Juan de Dios Aldea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Figura Juana de Dios Aldea na pomniku Bohaterów Bitwy pod Iquique w Valparaiso

Juan de Dios Aldea Fonseca (ur. 24 maja 1853 w Chillán - zm. 24 maja 1879 w Iquique) - marynarz chilijski, bohater bitwy pod Iquique.

Urodził się w ubogiej rodzinie jako syn nauczyciela José Manuela Aldea i Úrsuli Fonseca. Spędził dzieciństwo w Santiago u dziadków ze strony ojca - Juana de Dios Aldea i Marii Antoniety Contreras. W wieku ośmiu lat poszedł do Szkoły Franciszkańskiej w Chillán gdzie ujawniło się jego zainteresowanie wojskiem. Po okresie zamieszkiwania u ciotki, 1 sierpnia 1872 roku wstąpił w szeregi Marynarki Chile dostając przydział do Batalionu Artylerii Marynarki stacjonującego w Valparaiso. W 1874 roku został skierowany do Valdivia otrzymując jednocześnie awans na kaprala. W 1876 roku został starszym kapralem a rok później sierżantem . W czerwcu 1877 roku został przydzielony do korwety Esmeralda. W lutym roku następnego został przeniesiony na ponton Thalaba. Służył też w intendenturze w Valparaiso. Po wybuchu wojny saletrzanej został skierowany na pokład Esmeraldy. W czasie bitwy pod Iquique 21 maja 1879 roku jako jedyny członek załogi wraz z Arturo Pratem przeszedł celem dokonania abordażu na pokład peruwiańskiego monitora Huascar. Prat zginął na miejscu, Juan de Dios Aldea został natomiast ranny w szyję, lewe ramię i prawa nogę. Po rozejściu się okrętów został przetransportowany do szpitala w Iquique, gdzie amputowano mu ranione kończyny. Pomimo pomocy lekarskiej zmarł 24 maja, w dniu swych 26 urodzin. Na jego cześć nazwano wyspę w chilijskiej części Patagonii.