Joseph Proust

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joseph Louis Proust

Joseph Louis Proust (ur. 26 września 1754 w Angers, zm. 5 lipca 1826) – chemik francuski.

Proust był synem aptekarza, początkowo pracował u ojca jako farmaceuta.

Studiował chemię. Był uczniem G. F. Rouelle'go. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie w Paryżu w 1777 nauczał chemii w Segowii (Hiszpania), a następnie m.in. w Salamance i Madrycie. Od 1808 pracował we Francji i został członkiem Akademii Francuskiej.

W 1793 Proust odkrył prawo stosunków stałych (zwane jego nazwiskiem)[1]. Odkrycie to przyczyniło się do sformułowania przez Daltona prawa stosunków wielokrotnych oraz teorii atomistycznej.

Poprawność prawa stosunków stałych była przez wiele lat (1801-1808) kwestionowana przez Bertholleta, jednego z najwybitniejszych ówczesnych chemików. Berthollet twierdził, że skład związku chemicznego zależy od sposobu jego otrzymania, powoływał się na zmienność składów roztworów i stopów. Proust bronił prawdziwości sformułowania swojego prawa poprzez oznaczanie składu wielu związków chemicznych. Prawo Prousta potwierdził doświadczalnie belgijski chemik Jean Stas.

Badał różne produkty żywnościowe. W 1802 wyodrębnił (opublikował w 1806) z soku winogron glukozę (cukier gronowy). Wykazał istnienie różnych rodzajów cukrów. Odkrył leucynę. Udowodnił, że metale mogą tworzyć z tlenem i siarką więcej niż jeden związek. Odkrył, że ługi to wodorotlenki metali alkalicznych. Badał też materiały wybuchowe.

Przypisy

  1. Opublikowane po raz pierwszy w 1795 w Hiszpanii, zwróciło uwagę społeczności po publikacji we Francji w 1797 (za: Encyclopædia Britannica Online: Joseph-Louis Proust. Dostęp 27.11.2009)