Juan Carlos Onetti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Juan Carlos Onetti (ur. 1 lipca 1909 w Montevideo, zm. 30 maja 1994 w Madrycie, Hiszpania) – urugwajski powieściopisarz i autor opowiadań. Laureat Nagrody Cervantesa w 1980.

Onetti większość swego życia spędził w dwóch miastach położonych nad La Plata: Montevideo i Buenos Aires, dlatego jego utwory czasem pojawiają się w antologiach pisarzy argentyńskich. W 1975, po puczu wojskowym z 1973, wyemigrował do Hiszpanii i zamieszkał w Madrycie (na emigracji pozostał nawet wtedy, gdy w Urugwaju nastąpił powrót do demokracji), gdzie zmarł w 1994. Został pochowany na Cmentarzu Almudena.

Twórczość Onettiego nosi indywidualne piętno, uchodzi on za pisarza idącego pod prąd głównych nurtów latynoskiej prozy. W jego utworach można się doszukiwać wpływów francuskiego egzystencjalizmu i techniki pisarskiej Williama Faulknera, a mają one niewiele wspólnego z rozpowszechnioną na kontynencie koncepcją realizmu magicznego. Onetti zachowuje specyfikę Buenos Aires czy Montevideo, tworząc jednak własną, pesymistyczną i ponurą, wizję rzeczywistości.

Utwory (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • El pozo (1939)
  • Krótkie życie (La vida breve (1950)
  • Pożegnania (Los adioses 1954)
  • Martwy port (El astillero 1961)
  • Kolekcjoner (Juntacadáveres 1964)
  • Historia kawalera z różą i ciężarnej dziewicy z Liliputu (zbiór opowiadań)