Jowian

Jowian
Imiona	Flavius Iovianus
Panował jako	Imperator Caesar Flavius Iovianus Augustus
zaliczony w poczet bogów jako Divus Iovianus
Czas panowania	27 czerwca 363 r. - 17 lutego 364 r.
Dynastia	konstantyjska
Data urodzin	ok. 331 r.
Data śmierci	17 lutego 364 r. - Dadastana
Moneta
Lista cesarzy rzymskich
Multimedia w Wikimedia Commons

Jowian, właściwie Flavius Iovianus (ok. 331 - 17 lutego 364), cesarz rzymski (27 czerwca 363 do 17 lutego 364). Panował jako Imperator Caesar Flavius Iovianus Augustus.

Jowian przyszedł na świat ok. 331 roku w Sinigidunum (w rzymskiej prowincji Moesia) jako syn Warroniana, dowódcy straży przybocznej (domestici et protectores) Konstantyna II. Jowian również dołączył do gwardii i w 363 roku został jej dowódcą. Po śmierci Juliana Apostaty, rada wojskowa zebrała się, by wybrać nowego cesarza. Ich pierwszym wyborem był Salutius Secundus, prefekt pretorianów, jednak ten odrzucił proponowany urząd. Kolejnym wyborem rady był Jowian.

Po wyborze na cesarza Jowian dowodził wycofującymi się z Persji wojskami rzymskimi. Nowy cesarz zawarł z Persami pokój na 30 lat oddający im ziemie za Tygrysem, Nisibis i Singarę. Cofnął też niekorzystne dla chrześcijan decyzje swojego poprzednika i otwarcie popierał tę religię, choć dozwolił również poganom na wyznawanie swojej wiary.

1 stycznia cesarz wraz ze swym maleńkim synem Warronianem objął konsulat. Cesarz w drodze do Europy zatrzymał się w Dadastanie, gdzie spał w świeżo wybielonym pokoju, w którym dobrze napalono węglem drzewnym. Cesarz zmarł najprawdopodobniej w wyniku zaczadzenia. Jowian został pochowany w Konstantynopolu w Kościele Świętych Apostołów.

Jowian był żonaty z Charyto, córką Lucyliana, naczelnika jazdy w Ilirii za panowania Konstancjusza II. Przypuszcza się, że małżeństwo zawarto ok. 361 roku. Z tego małżeństwa pochodziło dwóch synów.

Przypisy

Poprzednik Julian Apostata

Cesarz rzymski 363 - 364

Następca Walentynian I i Walens