Jorge Alcalde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jorge Alcalde
Imię i nazwisko Jorge Luis Felix Alcalde Millos
Data i miejsce
urodzenia
14 listopada 1916
Callao, Peru
Pseudonim Campolo
Pozycja napastnik
Wzrost 180 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1933–1939
1939–1942
1942–1945
1945
1946
1947
1948–1951
1952
Sport Boys Callao
River Plate Buenos Aires
Banfield Buenos Aires
Talleres RdE
Liverpool Montevideo
Municipal Lima
Universitario Lima
Sport Boys Callao
38 (37)
49 (18)
57 (22)

16 (8)
20 (16)
37 (28)
15 (9)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1935–1939 Peru 15 (13)

Jorge Luis Felix Alcalde Millos (ur. 14 listopada 1916, zm. 25 czerwca 1990) – piłkarz peruwiański noszący przydomek Campolo, napastnik. W reprezentacji grał także jego brat Teodoro Alcalde.

Urodzony w Callao Alcalde w piłkę zaczął grać w 1929 roku w klubie Sport Boys Callao, natomiast karierę piłkarską rozpoczął w 1933 roku. Jako gracz Sport Boys wziął udział w turnieju Copa América 1935, gdzie Peru zajęło trzecie miejsce. Alcalde zagrał tylko w jednym meczu - z Argentyną. W tym samym roku wraz ze swym klubem zdobył tytuł mistrza Peru oraz jako zdobywca 5 goli został królem strzelców pierwszej ligi peruwiańskiej.

Wziął także udział w fatalnym turnieju Copa América 1937, gdzie Peru zajęło ostatnie, szóste miejsce. Alcalde zagrał we wszystkich pięciu meczach – z Brazylią (zmienił na boisku Adolfo Magallanesa), Urugwajem, Argentyną, Chile (zdobył 2 bramki) i Paragwajem (został zmieniony przez Arturo Paredesa). W 1937 roku ponownie razem ze Sport Boys sięgnął po mistrzostwo Peru. Rok później zdobył w lidze 8 bramek i drugi raz w karierze został królem strzelców ligi.

W 1938 roku razem z reprezentacją Peru wygrał Igrzyska boliwaryjskie, sięgając także po koronę króla strzelców turnieju[1].

Wciąż jako piłkarz klubu Sport Boys wziął udział w turnieju Copa América 1939, gdzie Peru zdobyło mistrzostwo Ameryki Południowej. Alcalde zagrał we wszystkich czterech meczach - z Ekwadorem (zdobył 2 bramki), Chile (zdobył 1 bramkę), Paragwajem (zdobył 1 bramkę) i Urugwajem (zdobył 1 bramkę). Jako zdobywca 5 bramek razem z Urugwajczykiem Severino Varelą, został wicekrólem strzelców turnieju.

Po zwycięskim turnieju kontynentalnym przeniósł się do Argentyny, gdzie przez trzy lata grał w klubie River Plate Buenos Aires. Razem z River Plate dwukrotnie zdobył mistrzostwo Argentyny – w 1941 i 1942. W 1943 roku został graczem Banfield Buenos Aires, w którym grał do roku 1945. Następnie z drugoligowego już Banfield przeszedł do innego klubu drugoligowego – Talleres Remedios de Escalada. Po krótkim pobycie w Talleres przeprowadził się do sąsiedniego Urugwaju, gdzie w 1946 roku grał w klubie Liverpool Montevideo.

W 1947 roku wrócił do Peru i grał w klubie Municipal Lima. W następnym roku przeszedł do klubu Universitario Lima, z którym w 1949 roku zdobył swój trzeci tytuł mistrza Peru. W 1952 roku zakończył karierę w klubie Sport Boys.

W reprezentacji Peru w latach 1935–1939 rozegrał 15 meczów i zdobył 13 bramek.

Zmarł w 25 czerwca 1990 roku w Limie. Słynął z finezji technicznej i eleganckiej gry[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]