Jorge Arturo Medina Estévez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jorge Arturo Medina Estévez
kardynał prezbiter
Jorge Arturo Medina Estévez
Herb Jorge Arturo Medina Estévez Oportet illum crescere
Trzeba, aby On wzrastał
Kraj działania  Chile
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1926
Santiago
prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Okres sprawowania 1996 – 2002
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 12 czerwca 1954
Nominacja biskupia 18 grudnia 1984
Sakra biskupia 6 stycznia 1985
Kreacja kardynalska 21 lutego 1998
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Saba
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 marca 1985
Miejscowość Rzym
Miejsce Bazylika św. Piotra na Watykanie
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Eduardo Martínez Somalo
Duraisamy Simon Lourdusamy

Jorge Arturo Augustin Medina Estévez (ur. 23 grudnia 1926 w Santiago), chilijski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Studiował na uczelniach w Santiago – w seminarium i na Pontyfikalnym Uniwersytecie Katolickim; obronił doktoraty z teologii i prawa kanonicznego. Święcenia kapłańskie przyjął 12 czerwca 1954. Wykładał w seminarium w Santiago. W latach 1962-1965 brał udział w Soborze Watykańskim II jako ekspert; pełnił szereg funkcji w archidiecezji Santiago, był m.in. sędzią trybunału archidiecezjalnego oraz kanonikiem kapituły katedralnej, pełnił również funkcję wielkiego kanclerza Pontyfikalnego Uniwersytetu Katolickiego. Jako konsultant współpracował z instytucjami watykańskimi.

18 grudnia 1984 został mianowany biskupem pomocniczym Rancagua, ze stolicą tytularną Tibili; sakry udzielił mu w Watykanie Jan Paweł II 6 stycznia 1985. W listopadzie 1987 został ordynariuszem Rancagua, a w kwietniu 1993 – biskupem ordynariuszem Valparaiso. Trzy lata później w czerwcu 1996 zrezygnował z rządów w diecezji i przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej. Został promowany do rangi arcybiskupa tytularnego i mianowany proprefektem Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Brał udział w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie.

21 lutego 1998 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, z diakonią S. Saba; od lutego 2005 (po promowaniu L. Poggiego do rangi kardynała prezbitera) pełnił funkcję kardynała protodiakona. Wraz z nominacją kardynalską stał się pełnoprawnym prefektem Kongregacji; zrezygnował z tej funkcji w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego w październiku 2002. Kilkakrotnie reprezentował Jana Pawła II (w charakterze specjalnego wysłannika) na uroczystościach religijnych i rocznicowych, m.in. na Narodowym Kongresie Eucharystycznym Meksyku w mieście Meksyk (maj 2000). W kwietniu 2005 jako kardynał protodiakon ogłosił światu wybór nowego papieża Benedykta XVI po konklawe. W grudniu 2006 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w konklawe; w związku z tym w lutym 2007 został emerytowany z funkcji protodiakona, jego następcą został kardynał Darío Castrillón Hoyos. 1 marca 2008 promowano go do rangi kardynała prezbitera.


Poprzednik
Antonio María Javierre Ortas
Emblem of the Papacy SE.svg Prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
(1996 proprefekt -) 1998 - 2002
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Francis Arinze

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]