов, ur. 18 stycznia 1933 roku w Sofii) – bułgarski prawnik i polityk, od połowy lat 50. pracował w swoim zawodzie, m.in. prowadząc prywatną kancelarię prawniczą w Sofii; pod koniec lat 80. zaangażował się w działalność polityczną, najpierw był doradcą prawnym prezydenta Żeliu Żelewa (1990-1991), następnie ministrem spraw wewnętrznych (1991-1992) w rządzie Filipa Dimitrowa oraz jednym z liderów Związku Sił Demokratycznych. Po wygraniu przez tę partię wyborów parlamentarnych w 1997 roku został Przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego.

Wykształcenie i kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Wydziału Prawa na Uniwersytecie im. Klemensa Ohrydy w Sofii (1956). Po ukończeniu studiów pracował w Krajowym Sądzie Arbitrażowym (1956-1958), a następnie przez ponad dwadzieścia lat prowadził własną kancelarię w centrum stolicy (1958-1980).

Pod koniec lat 80. współtworzył Narodowy Klub na rzecz Demokracji, który następnie – w grudniu 1989 roku – wszedł w struktury Związku Sił Demokratycznych. Z jego list Sokołow czterokrotnie startował w wyborach do Zgromadzenia Narodowego; mandat deputowanego sprawował nieprzerwanie od 1990 do 2005 roku.

W listopadzie 1991 roku przeszedł z Kancelarii Prezydenta, gdzie przez rok pracował jako doradca prawny Żeliu Żelewa, do rządu kierowanego przez Filipa Dimitrowa. Został drugim po Christo Danowie niekomunistycznym i pierwszym z opozycyjną przeszłością ministrem spraw wewnętrznych Republiki.

Po upadku gabinetu w grudniu 1992 roku wzmacniał swoją pozycję w Związku Sił Demokratycznych. W 1995 roku dostał się do Krajowej Rady Koordynacyjnej, organu kierowniczego ZSD, zaś dwa lata później, w lutym 1997, został wiceprzewodniczącym partii. Po wygraniu przez nią wyborów parlamentarnych w 1997 przez cztery lata był Przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]