José Calderón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest dobry artykuł
José Calderón
Calderon w 2011 roku
Calderon w 2011 roku
#8 Detroit Pistons
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko José Manuel Calderón Borrallo
Pseudonim Calde[1], Mister Catering[2]
Data i miejsce urodzenia 28 września 1981
Villanueva de la Serena, Estremadura
Obywatelstwo  Hiszpania
Wzrost 191 cm
Masa ciała 96 kg
Kariera
Aktywność od 1998
  1. ↑ Mecze w lidze aktualne na 11 stycznia 2012.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

José Manuel Calderón Borrallo (ur. 28 września 1981 w Villanueva de la Serena) – hiszpański koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego. Od stycznia 2013 zawodnik Detroit Pistons. Profesjonalną karierę rozpoczynał w 2000 roku, jako zawodnik Lucentum de Alicante. W 2001 roku został zawodnikiem Baloncesto Fuenlabrada, a sezon później Saski Baskonia, z którym to w 2004 roku odniósł zwycięstwo w Pucharze Króla. Do National Basketball Association trafił w 2005 roku podpisując kontrakt z Toronto Raptors. Cztery lata później został najlepszym asystującym w historii Raptors[3]. W styczniu 2013 został wymieniony do Detroit Pistons[4].

Calderon jest reprezentantem Hiszpanii, z którą zdobywał dwa srebrne medale na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w 2008 i w Londynie w 2012, oraz złoty medal Mistrzostw Świata 2006, a także dwa srebrne i jeden złoty z Mistrzostw Europy.

Spis treści

Kariera zawodnicza[edytuj]

Pierwsze lata[edytuj]

Calderon rozpoczynał karierę koszykarską w barwach lokalnego klubu Doncel C.P. La Serena, gdzie grał do 13 roku życia[5]. Wtedy to właśnie przeniósł się do centrum treningowego Saski Baskonia, gdzie przeszedł przez wszystkie etapy szkolenia[5]. W sezonie 1999/2000, Calderon debiutował w zawodowej koszykówce w barwach drugoligowego zespołu Lucentum de Alicante, do którego został wypożyczony z Baskonii[6]. Swój pierwszy profesjonalny sezon zakończył zdobywając średnio 9 punktów i 2,1 zbiórki na mecz[6]. Lucentum z nim w składzie awansowało do pierwszej ligi hiszpańskiej, w której to zdobywał średnio 8,6 punktu na mecz, spędzając na parkiecie średnio 25,3 minuty[7]. W sezonie 2001/2002 był on zawodnikiem ekstraklasowego Baloncesto Fuenlabrada, gdzie podczas występów notował 9,7 punktu oraz 1,7 asysty na mecz, trafiając 83,2 procent rzutów wolnych, w ciągu 18,6 minut[8].

Saski Baskonia[edytuj]

Do drużyny Saski Baskonia, Calderon powrócił w sezonie 2002/2003, pełniąc rolę zmiennika dla Elmera Benneta[9]. W lidze ACB notował on wówczas średnio 6 punktów, 1,8 zbiórki, 1,7 asysty oraz przechwyt na mecz[9]. W owym sezonie zadebiutował on także w rozgrywkach Euroligi, gdzie zdobywał średnio 7,5 punktu, 2,4 zbiórki, 1,4 asysty i 1,1 przechwytu, trafiając też 40,5 procent rzutów za trzy punkty[6].

Podczas następnego sezonu popularny Calde notował średnio 8 punktów, 2,6 zbiórki i 2 asysty w 41 meczach ligi ACB[10]. Wraz z drużyną Baskonii zdobył wówczas Puchar Króla[11], będąc jej podstawowym rozgrywającym[12]. W rozgrywkach Euroligi zdobywał on w tamtym sezonie średnio 7,2 punktu i 2 asysty na mecz[10].

