Jorge Otero
| Jorge Otero | ||
| Imię i nazwisko | Jorge Otero Bouzas | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 stycznia 1969 Pontevedra, |
|
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 175 cm | |
| Masa ciała | 70 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1986-1987 1987-1994 1994-1997 1997-2001 2001-2003 2003-2005 |
Celta Vigo B Celta Vigo Valencia CF Betis Sewilla Atlético Madryt Elche CF |
222 (4) 84 (0) 82 (0) 32 (1) 46 (1) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1988-1989 1993-1996 |
2 (0) 9 (0) |
|
Jorge Otero Bouzas (ur. 28 stycznia 1969 w Pontevedrze), były piłkarz hiszpański, grający na pozycji prawego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 175 cm wzrostu, ważył 70 kg.
Kariera klubowa [edytuj]
Otero wychował się w klubie Celta Vigo. Do 1987 roku występował w drużynie B, grającej w niższej lidze i wtedy też przesunięto go do kadry pierwszego zespołu. W Primera División zadebiutował 29 sierpnia w wygranym 1:0 wyjazdowym spotkaniu z Espanyolem Barcelona. W Celcie od czasu debiutu był podstawowym zawodnikiem, a w sezonie 1989/1990 przeżył pierwsze niepowodzenie w karierze - spadek z klubem z Vigo do Segunda División. Natomiast w sezonie 1992/1993 znowu grał w pierwszej lidze hiszpańskiej, a w 1994 roku dotarł do finału Pucharu Hiszpanii, który Celta przegrała po serii rzutów karnych z Realem Saragossa.
Latem 1994 Otero przeszedł do Valencii. Tam stworzył linię obrony z innymi reprezentantami kraju, Francisco José Camarasą, Enrique Romero i Fernando Ginerem. Swój debiut zaliczył 17 września przeciwko zespołowi CD Tenerife (2:1). W 1995 znów wystąpił w finale krajowego pucharu, a jego nowy klub uległ 1:2 Deportivo La Coruña. Natomiast w 1996 roku został z Valencią wicemistrzem Hiszpanii.
W 1997 roku Otero po raz drugi w karierze zmienił barwy klubowe i przeszedł do zespołu Real Betis. Swój pierwszy mecz w zespole biało-zielonych zaliczył 1 września, a Betis pokonał 2:1 Real Valladolid. W Betisie na ogół występował w pierwszym składzie, ale nie osiągnął większych sukcesów, a w sezonie 1999/2000 zespół spadł do Segunda División. Tam w barwach Betisu Otero występował przez rok, a w 2001 przeszedł do Atlético Madryt, z którym wywalczył awans do Primera División. W 2003 roku odszedł do Elche CF powracając tym samym do drugiej ligi, a w 2005 roku zakończył piłkarską karierę.
| Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|
| 1987/88 | Celta Vigo | Hiszpania |
Primera División | 31 | 0 |
| 1988/89 | Celta Vigo | Hiszpania |
Primera División | 30 | 0 |
| 1989/90 | Celta Vigo | Hiszpania |
Primera División | 28 | 0 |
| 1990/91 | Celta Vigo | Hiszpania |
Segunda División | 34 | 0 |
| 1991/92 | Celta Vigo | Hiszpania |
Segunda División | 34 | 2 |
| 1992/93 | Celta Vigo | Hiszpania |
Primera División | 36 | 1 |
| 1993/94 | Celta Vigo | Hiszpania |
Primera División | 29 | 1 |
| 1994/95 | Valencia CF | Hiszpania |
Primera División | 25 | 0 |
| 1995/96 | Valencia CF | Hiszpania |
Primera División | 37 | 0 |
| 1996/97 | Valencia CF | Hiszpania |
Primera División | 22 | 0 |
| 1997/98 | Real Betis | Hiszpania |
Primera División | 22 | 0 |
| 1998/99 | Real Betis | Hiszpania |
Primera División | 20 | 0 |
| 1999/00 | Real Betis | Hiszpania |
Primera División | 21 | 0 |
| 2000/01 | Real Betis | Hiszpania |
Segunda División | 19 | 0 |
| 2001/02 | Atlético Madryt | Hiszpania |
Segunda División | 16 | 0 |
| 2002/03 | Atlético Madryt | Hiszpania |
Primera División | 16 | 1 |
| 2003/04 | Elche CF | Hiszpania |
Segunda División | 29 | 1 |
| 2004/05 | Elche CF | Hiszpania |
Segunda División | 17 | 0 |
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
W reprezentacji Hiszpanii Otero zadebiutował 8 września 1993 roku w wygranym 2:0 towarzyskim spotkaniu z Chile. W 1994 roku został powołany przez Javiera Clemente do kadry na Mistrzostwa Świata w USA. Tam wystąpił w dwóch spotkaniach: w 1/8 finału w wygranym 3:0 ze Szwajcarią i przegranym 1:2 ćwierćfinałowym z Włochami. W 1996 roku był w kadrze Hiszpanii na Euro 96, na których zagrał jedynie w grupowym spotkaniu z Francją (1:1), które było jego ostatnim w reprezentacji. W kadrze narodowej wystąpił łącznie w 9 spotkaniach.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
|
|||||||