Judith Leyster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret (ok. 1635)

Judith Leyster (ur. przed 28 lipca 1609[1] w Haarlemie, zm. przed 18 lutego 1660[2] w Heemstede) - holenderska malarka okresu baroku

Była uczennicą Fransa Halsa w Haarlemie. W 1633 jako pierwsza kobieta uzyskała tytuł mistrzowski w haarlemskiej gildii św. Łukasza. W 1636 wyszła za mąż za malarza scen rodzajowych Jana Miensego Molenaera (ok. 1610-1668). Prowadzili wspólną pracownię, korzystając z tych samych modeli i rekwizytów. Malowała sceny rodzajowe, portrety i kwiaty. Duży wpływ na jej malarstwo wywarli caravaggioniści utrechccy (Hendrick Terbrugghen, Gerrit van Honthorst) oraz Frans Hals

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Autoportret (ok. 1635) – Waszyngton, National Gallery of Art,
  • Chłopiec i dziewczynka z kotem i węgorzem (ok. 1635) – Londyn, National Gallery,
  • Mały flecista (ok. 1635) – Sztokholm, Nationalmuseum,
  • Mężczyzna dający kobiecie pieniądze (1631) – Haga, Mauritshuis,
  • Odrzucona propozycja (1631) – Haga, Mauritshuis,
  • Ostatnia kropla (1629) – Filadelfia, Museum of Art,
  • Serenada (1629) – Amsterdam, Rijksmuseum,
  • Wesoła kompania (1630) – Paryż, Luwr,
  • Wesoły bibosz – Berlin, Gemaeldegalerie,
  • Wesoły pijak (1629) – Haarlem, Halsmuseum.

Przypisy

  1. 28 lipca 1609 to data chrztu
  2. 18 lutego 1660 to data pogrzebu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Monkiewicz, Leyster Judith, [w:] Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba, Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydaw. Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-221-0686-6.
Wikimedia Commons