W sezonie 2004/2005, Calderon wraz z drużyną Saski Baskonia awansował do finału Euroligi, pokonując w półfinale faworyta rozgrywek CSKA Moskwa[13]. W odbywającym się w Moskiewskiej hali Olimpijskij finale, Baskonia przegrała z Maccabi Tel Awiw[14], a Calderon zanotował wówczas 16 punktów, trafiając 6 z 12 rzutów z gry, oraz 4 zbiórki[15]. Łącznie w całym Final Four zdobywał on średnio 14,5 punktu i 3,5 zbiórki na mecz[16]. W rozgrywkach krajowych, Baskonia również dotarła do finału, gdzie ich przeciwnikiem był Real Madryt[17]. Losy mistrzostwa rozstrzygały się w 5 meczu, gdzie to Calderon nie trafił ostatniego rzutu i Real zwyciężył ostatecznie 70:69[18]. W całych rozgrywkach sezonu zasadniczego zdobywał on średnio 12,4 punktu, trafiając 56,7 procent rzutów z gry, oraz 3 asysty na mecz[16], zostając też wybranym do pierwszego składu ligi ACB[6]. W meczach z Fenerbahçe Ülkerem i Pau Orthez notował on rekordowe w karierze 21 punktów[16].

Toronto Raptors[edytuj]

Początki i rywalizacja z Fordem[edytuj]

Calderon trafił do National Basketball Association dokładnie 3 sierpnia 2005 roku, kiedy to podpisał kontrakt z Toronto Raptors[19]. Swój debiutancki sezon zakończył rozgrywając 64 mecze, w tym 11 w pierwszej piątce, oraz notując 4,5 asysty na mecz, zajmował trzecie miejsce w tej kategorii wśród pierwszoroczniaków[20]. Do tego dołożył średnio zdobywane 5,5 punktu na mecz i 2,2 zbiórki, a jego wskaźnik asyst do strat wynosił 2,85[21].

Calderon (numer 8) wraz z innymi zawodnikami Raptors

Drugi sezon Calderon rozpoczął jako zmiennik dla sprowadzonego z Milwaukee Bucks T. J.'a Forda[22]. Po zapewnieniu sobie awansu do playoffs przez Raptors, trener zespołu Sam Mitchell przyznał, że dobra gra Calderona w dużym stopniu przyczyniła się do osiągniętego przez nich celu, a później także do wygrania dywizji Atlantyckiej[23]. Notował w nim średnio 8,8 punktu, na skuteczności 52,5 procent, oraz 5,1 asysty na mecz, mimo iż spędzał na parkiecie mniej minut niż w poprzednim sezonie[24]. Podczas playoffs NBA 2007 wystąpił we wszystkich rozgrywanych przez Raptors spotkaniach serii z New Jersey Nets, jednakże przegrali oni 4-2[25]. W trakcie całych rozgrywek pozasezonowych zdobywał on średnio 13 punktów i 5,3 asysty na mecz[24].

Raptors kontynuowali swoją taktykę dzielenia pozycji pierwszego rozgrywającego pomiędzy Calderona, a Forda w sezonie 2007/2008[26]. W listopadzie i grudniu, Ford opuścił kilka spotkań z powodu kontuzji, a Calderon w tym czasie prezentował się świetnie, zwiększając swoje szansę na przejęcie miejsca dla siebie[27]. W trzech kolejnych meczach przeciwko Memphis Grizzlies, Cleveland Cavaliers i Chicago Bulls, Calderon zanotował 37 asyst, popełniając przy tym tylko 3 straty[28]. Po 14 pierwszych meczach sezonu z wynikiem 5,67 był on liderem ligi w średniej wskaźnika asyst do strat[29], jednakże w wywiadzie powiedział on "Ale jak myślę w tej chwili o zespole, potrzebujemy natychmiast T. J.'a Forda"[30]. Po rozegraniu 35 meczu, wskaźnik Calderona wynosił 6,15, czym ustanowił on nowy rekord NBA (w całym sezonie 2007/2008 był on liderem ligi w tejże kategorii z wynikiem 5,38)[31][32]. Podczas całych rozgrywek rzucał on na skutecznościach powyżej: 50% z gry, 40% za trzy punkty, i 90% z linii rzutów wolnych, dzięki czemu został szóstym w historii członkiem NBA 50-40-90 Club[33]. Na półmetku sezonu znalazł się on w gronie kandydatów do wystąpienia w All-Star Game[34]. Mimo powrotu Forda po jednej trzeciej sezonu, Calderon zachował miejsce w pierwszym składzie[35]. Początkowo Ford zaakceptował rolę rezerwowego, jednakże z upływem czasu czuł się sfrustrowany, że nie może być starterem[36][37]. Kontrakt Forda kończył się latem i nie było pewne czy będzie chciał go przedłużyć, więc władze Raptors postanowiły budować zespół w oparciu o Calderona, a Forda wymienić[36][38]. Po zakończeniu sezonu regularnego, Calderon zajmował piąte miejsce na liście najlepiej asystujących zawodników w NBA[32], a podczas playoffs NBA 2008 sztab Raptors podzielił czas gry po równo między Calderona i Forda, gdzie obaj rozgrywający notowali łącznie 23,4 punktu i 13,6 asysty na mecz[24][39]. Jednakże Raptors zostali wyeliminowani w pierwszej rundzie przez Orlando Magic[40].

