Jozef Miloslav Hurban

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jozef Miloslav Hurban

Jozef Miloslav Hurban (pseud. Slavomil F. Kořennatý, Ľudovít Pavlovič, M. z Bohuslavíc, M. Selovský; ur. 19 marca 1817 w Beckowie, zm. 21 lutego 1888 w Hlbokém) – słowacki duchowny ewangelicki, pisarz i dziennikarz, polityk, jeden z głównych inicjatorów słowackiego odrodzenia narodowego, organizator słowackiego życia kulturalnego.

Ożenił się z Anną Jurkovič, z którą miał 4 córki i 5 synów (wśród nich był późniejszy pisarz Svetozár Hurban-Vajanský). Od 1843 r. był proboszczem w miejscowości Hlboké, zaś od 1866 r. (po śmierci Karola Kuzmányiego) przez pewien czas – superintendentem Słowackiego Kościoła Ewangelickiego tzw. patentalnego.

Był panslawistą. 24 kwietnia 1836 r. był uczestnikiem spotkania „młodzieży Szturowskiej” na Zamku Devín, gdzie przyjął słowiańskie imię Miloslav. W młodości był jednym z najbardziej radykalnych przeciwników feudalizmu i hegemonii węgierskich rodów szlacheckich na ówczesnych Górnych Węgrzech, a dzisiejszej Słowacji, bezkompromisowym bojownikiem o prawa narodowe Słowaków i nieprzejednanym wrogiem węgierskiej klasy rządzącej, pierwszym przewodniczącym Słowackiej Rady Narodowej w czasie wiosny ludów (Slovenská národná rada) i czołową postacią powstania słowackiego z lat 1848–1849 (Slovenské povstanie 1848-1849). W kwestii języka narodu słowackiego początkowo skłaniał się ku opcji czeskiej Jána Kollára, później jednak opowiedział się za niezależnym językiem słowackim według koncepcji Ľudovíta Štúra.

W 1861 r. był współautorem Memorandum Narodu Słowackiego, a następnie członkiem-założycielem i członkiem Zarządu Macierzy Słowackiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons