José Saraiva Martins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
José Saraiva Martins
Kardynał
Herb José Saraiva Martins Veritas in Charitate
Prawda w miłości
Kraj działania Portugalia
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1932
Gagos do Jarmelo
Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych
Okres sprawowania 1998–2008
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zgromadzenie Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Błogosławionej Maryi Dziewicy
Śluby zakonne 22 sierpnia 1950
Prezbiterat 16 marca 1957
Nominacja biskupia 26 maja 1988
arcybiskup tytularny Tuburnica
Sakra biskupia 2 lipca 1988
Kreacja kardynalska 21 lutego 2001
Nostra Signora del Sacro Cuore
Jan Paweł II
Kościół tytularny biskup Palestriny
Odznaczenia
Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Rycerzy Pana Naszego Jezusa Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 lipca 1988
Konsekrator Agostino Casaroli
Współkonsekratorzy Jan Pieter Schotte
Giovanni Battista Re

José Saraiva Martins (ur. 6 stycznia 1932 w Gagos do Jarmelo) – portugalski biskup katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał, klaretyn.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z wielodzietnej rodziny, był szóstym z ośmiorga rodzeństwa. Wstąpił do zakonu klaretynów (Kongregacja Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Maryi, CMF), kształcił się w nowicjacie w Carvalhos; śluby zakonne złożył 22 sierpnia 1950. Odbył studia teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (licencjat) i na Papieskim Uniwersytecie Św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie (doktorat); teologiczne kursy specjalistyczne odbył przy belgijskim uniwersytecie w Louvain, ponadto obronił doktorat z filozofii na Wolnym Uniwersytecie im. Gabriele d'Annunzio w Chieti. Przyjął święcenia kapłańskie 16 marca 1957 w Rzymie. Wykładał metafizykę w wyższym seminarium prowincji zakonu klaretynów w Marino, w latach 1959–1969 teologię dogmatyczną w Claretianum przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. Był również profesorem Papieskiego Uniwersytetu Urbaniana w Rzymie, gdzie stał na czele Wydziału Teologicznego (1974–1977), a potem całej uczelni (1977–1983, 1986–1988); przewodniczył komitetowi rektorów uczelni Rzymu. Katolicki Uniwersytet Fu Jen w Tajpej (Republika Chińska (Tajwan)) nadał mu doktorat honoris causa (1977).

W 1983 był specjalnym sekretarzem VI zwykłej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie; w kolejnych sesjach Synodu brał udział już jako biskup. 26 maja 1988 został mianowany arcybiskupem tytularnym Tuburnica i powołany na stanowisko sekretarza Kongregacji Edukacji Katolickiej; sakry biskupiej udzielił mu 2 lipca 1988 w Rzymie sekretarz stanu, kardynał Agostino Casaroli. W maju 1998 Saraiva Martins został prefektem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych; 21 lutego 2001 Jan Paweł II mianował go kardynałem, z diakonią Nostra Signora del Sacro Cuore.

Od 1989 jest członkiem Papieskiej Akademii Św. Tomasza z Akwinu w Rzymie. Reprezentował Jana Pawła II na XIV Narodowym Kongresie Eucharystycznym Brazylii w Campinas w lipcu 2001 (jako specjalny wysłannik). W związku ze śmiercią papieża (2 kwietnia 2005) dalsze pełnienie przez kardynała Saraivę Martinsa funkcji prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych uległo zawieszeniu. Benedykt XVI pozostawił go na swoim stanowisku.

9 lipca 2008 kardynał przeszedł na emeryturę, a na stanowisku prefekta zastąpił go Włoch, dotychczasowy sekretarz Kongregacji Nauki Wiary abp Angelo Amato.

24 lutego 2009 mianowany przez papieża Benedykta XVI kardynałem biskupem Palestriny. 6 stycznia 2012 stracił prawo wyboru papieża w konklawe z powodu ukończenia 80. roku życia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]