Lider Raptors[edytuj]

Calderon wykonujący layop

Przed sezonem 2008/2009, Calderon podpisał z Raptors nową, pięcioletnią umowę, dzięki której miał zarobić 45 milionów dolarów[41][42]. Od czasu sprzedaniu do Indiany Pacers T. J.'a Forda rola zmiennika Calderona została rozłożona pomiędzy dwójkę graczy: Willa Solomona i debiutanta Roko Ukicia[43]. Po porażce 132-93 z Denver Nuggets w 17 meczu sezonu, władze Raptors zwolniły z funkcji głównego trenera Sama Mitchella, a jego miejsce zastąpił Jay Triano[44]. Do końca 2008 roku, Raptors osiągnęli bilans 12-20[45], jednakże w obliczu kontuzji Calderona, która wykluczyła go z gry w 12 meczach[46], Raptors pod koniec stycznia mieli już 16 zwycięstw i 28 porażek[45]. W pierwszym meczu po powrocie Calderona, Raptors pokonali Chicago Bulls 114-94, a on sam zanotował 23 punkty, trafiając 9 z 10 rzutów z gry, i miał 10 asyst[47]. Niedługo potem wyrównał on rekord NBA w liczbie trafionych z rzędu rzutów osobistych (87)[48]. 13 marca 2009 roku, Calderon pobił dotychczasowy rekord w ilości asyst w historii Toronto Raptors należący do Alvina Williamsa, z liczbą 1795 kończących podań[49]. Szesnaście dni później, w meczu przeciwko Bulls, ustanowił on rekord zespołu w liczbie asysty w jednym meczu, notując ich 19[50], a niedługo potem rekord NBA w skuteczności wykonywania rzutów wolnych w sezonie[51]. Jednakże po przerwie na All-Star Game Raptors odpadli z walki o playoffs, a Calderona zaczęto krytykować za nieumiejętność gry w obronie[52]. Zespół z Toronto zakończył sezon z bilansem 33-49, a popularny Calde liderował w konferencji Wschodniej w średniej asyst na mecz[53], oraz w całej lidze w skuteczności z rzutów wolnych[54], i wskaźniku asyst do strat[53].

Podczas przygotowań do sezonu 2009/2010, Raptors podpisali kontrakt z Jarrettem Jackiem, który miał być zmiennikiem dla Calderona[55]. W meczu z Atlantą Hawks odbywającym się 11 grudnia 2009, Calderon doznał kontuzji, która wyeliminowała go z gry na 12 meczów[56]. Jego miejsce w składzie zajął Jack[57], który nawet po powrocie Calderona przejął część jego minut gry, podobnie jak to było dwa sezony wcześniej z T. J'em Fordem[58]. Po przerwie na All-Star Game Raptors popadli w kryzys, przegrywając mecz za meczem[59]. 13 marca, w spotkaniu z Golden State Warriors, Calderon zanotował najwięcej w sezonie 24 punkty i 12 asyst, jednakże Raptors przegrali[60]. Pod koniec sezonu drużyna z Toronto walczyła z Chicago Bulls o 8 miejsce w konferencji Wschodniej, dające awans do playoffs, mimo iż przed meczem gwiazd zajmowali oni piątą pozycję[61]. Ostatecznie przegrali oni pięć z ostatnich ośmiu meczów, i nie awansowali do rozgrywek poza sezonowych[62][59]. Pod względem statystycznym był to najgorszy sezon Calderona od dwóch lat, mimo iż trzykrotnie udawało mu się zanotować double-double, to jednak przez większość czasu pełnił raczej rolę rezerwowego[63].

