Judaizm neologiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Judaizm neologiczny - nurt judaizmu, powstały 14 grudnia 1868 roku na Węgrzech. W założeniach jest bliski amerykańskiemu judaizmowi konserwatywnemu. W XIX wieku rozpowszechnił się w dużych miastach węgierskich. Pojedyncze wspólnoty pojawiły się także w Nowym Jorku wśród emigrantów. Język jidisz został zarzucony przez żydów neologicznych na rzecz języka węgierskiego. Określali się oni przeważnie jako "Węgrzy wyznania mojżeszowego". Głównym centrum tego nurtu jest Wielka Synagoga w Budapeszcie.[1] Nie jest on uznawany przez Izrael za ortodoksyjny. Większość zarejestrowanych w synagogach żydów na Węgrzech należy do niego.

Przypisy