José Gutiérrez de la Vega

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
José Gutiérrez de la Vega
La última comunión de San Fernando. José Gutiérrez de la Vega.jpg
La última comunión de San Fernando
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1791 Sewilla, Hiszpania
Data i miejsce śmierci grudzień 1865 Madryt, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo, portret
Styl romantyzm
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

José Gutiérrez de la Vegahiszpański malarz i ilustrator pochodzący z Andaluzji[1].

W 1802 r. rozpoczął naukę na Akademii Sztuk Pięknych w Sewillii. Kopiował dzieła artystów barokowych, zwłaszcza Bartolomé Estebana Murillo. W 1828 r. przeprowadził się do Kadyksu, gdzie sportretował rodzinę angielskiego konsula. W 1831 r. wyjechał do Madrytu, gdzie został profesorem na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych Św. Ferdynanda. W 1840 r. został nadwornym malarzem królowej Izabeli II.

Specjalizował się w portrecie (Retrato de La reina Isabel II, Retrato de Mariano José de Larra Retrato de Doña Narcisa Fernández de Irujo) oraz malarstwie religijnym, gdzie widoczny jest wpływ Murilla (Las Santas Justa y Rufina, La Virgen con el Niño i Alegoría del Nuevo Testamento).

Dzieła w zbiorach Muzeum Prado[edytuj | edytuj kod]

  • Dama con abanico
  • Don Juan Bravo Murillo
  • Retrato de don Antonio Ros de Olano
  • Retrato de don Nicomedes Pastor Díaz
  • Retrato de don Manuel Seijas Lozano
  • Retrato de la mujer del artista
  • Maja sevillana
  • Santa Catalina
  • Alegoría del Antiguo Testamento
  • Alegoría del Nuevo Testamento
  • La duquesa de Frías vestida de manola

Przypisy

  1. Ana María Arias de Cossío: José Gutiérrez de la Vega, pintor romántico sevillano. Madryt: Fundación Vega-Inclán, 1978.