Kapitan przebudowującego się zespołu[edytuj]

Calderon w barwach Raptors

W trakcie okresu przygotowawczego do sezonu 2010/2011 w drużynie z Toronto rozpoczęto przebudowę[64]. Odszedł jeden z jej liderów Chris Bosh[65], a cztery dni później Hedo Türkoğlu[66]. W listopadzie po rozegraniu 13 spotkań, drużynę opuścił także dotychczasowy rywal z pozycji rozgrywającego Calderona – Jarrett Jack[67], a jego mianowano kapitanem przebudowującej się młodej drużyny[6]. Od tego momentu, Calderon zajął ponownie miejsce w pierwszym składzie Raptors, trzykrotnie w 10 kolejnych meczach notując więcej niż 14 asyst[68]. Jednakże od odejścia Jacka, Raptors spisywali się słabo, przegrywając od 12 stycznia do 4 lutego wszystkie 13 spotkań[69]. W tymże czasie Calderon pięciokrotnie notował double-double, a trzykrotnie był bliski jego zdobycia[68]. W meczu odbywającym się 5 stycznia przeciwko Cleveland Cavaliers, popularny Calde zdobył 20 punktów i miał 17 asyst, będąc blisko osiągnięcia legendarnego wyniku 20-20[70]. Raptors zakończyli sezon jako ostatnia drużyna konferencji, notując bilans 22-60[71].

Raptors fatalnie rozpoczęli kolejny sezon, wygrywając tylko sześć z pierwszych dwudziestu meczów[72], a Calderon w tymże czasie zanotował 4 double-double[73]. 3 lutego, w spotkaniu z Washington Wizards, popularny Calde zanotował 17 asyst[74], a trzy i cztery mecze później odpowiednio 15[75] i 14[76]. Do końca rozgrywek jeszcze trzykrotnie udawało mu się notować więcej niż 14 asyst[73]. W odbywającym się 12 lutego meczu przeciwko Los Angeles Lakers, Calderon zdobył rekordowe w karierze 30 punktów, trafiając 13 z 18 rzutów z gry, i wszystkie 4 z linii rzutów wolnych[77]. W całym sezonie 2011/12 zanotował on łącznie 11 double-double, liderując też w lidze we wskaźniku asyst do strat[78], a także zajmując czwarte miejsce w klasyfikacji asyst na mecz[78]. Jednakże Raptors zajęli dopiero 11 miejsce w konferencji i nie awansowali do playoffs[79].

Przed sezonem 2012/13 do drużyny Raptors dołączył Kyle Lowry, przez co Calderon znów miał pełnić rolę rezerwowego[80]. W pierwszym meczu sezonu przeciwko Indiana Pacers, zanotował on wchodząc z ławki 15 punktów w ciągu 25 minut[81]. W kolejnych 13 meczach w obliczu kontuzji Lowry'ego[82], liczba minut spędzanych przez niego na parkiecie wzrosła[83]. Podczas swojego pierwszego wyjścia w pierwszej piątce w sezonie zanotował on 11 punktów i 6 zbiórek[84], a dwa mecze później, w spotkaniu przeciwko Utah Jazz, zdobył on 20 punktów i 17 asyst[85]. 14 listopada, w meczu z Pacers, Calderon zanotował pierwsze w karierze triple-double, notując 13 punktów, 10 asyst i 10 zbiórek[86]. Miesiąc później, przeciwko Houston Rockets, powtórzył on swój osiągnięcie, zdobywając 16 punktów, 14 asyst i 10 zbiórek, stając się pierwszym zawodnikiem w sezonie z dwoma tripe-double na koncie[87].

Detroit Pistons[edytuj]

W dniu 30 stycznia 2013, Calderón w ramach trójstronnej wymiany trafił do Detroit Pistons[88]. Zadebiutował 4 lutego w spotkaniu z New York Knicks, zdobywając 15 punktów, trafiając 7 z 12 rzutów z gry, i notując trzy asysty[89][90].

Osiągnięcia[edytuj]

  • Srebrny medal Igrzysk Olimpijskich: 2008 i 2012
  • Złoty medal mistrzostw Europy: 2011
  • Srebrny medal mistrzostw Europy: 2007
  • Złoty medal mistrzostw świata: 2006
  • Mistrz dywizji Atlantyckiej NBA:2007
  • Puchar Króla Hiszpanii: 2004
  • Członek pierwszego składu Ligi ACB: 2005
  • Rekordzista NBA w skuteczności z rzutów wolnych w sezonie

Statystyki[edytuj]

Stan na 12 lutego 2013[24].

