Joseph Knauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Joseph II Knauer)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joseph II Knauer
Joseph II Knauer
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1764
Królestwo Prus Czerwony Strumień
Data i miejsce śmierci 16 maja 1844
Królestwo Prus Wrocław
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 6 lutego 1843
Sakra biskupia 23 kwietnia 1843

Józef Knauer (ur. 1 grudnia 1764 w Czerwonym Strumieniu, zm. 16 maja 1844 we Wrocławiu) – biskup wrocławski w latach 1843-1844.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ubogich chałupników z Czerwonego Strumienia. Jego rodzicami byli Jan Knauer i Teresa z domu Lux. Po ukończeniu szkoły elementarnej w Międzylesiu kontynuował naukę w katolickim gimnazjum we Wrocławiu. Następnie studiował filozofię i teologie na wrocławskiej Leopoldinie[1].

Praca duszpasterska w hrabstwie kłodzkim[edytuj | edytuj kod]

7 marca 1789 r. otrzymał święcenia kapłańskie, po których został skierowany do Międzylesia, gdzie pełnił funkcje kapelana. W 1794 r. został mianowany proboszczem w sanktuarium maryjnym w Wambierzycach. W 1814 r. otrzymał nominację na proboszcza bogatszej parafii w Bystrzycy Kłodzkiej.

Wielki dziekan kłodzki[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze jako proboszcz wambierzycki w 1808 r. został nominowany przez króla pruskiego wielkim dziekanem hrabstwa kłodzkiego[2] 16 stycznia 1809 r. decyzję tę zaakceptował arcybiskup metropolita praski Vilém Florentin Salm, który mianował go wikariuszem arcybiskupim hrabstwa kłodzkiego.

W czasie jego rządów papież Pius VII bullą De salute animarum z 16 lipca 1821 r. potwierdził przynależność ziemi kłodzkiej do arcybiskupstwa praskiego, ale jednocześnie wprowadził ściślejsze powiązanie dekanatu z diecezją wrocławską: każdorazowy wielki dziekan miał automatycznie zostawać honorowym kanonikiem wrocławskim. Wybierać go miano spośród proboszczów ziemi kłodzkiej[3].

W 1837 r. wydział teologiczny Śląskiego Uniwersytetu im. Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu nadał mu tytuł doktora honoris causa. 27 sierpnia 1841 r. został członkiem wrocławskiej kapituły katedralnej. 6 lutego 1843 r. papież mianował go biskupem wrocławskim.

Biskup wrocławski[edytuj | edytuj kod]

Jego uroczysty ingres miał miejsce 23 kwietnia 1843 r., święceń biskupich udzielił mu biskup pomocniczy Daniel Latussek. Knauer był już wtedy w bardzo podeszłym wieku. W czasie swych krótkich rządów występował przeciwko niemieckiemu Kościołowi narodowemu założonemu przez ks. Johannesa Ronge. Zmarł 16 maja 1844 r. i został pochowany w podziemiach katedry św. Jana Chrzciciela

Przypisy

  1. A. Herzig, M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, wyd. DOBU/Oficyna Wydawnicza Atut, Hamburg-Wrocław 2006, s. 207.
  2. Do 1972 r. hrabstwo kłodzkie należało do archidiecezji praskiej.
  3. A. Herzig, M. Ruchniewicz, op. cit., s. 367.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pater J., Poczet biskupów wrocławskich, Wrocław 2000.
  • Herzig A., M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, Hamburg-Wrocław 2006.
Poprzednik
Karl Winter
wielki dziekan kłodzki
1808- 1843
Następca
Johann Joseph Harbig
Poprzednik
Leopold II von Sedlnitzky
Template-Bishop.svg Biskup wrocławski
1843-1844
Template-Bishop.svg Następca
Melchior von Diepenbrock