Josef Wiesel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Josef Heinrich Wiesel (ur. 25 czerwca 1876 w Wiedniu, zm. 18 grudnia 1928) – austriacki lekarz, internista.

Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1901 roku, w 1908 roku habilitował się i wykładał na macierzystej uczelni. Od 1917 roku prymariusz Szpitala Franciszka Józefa. W 1921 roku został profesorem asystentem[1]. Zajmował się przede wszystkim nadnerczami, przedstawił metodę barwienia komórek chromafinowych (metoda Wiesela). Opisał też splot nerwowy serca, dawniej nazywany splotem Wiesela (Wiesel paraganglion)[2].

Przypisy

  1. Nathan Koren: Jewish physicians; a biographical index. Jerusalem, Israel Universities Press, 1973., s. 263. ISBN 0-7065-1269-3.
  2. Anton Sebastian: Dates in medicine: a chronological record of medical progress over three millennia. New York: Parthenon, 2000, s. 311. ISBN 1-85070-095-8.