Joseph Bové

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Фотофрагмент репродукции портрета Осипа Ивановича Бове ( XIX век).jpg

Joseph Bové, ros. О́сип (Джузеппе) Ива́нович Бове́, fr. Joseph Bové, właśc. Giuseppe Bova (ur. 24 października?/4 listopada 1784 w Petersburgu, zm. 16 czerwca?/28 czerwca 1834 w Moskwie) – architekt rosyjski pochodzenia włoskiego. Urodził się w Petersburgu w rodzinie neapolitańskiego artysty Vincenza Giovanniego Bovy, który przybył do Rosji w roku 1782 w celu uczestnictwa w budowie Ermitażu. Jego rodzina przeniosła się do Moskwy wkrótce po jego narodzinach. Posługiwał się rosyjską wersją imienia i nazwiska – Osip Iwanowicz Bowe.

Zawodu architekta wyuczył się w latach 1802–1807 pod kierunkiem Francesca Camporesiego w „Ekspedycji Pałacu Kremlowskiego” – instytucji zajmującej się budownictwem reprezentacyjnym na terenie Moskwy. Później pracował pod kierownictwem Matwieja Kazakowa i Carla Rossiego w Moskwie i Twerze.

W okresie wojny 1812 roku brał udział w pospolitym ruszeniu, w następnym roku powrócił do zawodu architekta.

Po pożarze Moskwy w roku 1812, w lutym 1813 car Aleksander I powołał „Komisję budownictwa w Moskwie”. Bové zajmował się w niej odbudową centrum miasta. W roku 1814 został głównym architektem ds. fasad i zgodności z wyznaczonymi liniami zabudowy. Dzięki zatwierdzonemu w roku 1817 planowi generalnemu Moskwy, Bové nadał miastu monumentalny charakter.

W roku 1816 Bové otrzymał tytuł architekta, nie otrzymał jednak tytułu akademika architektury. W tym samym roku ożenił się z wdową księżną Awdotią Trubiecką.

Młodsi bracia Osipa, Michaił i Aleksander również zostali architektami i pracowali pod jego kierownictwem.

Pod nadzorem Bové powstało w Moskwie wiele budowli, kształtujących dzisiejsze oblicze Moskwy. Po pożarze w 1812 przebudował Torgowyje riady przy Placu Czerwonym naprzeciw Kremla (które w roku 1893 zostały zastąpione obecnym budynkiem), usunął ziemne fortyfikacje wokół Kremla i zasypał fosę, zrealizował moskiewski Maneż oraz Teatr Wielki. Na obrzeżach Moskwy zbudował szpital za Rogatką Kałużską, bramę triumfalną przy Rogatce Twierskiej (przeniesioną później do Parku Zwycięstwa).

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1814—1815: Torgowe riady przy Placu Czerwonym
  • 1820—1822: Ogród Aleksandrowski na Kremlu z grotą
  • 1824—1825: Moskiewski Maneż
  • 1818—1824: Plac Teatralny
  • 1821—1824: Teatr Wielki
  • 1827—1834: Łuk triumfalny przy Rogatce Twierskiej
  • 1828—1833: Szpital miejski
  • 1822—1824: Cerkiew św. Mikołaja w rejonie Taganskim w Moskwie
  • 1822: Cerkiew św. Michała Archanioła w Archangielskim
  • 1825—1828: Cerkiew Opieki Matki Bożej w Piechra-Pokrowskim
  • 1825—1828: Przebudowa szpitala Nowojekatierińskiego, budowa cerkwi
  • 1825—1831: Przebudowa cerkwi Ikony Matki Bożej "Znak" w Chołmach
  • 1833: Cerkiew Trójcy Świętej w Monasterze Daniłowskim

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Грабарь И. История русского искусства, т. I. История архитектуры Санкт Петербург, 1912.