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Sezon regularny[edytuj]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2005/2006 Toronto 64 11 23,2 42,3 16,3 84,8 2,2 4,5 0,7 0,1 5,5
2006/2007 Toronto 77 11 21,0 52,1 33,3 81,8 1,7 5,0 0,8 0,1 8,7
2007/2008 Toronto 82 56 30,3 51,9 42,9 90,8 2,9 8,3 1,1 0,1 11,3
2008/2009 Toronto 68 68 34,3 49,7 40,6 98,1 2,9 8,9 1,1 0,1 12,8
2009/2010 Toronto 68 39 26,7 48,2 29,8 79,8 2,1 5,9 0,7 0,1 10,3
2010/2011 Toronto 68 55 30,9 44,0 36,5 85,4 3,0 8,9 1,2 0,1 9,8
2011/2012 Toronto 53 53 33,9 45,7 37,1 88,2 3,0 8,8 0,9 0,1 10,5
2012/2013 Toronto 45 30 28,3 47,0 42,9 90,4 2,4 7,4 0,6 0,1 11,1
Kariera 525 323 28,4 48,1 38,8 87,7 2,5 7,2 0,9 0,1 10,0

Playoffs[edytuj]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2006/2007 Toronto 6 1 24,3 50,7 25,0 83,3 1,7 5,3 0,8 0 13,0
2007/2008 Toronto 5 0 24,0 44,0 47,6 100,0 3,6 7,0 0,2 0 11,8
Kariera 11 1 24,1 47,9 39,4 90,9 2,5 6,1 0,6 0 12,5

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Calderon w barwach reprezentacji Hiszpanii

Karierę w reprezentacji rozpoczynał w 1998 roku, kiedy to wraz z młodzieżową kadrą Hiszpanii zdobył mistrzostwo Europy do lat 18[91]. Dwa lata później zdobyli oni brązowy medal mistrzostw Europy do lat 20[91]. W seniorskiej reprezentacji Hiszpanii debiutował w 2002 roku, gdy to otrzymał powołanie na mistrzostwa świata 2002[91], a rok później zdobył z nią srebrny medal mistrzostw Europy[91]. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004 pełnił funkcję jej kapitana[91]. W 2006 roku, Hiszpania z nim w składzie pokonała Grecję 70:47 i zdobyła mistrzostwo świata[92][93]. Rok później na mistrzostwach Europy Hiszpanie pokonali w półfinale Grecję, a Calderon zanotował 18 punktów[94]. Jednakże w finale ulegli oni Rosji 69:70[95]. Podczas Igrzysk Olimpijskich 2008, Calderon wraz z kadrą Hiszpanii zdobył srebrny medal, ulegając tylko Stanom Zjednoczonym[96]. Cztery lata później powtórzyli oni swój sukces z Pekinu[97].

Życie prywatne[edytuj]

Calderon zawarł związek małżeński z Aną Hurtado[98]. 23 maja 2010 roku w Villanueva de la Serena urodził się ich pierwszy syn, noszący imię Manuel[98]. Calderon jest współwłaścicielem organicznej farmy świń[99]. W dniu 2 marca 2007 roku, Toronto Raptors mianowali go ambasadorem organizacji "Right To Play", mającej na celu wykorzystanie sportu, jako narzędzie do rozwoju dzieci i młodzieży w najbardziej zaniedbanych obszarach świata[100].

