Josef Bühler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Josef Bühler
Bundesarchiv Bild 183-B02732, Krakau, Besprechung mit Dr. Joseph Bühler.jpg
Od lewej: Kurt Eissfeldt, Josef Bühler i Ernst Kundt (Kraków, maj 1941)
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1904
Cesarstwo Niemieckie Bad Waldsee
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1948
Polska Rzeczpospolita Ludowa Kraków
Sekretarz stanu - premier rządu Generalnego Gubernatorstwa
Przynależność polityczna NSDAP
Okres urzędowania od maja 1940
do stycznia 1945
Poprzednik Arthur Seyss-Inquart
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Josef Bühler (ur. 16 lutego 1904 w Bad Waldsee, zm. 22 sierpnia 1948 w Krakowie) – zbrodniarz hitlerowski, sekretarz stanu w rządzie Generalnego Gubernatorstwa i zastępca Hansa Franka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Strona protokołu z listą uczestników Konferencji w Wannsee z nazwiskiem Buhlera.

Pracował w zawodzie prawniczym z Hansem Frankiem, który wówczas był adwokatem Hitlera. Właśnie za namową Franka Bühler wstąpił do NSDAP w 1932, a później został wiceprezydentem Akademii Prawa Niemieckiego.

Po wybuchu II wojny światowej i utworzeniu Generalnego Gubernatorstwa (GG) z okupowanych ziem II Rzeczypospolitej, Frank powołał Bühlera na stanowisko szefa swojego biura. W maju 1940[1] został sekretarzem stanu (premierem rządu GG (Leiter der Regierung des Generalgouvernements)) i zastępcą Franka jako Generalnego Gubernatora. Stanowisko to Bühler sprawował do końca okupacji, będąc wiernym wspólnikiem Franka w prześladowaniach ludności polskiej. Współodpowiadał za niszczenie i grabienie mienia i kultury narodu polskiego oraz za deportacje na roboty przymusowe do III Rzeszy, a także politykę eksterminacyjną. Bühler otrzymał od Himmlera honorowy tytuł SS-Brigadeführera.

20 stycznia 1942 był uczestnikiem Konferencji w Wannsee jako reprezentant rządu Generalnego Gubernatorstwa. Podczas spotkania, na którym prominentni działacze nazistowscy omawiali Endlösung der Judenfrage (eksterminację Żydów europejskich), Bühler domagał się jak najszybszego rozwiązania kwestii żydowskiej na obszarze GG.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie schwytany przez aliantów i wydany władzom polskim. Był następnie oskarżonym w ostatnim procesie zbrodniarzy hitlerowskich przed Najwyższym Trybunałem Narodowym. Proces Bühlera toczył się w Krakowie od 17 czerwca do 10 lipca 1948. Został skazany za udział w zbrodniach na narodzie polskim na śmierć. Wyrok wykonano przez powieszenie 22 sierpnia 1948 w więzieniu Montelupich w Krakowie.

Przypisy

  1. "Okupacja i ruch oporu w Dzienniku Hansa Franka 1939-1945" KIW, Warszawa 1972

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kułakowski, "Proces Józefa Buhlera szefa rządu Generalnego Gubernatorstwa" w książce Janusz Gumkowski, "Zbrodniarze hitlerowscy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym", Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1965, str. 176-259.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]