Judit Polgár

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Judit Polgár
Judit Polgár 2013.jpg
Judit Polgár, Warszawa 2013
Państwo  Węgry
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1976
Budapeszt
Tytuł szachowy arcymistrz (1992)
Ranking 2689 (01.11.2013)
Miejsce w kraju 1 (wśród kobiet)
3 (wśród mężczyzn)
FIDE Top 100 1 (wśród kobiet)
58 (wśród mężczyzn)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Judit Polgár w Wikicytatach
Gnome-go-next.svg Węgierscy arcymistrzowie szachowi
Strona internetowa

Judit Polgár (ur. 23 lipca 1976 w Budapeszcie) – węgierska szachistka posiadająca męski tytuł arcymistrza.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Judit i Zsófia Polgar, Saloniki 1988

Pochodzi z wyjątkowej szachowej rodziny, jej starsze siostry Zsuzsa i Zsófia są również znanymi szachistkami (Zsuzsa jest ósmą mistrzynią świata w szachach). Nauczyła się gry w szachy już w wieku 5 lat. W rodzinnym domu wszystko podporządkowane było szachowej edukacji, gdyż ojciec László Polgár reprezentował pogląd, iż do wielkich sukcesów można dojść tylko poprzez tytaniczną pracę. Siostry nie uczęszczały do szkół (edukacją zajmowali się w domu rodzice), poświęcając cały czas treningowi szachowemu.

Pierwsze sukcesy pojawiły się bardzo szybko. W wieku 6 lat Judit zajęła II miejsce w mistrzostwach Węgier juniorów do lat 11. Mając 9 lat wystapiła w znanym międzynarodowym festiwalu Politiken Cup w Kopenhadze, uzyskując 50% możliwych do zdobycia punktów. Kolejny sukces to III miejsce na mistrzostwach świata juniorek do 16 lat (Río Gallegos 1986). W roku 1987 zadebiutowała na 25. miejscu na liście rankingowej FIDE z wynikiem 2355 punktów. W tym samym roku, podczas turnieju w San Bernardino, po raz pierwszy w karierze odniosła zwycięstwo nad arcymistrzem, którym był Vlatko Kovačević[1]. Rok 1988 był dla Judit wyjątkowo udany. Wielkim sukcesem 12-letniej szachistki zakończył się występ na kobiecej szachowej olimpiadzie w Salonikach, podczas którego uzyskała niecodzienny rezultat 12½ pkt na 13 możliwych[2], zdobywając z drużyną Węgier złoty medal olimpijski i przełamując hegemonię szachistek radzieckich, które wcześniej zwyciężyły we wszystkich olimpiadach. W tym roku otrzymała również tytuły arcymistrzyni i męskiego mistrza międzynarodowego oraz zdobyła w Timişoarze tytuł mistrza świata juniorów do 12 lat. Te wyniki zaowocowały pierwszym miejscem na świecie na liście rankingowej kobiet w styczniu 1989 (jej ranking wynosił wówczas 2555). Wielka przewaga nad pozostałymi szachistkami spowodowała podjęcie decyzji o graniu w turniejach wyłącznie z mężczyznami. Rok 1990 przyniósł jej kolejny tytuł mistrza świata juniorów, tym razem w kategorii do 14 lat. W tym samym roku wystąpiła po raz drugi i ostatni w kobiecej drużynie Węgier na olimpiadzie w Nowym Sadzie. Uzyskany wynik (10 pkt na 13 możliwych) znacznie przyczynił się do ponownego zdobycia przez drużynę złotego medalu. W roku 1991 zwyciężyła w mistrzostwach Węgier mężczyzn i mając 15 lat (dokładnie 15 lat, 4 miesiące i 28 dni) została najmłodszym ówczesnym arcymistrzem na świecie (dla porównania Bobby Fischer, uzyskując tytuł arcymistrza w roku 1958, miał 15 lat, 6 miesięcy i 1 dzień), choć oficjalnie tytuł otrzymała pod koniec 1992 roku. W lipcu 1993 przekroczyła granicę 2600 punktów rankingowych, kolejna barierę (2700 pkt) pokonała 10 lat później (1 stycznia 2003 r.)[3], stając się absolutnie najlepszą szachistką świata.

W kolejnych latach Judit wielokrotnie występowała z powodzeniem w najsilniejszych szachowych turniejach na świecie (m.in. startowała w mistrzostwach świata mężczyzn w roku 1997 w Groningen[4], 1999 w Las Vegas[5] i 2001 w Moskwie[6]), sukcesywnie podnosząc swoje umiejętności i szachowy ranking. Jako pierwsza kobieta na świecie osiągnęła próg 2700 punktów rankingowych (w styczniu 2003), awansując do elitarnego grona "super-arcymistrzów". Ciągły rozwój doprowadził do osiągnięcia wyniku 2735 punktów rankingowych (w lipcu 2005 roku), co dało jej wówczas 8. miejsce na świecie[7]. W październiku tego roku stanęła przed kolejną szansą spełnienia swojego największego szachowego marzenia (zdobycia tytułu mistrza świata mężczyzn) i wystartowała w turnieju o mistrzostwo świata w San Luis. Występ okazał się nieudany i Judit zajęła w turnieju ostatnie, VIII miejsce. W roku 2006 odniosła duży sukces, zajmując I miejsce (wraz z Szachrijarem Mamediarowem, a przed Weselinem Topałowem oraz Iwanem Sokołowem) w bardzo silnie obsadzonym turnieju w Hoogeveen. W 2007 wystąpiła w rozegranych w Eliście meczach pretendentów[8], ale w I rundzie przegrała z Jewgienijem Bariejewem i nie wywalczyła awansu do turnieju o mistrzostwo świata w Meksyku. W 2011 r. zdobyła w Aix-les-Bains brązowy medal indywidualnych mistrzostw Europy.

Wielokrotnie reprezentowała Węgry w turniejach drużynowych, startując w zespołach męskich, m.in.:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]