José Pedro Aguiar-Branco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
José Pedro Aguiar-Branco
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1957
Porto
Minister obrony narodowej
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Okres urzędowania od 21 czerwca 2011
Poprzednik Augusto Santos Silva

José Pedro Correia de Aguiar Branco (ur. 18 lipca 1957 w Porto) – portugalski adwokat i polityk, samorządowiec. W latach 2004–2005 minister sprawiedliwości, następnie przewodniczący rady miejskiej Porto (2005–2009). Od 21 czerwca 2011 minister obrony narodowej w rządzie Pedro Passos Coelho.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1980 r. ukończył studia licencjackie na Uniwersytecie w Coimbrze, po czym został w 1982 r. wpisany na listę adwokatów. W latach 1988–1991 sprawował funkcję wiceprzewodniczącego Krajowego Związku Młodych Adwokatów Portugalskich (port. Associação Nacional de Jovens Advogados Portugueses), następnie był zaś m.in. przewodniczącym rady okręgowej Związku Adwokatów (Ordem dos Advogados) w Porto (2002–2004). W 2003 założył kancelarię "José Pedro Aguiar-Branco & Associados" z siedzibą w Porto[1].

W latach 1977–1984 zasiadał w Radzie Krajowej Młodzieży Socjaldemokratycznej (Juventude Social Democrata, JSD). Był również m.in. członkiem Rady Krajowej i Komisji Politycznej Partii Socjaldemokratycznej. W XVI rządzie konstytucyjnym Portugalii kierowanym przez Pedro Santanę Lopesa sprawował funkcję ministra sprawiedliwości (2004–2005). Po przegranej PSD w wyborach w 2005 objął funkcję przewodniczącego rady miejskiej w Porto – na stanowisku pozostał do wyborów samorządowych w 2009. Sprawował mandat posła do Zgromadzenia Republiki X i XI kadencji z okręgu Porto (2005–2011[2]), był przewodniczącym Klubu Poselskiego PSD (2009–2010). W 2010 znalazł się wśród kandydatów na urząd przewodniczącego Krajowej Komisji Politycznej PSD, jednak ostatecznie przegrał m.in. z Pedro Passos Coelho. Po wyborach w 2011, w których uzyskał reelekcję do Zgromadzenia Republiki, rekomendowany przez PSD do objęcia funkcji ministra obrony w rządzie Passos Coelho.

Żonaty, ma pięcioro dzieci.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]