José Saraiva Martins
| José Saraiva Martins | |||
| kardynał biskup | |||
|
|||
| Kraj działania |  Portugalia |
||
| Data i miejsce urodzenia | 6 stycznia 1932 Gagos do Jarmelo |
||
| prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych | |||
| Okres sprawowania | 1998 - 2008 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Inkardynacja | Zgromadzenie Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Błogosławionej Maryi Dziewicy | ||
| Śluby zakonne | 22 sierpnia 1950 | ||
| Prezbiterat | 16 marca 1957 | ||
| Nominacja biskupia | 26 maja 1988 arcybiskup tytularny Tuburnica |
||
| Sakra biskupia | 2 lipca 1988 | ||
| Kreacja kardynalska | 21 lutego 2001 Nostra Signora del Sacro Cuore Jan Paweł II |
||
| Kościół tytularny | biskup Palestriny | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||
| Data konsekracji | 2 lipca 1988 | ||||||
| Konsekrator | Agostino Casaroli | ||||||
| Współkonsekratorzy | Jan Pieter Schotte Giovanni Battista Re |
||||||
|
|||||||
|
|||||||
José Saraiva Martins (ur. 6 stycznia 1932 w Gagos do Jarmelo), portugalski biskup katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał, klaretyn.
Pochodzi z wielodzietnej rodziny, był szóstym z ośmiorga rodzeństwa. Wstąpił do zakonu klaretynów (Kongregacja Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Maryi, CMF), kształcił się w nowicjacie w Carvalhos; śluby zakonne złożył 22 sierpnia 1950. Odbył studia teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (licencjat) i na Papieskim Uniwersytecie Św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie (doktorat); teologiczne kursy specjalistyczne odbył przy belgijskim uniwersytecie w Louvain, ponadto obronił doktorat z filozofii na Wolnym Uniwersytecie im. Gabriele d'Annunzio w Chieti. Przyjął święcenia kapłańskie 16 marca 1957 w Rzymie. Wykładał metafizykę w wyższym seminarium prowincji zakonu klaretynów w Marino, w latach 1959-1969 teologię dogmatyczną w Claretianum przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. Był również profesorem Papieskiego Uniwersytetu Urbaniana w Rzymie, gdzie stał na czele Wydziału Teologicznego (1974-1977), a potem całej uczelni (1977-1983, 1986-1988); przewodniczył komitetowi rektorów uczelni Rzymu. Katolicki Uniwersytet Fu Jen w Tajpej (Republika Chińska (Tajwan)) nadał mu doktorat honoris causa (1977).
W 1983 był specjalnym sekretarzem VI zwykłej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie; w kolejnych sesjach Synodu brał udział już jako biskup. 26 maja 1988 został mianowany arcybiskupem tytularnym Tuburnica i powołany na stanowisko sekretarza Kongregacji Edukacji Katolickiej; sakry biskupiej udzielił mu 2 lipca 1988 w Rzymie sekretarz stanu, kardynał Agostino Casaroli. W maju 1998 Saraiva Martins został prefektem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych; 21 lutego 2001 Jan Paweł II mianował go kardynałem, z diakonią Nostra Signora del Sacro Cuore.
Od 1989 jest członkiem Papieskiej Akademii Św. Tomasza z Akwinu w Rzymie. Reprezentował Jana Pawła II na XIV Narodowym Kongresie Eucharystycznym Brazylii w Campinas w lipcu 2001 (jako specjalny wysłannik). W związku ze śmiercią papieża (2 kwietnia 2005) dalsze pełnienie przez kardynała Saraivę Martinsa funkcji prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych uległo zawieszeniu.Benedykt XVI pozostawił go na swoim stanowisku. 9 lipca 2008 kardynał przeszedł na emeryturę, a na stanowisku prefekta zastąpił go Włoch, dotychczasowy sekretarz Kongregacji Nauki Wiary abp Angelo Amato. 24 lutego 2009 mianowany przez papieża Benedykta XVI kardynałem biskupem Palestriny. 6 stycznia 2012 stracił prawo wyboru papieża w konklawe z powodu ukończenia 80 roku życia.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- José Saraiva Martins w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