Przypisy

  1. ↑ José Calderón se convierte en dibujo animado y 'pasa' de Garnett (hiszp.). marca.com, 2009-10-29. [dostęp 2013-02-13].  Cytat: "dice el Calde animado"
  2. ↑ Israel Íñiguez: Un disgustado Calderón podría llegar a no vestir la camiseta de Detroit (hiszp.). .elconfidencial.com, 2013-01-02. [dostęp 2013-02-11].
  3. ↑ Hamilton, Pistons beat Raptors 99-95 in overtime (ang.). [dostęp 2013-02-11].
  4. ↑ Rudy Gay traded to Raptors (ang.). ESPN Internet Ventures, 2013-01-31. [dostęp 2013-01-31].
  5. ↑ 5,0 5,1 Alexandre Mesa Romero: José Manuel Calderón (hiszp.). [dostęp 2013-02-13].
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 About me (ang.). [dostęp 2013-02-13].
  7. ↑ Biografía de José Manuel Calderón (hiszp.). enebea.nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  8. ↑ Biografía de José Manuel Calderón (hiszp.). W: Temporada 2001-02 [on-line]. enebea.nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  9. ↑ 9,0 9,1 Biografía de José Manuel Calderón (hiszp.). W: Temporada 2002-03 [on-line]. enebea.nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  10. ↑ 10,0 10,1 Biografía de José Manuel Calderón (hiszp.). W: Temporada 2003-04 [on-line]. enebea.nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  11. ↑ Historia del TAU Cerámica: Calderón, corazón baskonista en la NBA (hiszp.). baskonia.com. [dostęp 2013-02-13].
  12. ↑ Copa Del Rey (hiszp.). marca.com. [dostęp 2013-02-13].
  13. ↑ CSKA Moscow 78 - 85 Tau Ceramica (ang.). euroleague.net. [dostęp 2013-02-13].
  14. ↑ Maccabi Tel Aviv defends Euroleague title (ang.). USA Today. [dostęp 2013-02-13].
  15. ↑ Maccabi Elite 90 - 78 Tau Ceramica (ang.). euroleague.net. [dostęp 2013-02-13].
  16. ↑ 16,0 16,1 16,2 Biografía de José Manuel Calderón (hiszp.). W: Temporada 2004-05 [on-line]. enebea.nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  17. ↑ El TAU Cerámica materializa su tercera final ACB (62-74) (hiszp.). acb.com. [dostęp 2013-02-13].
  18. ↑ ¡Real Madrid, campeón de la ACB 2004-05! (hiszp.). acb.com. [dostęp 2013-02-13].
  19. ↑ Raptors Sign Jose Calderon (ang.). raptors.nba.com, 2005-08-03. [dostęp 2013-02-12].
  20. ↑ 2012-13 Assists Leaders : Assists Per Game (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-12].
  21. ↑ 2005-06 Toronto Raptors Roster and Stats (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-12].
  22. ↑ Doug Smith: Calderon makes point to remember team first (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2007-09-20. [dostęp 2013-02-12].
  23. ↑ José Calderón (ang.). [dostęp 2013-02-12].
  24. ↑ 24,0 24,1 24,2 24,3 Jose Calderon Info Page - Career Stats and Totals (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-12].
  25. ↑ Jefferson, Nets Eliminate Raptors (ang.). nba.com, 2007-05-05. [dostęp 2013-02-12].
  26. ↑ Joseph Casciaro: Ultimate Raptors Rankings - No. 9: Jose Calderon (ang.). thescore.com, 2011-12-14. [dostęp 2013-02-12].
  27. ↑ Nice, why can’t the Raptors always play like this (ang.). raptorsrepublic.com, 2007-12-12. [dostęp 2013-02-12].
  28. ↑ Calderon leads Raptors past Bulls (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., Doug Smith. [dostęp 2013-02-12].
  29. ↑ Turnovers (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-12].
  30. ↑ José Calderón - Basketball Player (ang.). spokeo.com. [dostęp 2013-02-12].
  31. ↑ Lori Ewing: Humble Calderon on pace for efficiency record (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2008-01-10. [dostęp 2013-02-12].
  32. ↑ 32,0 32,1 2007-08 Assists Leaders : Assists Per Game (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-12].
  33. ↑ Jose Calderon Stats (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-12].
  34. ↑ Doug Smith: Calderon playing like all-star (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2008-01-27. [dostęp 2013-02-12].
  35. ↑ Sean Stancill: NBA Offseason: T.J. Ford on the Trading Block? (ang.). bleacherreport.com, 2008-05-17. [dostęp 2013-02-12].
  36. ↑ 36,0 36,1 Dave Feschuk: Raptors' Ford may be wearing out his welcome (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2008-03-28. [dostęp 2013-02-12].
