Juan Carlos I (L61)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Juan Carlos I
Juan Carlos I
Typ okręt desantowylotniskowiec
Historia
Stocznia Navantia
Położenie stępki maj 2005
Wodowanie 22 września 2009
 Armada Española
Wejście do służby 30 września 2010
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność całkowita: 27 079 t
Długość całkowita: 230,82 m
pokładu startowego: 201,9 m
Szerokość 32 m
Zanurzenie 6,9 m
Prędkość 21 węzłów (39 km/h)
Napęd
siłownia w układzie CODLAG napędzająca dwie śruby
Zasięg 9 000 Mm przy prędkości 15 węzłów
Uzbrojenie
4 działka Bazan Meroka kal. 20 mm/120
4 karabiny maszynowe kal. 12,7 mm
Wyposażenie lotnicze
samoloty AV-8B Harrier II, śmigłowe Sikorsky SH-3 Sea King, Sikorsky SH-60B Seahawk, Agusta-Bell 212, CH-47 Chinook
Załoga 243 marynarzy
230 personelu lotniczego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Juan Carlos I (L61)hiszpański okręt wojenny pełniący funkcję okrętu desantowego i lekkiego lotniskowca. Wszedł do służby w 2010. Wstępny budżet wynosił 360 milionów euro, jednakże okręt kosztował łącznie 462 milionów euro (około 600 milionów dolarów)[1].

Zbudowano go w podobnej koncepcji jak amerykańskie LHD typu Wasp lub francuskie desantowce typu Mistral. Okręt nosi imię króla Hiszpanii – Jana Karola I – a jego matką chrzestną została królowa Zofia.

Statek zabiera na pokład cztery barki desantowe typu LCM-1E, ponad 40 czołgów Leopard 2E lub innych pojazdów i około 1000 żołnierzy desantu. Okręt może przewozić 30 śmigłowców lub 10–12 śmigłowców i 10–12 samolotów krótkiego lub pionowego startu i lądowania (STOVL, STOL, VTOL, V/STOL) np. F-35B lub Harrier II. Standardowo okręt ma na wyposażeniu 12 samolotów szturmowych Harrier II oraz około 10 śmigłowców w tym Boeing CH-47 Chinook, Sikorsky SH-3 Sea King czy NHI NH90[2][3].

Przejął część obowiązków wycofanego ze służby lotniskowca Principe de Asturias (R11). Na bazie Juana Carlosa I zbudowano dwa okręty desantowe typu Canberra dla Royal Australian Navy.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]