Joyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

joyn (pisane małą literą) lub Rich Communication Suite – nowy standard komunikacji mobilnej. Jest to marketingowa nazwa zestawu usług stworzonych w ramach prac organizacji standaryzacyjnej GSMA pod nazwą Rich Communication Suite enhanced (RCS-e). Pozwala na:

  • chat,
  • chat w grupie,
  • przesyłanie plików dowolnego typu pomiędzy użytkownikami (JPG, AVI, MP3, PDF, DOC, XLS, ZIP i wielu innych),
  • wzbogacenie standardowego połączenia głosowego strumieniem wideo wysokiej jakości pochodzącego z kamery jednego z telefonów,
  • informację w czasie rzeczywistym o dostępności poszczególnych usług po drugiej stronie,
  • komunikację poprzez numer telefonu, bez potrzeby wymiany specjalnych identyfikatorów czy dodatkowych numerów,
  • korzystanie z usług zaraz po kupnie telefonu (już niedługo wszystkie nowe telefony będą miały wbudowaną obsługę joyn - tak jak dziś sms).

Historia RCS-e[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wersja standardu RCS (RCS 1.0) publikowana została w grudniu 2008 roku[1]. Druga (RCS 2.0), rozszerzająca standard o m.in. dostęp szerokopasmowy pojawiła się w czerwcu 2009 roku[2]. Kolejna, trzecia wersja (RCS 3.0) opublikowana została w grudniu 2009 roku[3]. W lutym 2011 roku GSMA opublikowało czwartą (RCS 4.0) wersję standardu[4].

Ponieważ nowe wersje pojawiały się bardzo szybko i dostawcy nie byli w stanie dostarczać produktów,operatorzy nie mogli świadczyć usług w oparciu o RCS.

Grupa pięciu największych operatorów świata (G5: Deutsche Telekom, France Telekom, Telecom Italia, Telefonica i Vodafone) postanowiła uprościć nieco standard jednocześnie deklarując się, że każdy z członków G5 wdroży usługę w nowej postaci. Owocem tych prac była specyfikacja RCS-e opublikowana w kwietniu 2011 roku (RCS-e 1.1) Z jednej strony upraszczała ona RCS, z drugiej strony dodawała kilka nowości (m.in w czacie czy w sposobie konfiguracji i zakładania kont /automatycznie/). RCS-e również ewaluował i powstały wersje RCS-e 1.2 (już pod skrzydłami GSMA), RCS-e 1.2.1 i ostatecznie RCS-e 1.2.2 w lipcu 2012 roku[5]. Na podstawie doświadczeń operatów hiszpańskich GSMA opublikowało w sierpniu 2012 dodatkowy dokument (RCS-e Implementation Guidelines), który nie jest oficjalnie częścią standardu, ale raczej wskazówkami implementacyjnymi dla operatorów i dostawców telefonów.

W kwietniu 2012 pojawiła się piąta wersja standardu (RCS 5.0, potem 5.1 i 5.2)[6], która zastąpiła RCS-e.

Nazwa joyn[edytuj | edytuj kod]

Nazwa joyn została wybrana przez GSMA i ogłoszona na Mobile World Congress 2012 w Barcelonie[7]. joyn jest znakiem towarowym GSMA i może być wykorzystywany bez uiszczania opłat, ale jedynie przez podmioty, które przeszły tzw. akredytację (sieci lub klienta). Polega ona na przeprowadzeniu szeregu testów działania pomiędzy testowaną siecią lub klientem a już siecią lub klientem mającym już akredytację[8].

Charakterystyki joyn[edytuj | edytuj kod]

Charakterystykami joyn są:

  • działanie w oparciu o numer telefonu (MSISDN) - nie ma potrzeby wymiany dodatkowych nazw użytkownika, numerów usług czy adresów mailowych
  • zadeklarowane wsparcie od producentów telefonów - dzięki temu nie będzie istniała konieczność ściągania żadnych dodatkowych aplikacji. Następujący producenci telefonów deklarują wsparcie dla joyn: Samsung, HTC, LG, Sony, Nokia, Motorola, Huawei, RIM (Blackberry) oraz ZTE.
  • automatyczna konfiguracja i zakładanie konta w serwisie - wszystko odbywa się w tle, niewidocznie dla użytkownika. Sprawia to, że aby używać usługi wystarczy włączyć nowo zakupiony telefon (jak w przypadku SMS)
  • działanie pomiędzy sieciami operatorów - usługi nie są ograniczone do jednej sieci, docelowo wszyscy operatorzy będą wspierać joyn

Dostępność u operatorów i producentów telefonów[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym operatorem na świecie oferującym joyn był hiszpański oddział Vodafone[9]. Wkrótce hiszpańska Telefonica (pod nazwą Movistar) również udostępniła usługę dla swoich klientów[10]. Kolejną siecią miał być hiszpański Orange, jednak z niewiadomych powodów uruchomienie zostało opóźnione. Druga fala startów joyn to Niemcy i Vodafone[11] i planowany na grudzień 2012 Telekom Deutschland (z grupy Deutsche Telekom)[12]. W Polsce testy trwają pełną para w T-Mobile (również testy dla klientów)[13]. Również Orange pracuje już nad usługą.
Usługa joyn jest więc nowym standardem w komunikacji mobilnej i będzie obecna pośród wielu komunikatorów używanych już na rynku smartfonów[14].

Przypisy

Linki[edytuj | edytuj kod]