Jose Alí Lebrún Moratinos
| Jose Alí Lebrún Moratinos | ||
| Kardynał prezbiter | ||
|
||
| Kraj działania | ||
| Data i miejsce urodzenia | 19 marca 1919 Puerto Cabello |
|
| Data i miejsce śmierci | 21 lutego 2001 Caracas |
|
| arcybiskup Caracas | ||
| Okres sprawowania | 1980 - 1995 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 19 grudnia 1943 | |
| Nominacja biskupia | 2 sierpnia 1956 | |
| Sakra biskupia | 2 września 1956 | |
| Kreacja kardynalska | 2 lutego 1983 Jan Paweł II |
|
| Kościół tytularny | Bazylika św. Pankracego za Murami | |
Jose Alí Lebrún Moratinos (ur. 19 marca 1919 w Puerto Cabello, zm. 21 lutego 2001 w Caracas) – wenezuelski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup metropolita Caracas.
Studiował filozofię w Rzymie i teologię w Bogocie. Święcenia kapłańskie otrzymał w rodzinnej diecezji Valencia 19 grudnia 1943 roku, po czym przez kilkanaście lat pracował jako duszpasterz parafialny. 2 sierpnia 1956 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji Maracaibo, zaś w kilkanaście miesięcy później jej administratorem apostolskim. W latach 1958 - 1962 był biskupem nowo utworzonej diecezji Maracay, następnie ordynariuszem Valencji, a 16 września 1972 roku Paweł VI mianował go arcybiskupem tytularnym Voncaria i koadiutorem z prawem następstwa arcybiskupa Caracas, kard. José Humberto Quintero, oraz administratorem apostolskim sede plena tejże metropolii. Rządy pasterskie przejął w niej 24 maja 1980 roku. Szczególną troską otaczał ubogich, był to bowiem okres gwałtownego wzrostu liczby ludności Caracas i związanych z tym napięć społecznych. 2 lutego 1983 roku Jan Paweł II mianował go kardynałem, przydzielając mu kościół tytularny św. Pankracego. 27 maja 1995 roku papież przyjął dymisję złożoną z urzędu ze względu na wiek.
Źródło
- Wielka Encyklopedia Jana Pawła II, Edipresse Warszaw 2005, ISBN 83-60160-08-2