Joseph Pujol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joseph Pujol (zdjęcie sprzed 1915 roku)

Joseph Pujol (ur. 1 czerwca 1857, zm. 1945) – francuski flatulista (artysta wydający dźwięki odbytem) znany pod pseudonimem le Pétomane (Pierdziel).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Le Pétomane du Moulin Rouge (1900)

Swoją umiejętność odkrył w młodości, a zaprezentował innym w czasie odbywania służby wojskowej. Chociaż był z wykształcenia piekarzem, spróbował swoich sił na scenie, debiutując w Marsylii w roku 1887. Po sukcesie jego występu scenicznego przeniósł się do Paryża, gdzie po raz pierwszy wystąpił w Moulin Rouge w 1892 roku.

Niektóre z punktów jego programu stanowiła gra na flecie za pomocą gumowej rurki umieszczonej w odbycie, a także odtwarzanie efektów wystrzału armatniego i grzmotu pioruna. Potrafił też zgasić świecę z odległości kilku jardów.

Jego popularność była tak znaczna, że Pujol za jeden wieczór pobierał gażę w wysokości 20 tysięcy franków, podczas gdy słynna aktorka Sarah Bernhardt otrzymywała zaledwie 8 tysięcy.

Le Pétomane w czasie jednego ze swoich licznych koncertów (ok. 1890)

W 1894 roku, po oskarżeniu przez Moulin Rouge o złamanie warunków kontraktu, Pujol odszedł i założył własną wędrowną trupę Theatre Pompadour. Przez następne 10 lat rozbudowywał i doskonalił swój repertuar, między innymi wprowadził wierszowaną opowieść o farmie, którą ilustrował efektami dźwiękowymi wydawanymi za pomocą wypuszczanego odbytem powietrza. Szczytem jego sztuki było przedstawienie dźwiękowej impresji na temat trzęsienia ziemi w San Francisco z 1906 roku.

Po wybuchu I wojny światowej przerwał karierę sceniczną i powrócił do Marsylii i do swojego wyuczonego zawodu. Później uruchomił fabrykę herbatników w Tulonie. Zmarł w wieku 88 lat i został pochowany na cmentarzu w miejscowości La Valette-du-Var. Chociaż Uniwersytet Paryski oferowała rodzinie Pujola znaczne sumy pieniędzy za przekazanie jego ciała do badań naukowych, nie wyraziła ona na to zgody.

Działalność Josepha Pujola była przedmiotem zainteresowania historyków kultury i sztuki. W dziele biograficznym poświęconym życiu Pujola z 1967 roku tak opisywano jego umiejętności:

[Potrafił] modulować dźwięki od najdelikatniejszych, ledwo słyszalnych, do najbardziej głośnych i długotrwałych po prostu dzięki odpowiednim ruchom mięśni (...) i na dodatek nie było przykrego zapachu.

— Le Petomane, 1857-1945, Sa vie, son oeuvre

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Pujol zainspirował film Il petomane (1983) w Pasquale Festa Campanile, grana przez Ugo Tognazzi.
  • W filmie Mela Brooksa Płonące siodła występuje postać gubernatora Williama J. Le Petomane'a.
  • Naśladowcą Josepha Pujola jest Brytyjczyk Paul Oldfield, posługujący się pseudonimem Mr. Methane.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]