  37. ↑ Scoop Jackson: We're missing the point about T.J. and J.C. (ang.). espn.go.com, 2008-04-18. [dostęp 2013-02-12].
  38. ↑ Kelly Dwyer: Toronto trading T.J. Ford? (ang.). Yahoo, Inc., 2008-06-24. [dostęp 2013-02-12].
  39. ↑ T.J. Ford Info Page - Career Stats and Totals (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-12].
  40. ↑ Howard's 21 points, 21 boards power Magic to second round (ang.). espn.go.com, 2008-04-28. [dostęp 2013-02-12].
  41. ↑ Raptors Re-Sign Calderon (ang.). raptors.nba.com, 2008-07-09. [dostęp 2013-02-12].
  42. ↑ Steve von Horn: Jose Calderon traded to Pistons, where he'll provide sweet passes and cap relief (ang.). sbnation.com, 2013-01-31. [dostęp 2013-02-13].  Cytat: "His five-year, $45 million contract"
  43. ↑ 2008-09 Toronto Raptors Roster and Stats (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-12].
  44. ↑ Doug Smith: Raptors fire coach Sam Mitchell; Triano takes over (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2008-12-03. [dostęp 2013-02-12].
  45. ↑ 45,0 45,1 Toronto Raptors 2008-2009 Season Game Log (ang.). raptorsuniverse.com. [dostęp 2013-02-12].
  46. ↑ Jose Calderon #8 - G (ang.). tsn.ca. [dostęp 2013-02-12].
  47. ↑ Calderon dominat in return as Raps snap losing streak (ang.). tsn.ca, 2009-01-24. [dostęp 2013-02-12].
  48. ↑ Bogut returns as Bucks beat Raptors 96-85 (ang.). foxnews.com, 2009-01-30. [dostęp 2013-02-12].
  49. ↑ Hamilton, Pistons beat Raptors 99-95 in overtime (ang.). Washington Post, 2009-03-13. [dostęp 2013-02-12].
  50. ↑ Bosh and Bargnani lead Raptors to OT win over Bulls (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2009-03-29. [dostęp 2013-02-12].
  51. ↑ Free Throw Shooting: Stats, Trivia and Records (ang.). [dostęp 2013-02-12].
  52. ↑ Chat with John Hollinger (ang.). espn.go.com. [dostęp 2013-02-13].  Cytat: "He's probably the worst defensive PG in the league right now."
  53. ↑ 53,0 53,1 2008-09 Assists Leaders: Assists Per Game (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-12].
  54. ↑ 2008-09 Free Throws Leaders: Free Throw Percentage (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  55. ↑ Doug Smith: Raptors jump at chance to bring in Jarrett Jack (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2009-07-12. [dostęp 2013-02-13].
  56. ↑ Doug Smith: Calderon injury forces Raptor shuffle (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2009-12-13. [dostęp 2013-02-13].
  57. ↑ Toronto Raptors Point Guard Dilemma: Jose Calderon vs Jarrett Jack vs Marcus Banks (ang.). 2010-01-05. [dostęp 2013-02-13].
  58. ↑ Spencer Lund: Jose Calderon Needs A Fresh Start With A New Team (ang.). dimemag.com, 2012-12-18. [dostęp 2013-02-13].
  59. ↑ 59,0 59,1 2009-10 Toronto Raptors Schedule and Results (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  60. ↑ Curry, Ellis power Warriors past Raptors (ang.). espn.go.com, 2010-03-13. [dostęp 2013-02-13].
  61. ↑ Nick Friedell: Bulls, Raptors fighting for last playoff spot (ang.). espn.go.com, 2010-03-29. [dostęp 2013-02-13].
  62. ↑ 2010 NBA Playoffs Bracket (ang.). espn.go.com. [dostęp 2013-02-13].
  63. ↑ Jose Calderon 2009-10 Game Log (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  64. ↑ Doug Smith: Jose Calderon still a Raptor, but Hedo Turkoglu on way out (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2010-07-13. [dostęp 2013-02-13].
  65. ↑ Doug Smith: Without Chris Bosh, Raptors have much work to do. Toronto Star Newspapers Ltd., 2010-07-08. [dostęp 2013-02-13].
  66. ↑ Suns Acquire Hedo Turkoglu (ang.). nba.com, 2010-07-14. [dostęp 2013-02-13].
  67. ↑ Eric Koreen: Raptors trade point guard Jack to Hornets (ang.). National Post, 2010-11-20. [dostęp 2013-02-13].
  68. ↑ 68,0 68,1 Jose Calderon 2010-11 Game Log (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  69. ↑ 2010-11 Toronto Raptors Schedule and Results (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  70. ↑ Dave Feschuk: Raptors beat Cavaliers in battle of the bad (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2011-01-05. [dostęp 2013-02-13].
