Josef-Leon Cardijn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Josef-Leon Cardijn
kardynał diakon
Josef-Leon Cardijn
Evangelizare pauperibus
Głosić Ewangelię ubogim
Kraj działania  Belgia
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1882
Bruksela
Data i miejsce śmierci 25 lipca 1967
Louvain
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 22 września 1906
Nominacja biskupia 15 lutego 1965
Sakra biskupia 21 lutego 1965
Kreacja kardynalska 22 lutego 1965
Paweł VI
Kościół tytularny San Michele Arcangelo
Sukcesja apostolska
Konsekrator Leo Jozef Suenens
Współkonsekratorzy Charles-Marie Himmer
Emiel-Jozef De Smedt

Josef-Leon Cardijn, (ur. 18 listopada 1882 w Brukseli, zm. 25 lipca 1967 w Louvain), belgijski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup tytularny Tusuros, inspirator chrześcijańskich związków zawodowych, niezmordowany duszpasterz robotników.

Kształcił się w seminarium w Mechelen oraz na Uniwersytecie w Louvain. Po otrzymaniu święceń kapłańskich 22 września 1906 roku pracował jako duszpasterz w diecezji Mechelin. W czasie I wojny światowej więziony przez Niemców. Po wojnie był duszpasterzem robotników w Mechelin; w 1925 roku założył Związek Młodych Robotników Chrześcijańskich. W 1941 roku ponownie uwięziony przez Niemców. 15 lutego 1965 roku mianowany biskupem tytularnym Tusuros, tydzień później został wyniesiony do godności kardynalskiej z tytułem diakona San Michele Arcangelo. Zmarł w Louvain, a pochowano go w kościele Matki Bożej z Laeken.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons