Juan Pujol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Juan Pujol García

Juan Pujol García, pseudonim Garbo (ur. 14 lutego 1912 r. w Barcelonie, zm. 10 października 1988 r. w Caracas w Wenezueli) – podwójny agent pracujący dla XX-Committee. Po raz pierwszy swe usługi zaoferował MI-6 w Madrycie w 1941 r., ale jego oferta została odrzucona. Z tego względu zgłosił się do Niemców i został wysłany do Anglii jako niemiecki szpieg o pseudonimie Arabel. Nie pojechał jednak do Londynu, lecz do Lizbony, skąd nadawał wymyślone przez siebie raporty. Dostrzeżony przez Brytyjczyków w 1942 r. udał się do Anglii, gdzie został pełnoprawnym agentem specjalnym XX-Committee. W Londynie oddano go pod opiekę agenta władającego językiem hiszpańskim, Tomása Harrisa.

Wziął udział w operacji Quicksilver (uzupełnienie operacji Fortitude), której zadaniem było oszukanie Niemców co do miejsca i czasu lądowania Aliantów we Francji. Wspólnie z Harrisem stworzył kilkunastoosobową nieistniejącą siatkę, która w apogeum działalności w 1944 roku liczyła 27 agentów i subagentów. W nagrodę dostał od Niemców 20 tysięcy dolarów i uważany był przez nich za ich najlepszego agenta działającego w Wielkiej Brytanii. Został również odznaczony przez nich Krzyżem Żelaznym za specjalne zasługi. Równocześnie przez władze Wielkiej Brytanii został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego. Operacja zakończyła się sukcesem, a Garbo po wojnie wyjechał do Wenezueli.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Terry Crowdy, Historia szpiegostwa i agentury, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2010, ISBN 978-83-1111-697-9
  • Juan Pujol Garcia, Nigel West, Kryptonim Garbo. Najskuteczniejszy podwójny agent drugiej wojny światowej, Wydawnictwo RM, Warszawa 2013, ISBN 978-83-7773-096-6