  71. ↑ 2010-11 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  72. ↑ 2011-12 Toronto Raptors Schedule and Results (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  73. ↑ 73,0 73,1 Jose Calderon 2011-12 Game Log (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  74. ↑ Leandro Barbosa scores 19 as Raptors rout Wizards (ang.). espn.go.com, 2012-02-13. [dostęp 2013-02-13].
  75. ↑ Carlos Delfino drops 25 on Raptors to help Bucks halt skid (ang.). espn.go.com, 2012-02-08. [dostęp 2013-02-13].
  76. ↑ DeMar DeRozan helps Raptors beat Celtics for third time in past 20 meetings (ang.). espn.go.com, 2012-02-10. [dostęp 2013-02-13].
  77. ↑ Lakers survive road trip finale as Kobe Bryant seals it in final seconds (ang.). espn.go.com, 2012-02-12. [dostęp 2013-02-13].
  78. ↑ 78,0 78,1 2011-12 Assists Leaders: Assists Per Game (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  79. ↑ 2011-12 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  80. ↑ Doug Smith: Raptors get Kyle Lowry in trade with Houston Rockets (ang.). Toronto Star Newspapers Ltd., 2012-07-05. [dostęp 2013-02-13].
  81. ↑ George Hill, Pacers rally past Raptors in season opener (ang.). espn.go.com, 2012-10-31. [dostęp 2013-02-13].
  82. ↑ Kyle Lowry, Landry Fields ruled out (ang.). espn.go.com, 2012-11-10. [dostęp 2013-02-13].
  83. ↑ Jose Calderon 2012-13 Game Log (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  84. ↑ O.J. Mayo, Chris Kaman propel short-handed Mavericks (ang.). espn.go.com. [dostęp 2013-02-13].
  85. ↑ News: s-r blog:News and Notes Utah Jazz at Toronto Raptors Box Score, November 12, 2012 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2013-02-13].
  86. ↑ Raptors edge Pacers despite scoring 5 points in fourth quarter (ang.). espn.go.com, 2012-11-13. [dostęp 2013-02-13].
  87. ↑ Jose Calderon's 18 points, 14 assists, 10 boards lead Toronto (ang.). espn.go.com, 2012-12-16. [dostęp 2013-02-13].
  88. ↑ Detroit Pistons Acquire Guard Jose Calderon In Three-Team Trade (ang.). W: NBA.com [on-line]. 30 stycznia, 2013.
  89. ↑ Tomasz Kostrzewa: Dzień Dobry MVP #66 (pol.). MVP Magazyn Online, 2013-02-05. [dostęp 2013-02-11].
  90. ↑ Tyson Chandler has 20 rebounds for third straight game as Knicks win (ang.). espn.go.com, 2013-02-04. [dostęp 2013-02-11].
  91. ↑ 91,0 91,1 91,2 91,3 91,4 Jose Calderon Bio Page (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  92. ↑ Hiszpania mistrzem świata w baskecie! (pol.). relmadrid.pl. [dostęp 2013-02-13].
  93. ↑ Hiszpania mistrzami świata w koszykówce (pol.). rmf24.pl. [dostęp 2013-02-13].
  94. ↑ Spain tops Greece; Russia bests Lithuania to reach Euro finals (ang.). espn.go.com. [dostęp 2013-02-13].
  95. ↑ ME w koszykówce: Rosja z trofeum! (pol.). [dostęp 2013-02-13].
  96. ↑ Amerykanie wygrywają olimpijski turniej koszykówki (pol.). [dostęp 2013-02-13].
  97. ↑ USA - Hiszpania 107:100 w finale turnieju olimpijskiego koszykarzy (pol.). interia.pl. [dostęp 2013-02-13].
  98. ↑ 98,0 98,1 José Manuel Calderón ya es papá (hiszp.). [dostęp 2013-02-13].
  99. ↑ 24 Seconds: ...with Jose Calderon (ang.). nba.com. [dostęp 2013-02-13].
  100. ↑ Raptors Calderon named as Right To Play Ambassador (ang.). nba.com, 2007-05-06. [dostęp 2013-02-13].

Linki zewnętrzne[edytuj]

p • d • e
Detroit Pistons - skład na sezon 2012/2013

1 Drummond • 3 Stuckey • 7 Knight • 8 Calderón • 10 Monroe • 12 Bynum • 24 English • 25 Singler • 31 Villanueva • 32 Middleton • 33 Jerebko • 50 Maggette • 54 Maxiell • 55 Krawcow •
Trener: Lawrence Frank • Asystenci trenera: Brian Hill, John Loyer, Roy Rogers, Dee Brown, Charles Klask
p • d • e
Reprezentacja Hiszpanii na Mistrzostwa Europy w Koszykówce 2007
Hiszpania
p • d • e
Reprezentacja Hiszpanii na Mistrzostwa Europy w Koszykówce 2005
Fernández • Itrube • Cabezas • Navarro • Calderón • Reyes • Jiménez • Vidal • Rodríguez • Miguel • Vázquez • Garbajosa • Trener: Pesquera
 Hiszpania
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=José_Calderón&oldid=35769721”