Judith Resnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Judith Arlene Resnik
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1949
Akron
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1986
zginęła nad Przylądkiem Canaveral w katastrofie promu Challenger
Narodowość amerykańskożydowska
Funkcja specjalista misji
Czas spędzony w kosmosie 6 dni 56 minut i 4 sekundy
Misje STS-41-D, STS-51-L
Emblematy załóg STS-41-D STS-51-L
Inny zawód inżynier
Odznaczenia
Congressional Space Medal of Honor (Stany Zjednoczone) NASA Space Flight Medal
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Szóstka pierwszych astronautek NASA. Od lewej: Margaret Rhea Seddon, Kathryn Sullivan, Judith Resnick, Sally Ride, Anna Fisher
i Shannon Lucid, 1980

Judith Arlene Resnik (ur. 5 kwietnia 1949 w Akron, zginęła 28 stycznia 1986 nad półwyspem florydzkim) – amerykańska astronautka, doktor inżynier, uczestniczka dwóch misji kosmicznych programu Space Shuttle. Poniosła śmierć na pokładzie wahadłowca Challenger, który eksplodował 73 sekundy po starcie z Przylądka Canaveral.

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie amerykańskich Żydów, emigrantów z Ukrainy. Po ukończeniu w 1966 szkoły średniej (Firestone High School) w Akron, wstąpiła na Uniwersytet Carnegie Mellon, na którym w 1970 uzyskała dyplom inżyniera elektryka. Po ukończeniu studiów podjęła pracę w oddziale firmy RCA, zlokalizowanym w Moorestown w stanie New Jersey, skąd w 1971 przeniesiono ją do filii w Springfield w Wirginii. Podczas pracy w RCA zajmowała stanowisko inżyniera projektowego. Zaprojektowała m.in. układ scalony zastosowany następnie w systemach laserowej kontroli radarowej. Uczestniczyła również pracach nad systemami telemetrycznymi dla rakiet badawczych NASA. Była autorką źródłowego artykułu dotyczącego zasad projektowania układów scalonych specjalnego przeznaczenia. Od 1974 do 1977 była bioinżynierem-członkiem zespołu naukowego Laboratorium Neurofizjologii (Laboratory of Neurophysiology) w Bethesda, placówki Narodowych Instytutów Zdrowia. W tym okresie prowadziła badania z zakresu fizjologii widzenia. Ponadto w 1977 doktoryzowała się w dziedzinie elektrotechniki na University of Maryland, College Park. Do momentu przystąpienia w 1978 do grupy astronautów NASA pracowała na stanowisku starszego inżyniera w wydziale modernizacji produktu w filii Xerox Corporation, mającej siedzibę w kalifornijskiej miejscowości El Segundo.

Praca w NASA[edytuj | edytuj kod]

Do wstąpienia w szeregi NASA nakłoniła ją aktorka Nichelle Nichols, prowadząca rekrutację dla agencji. W styczniu 1978 została zakwalifikowana do grupy astronautów NASA. Po rocznym szkoleniu i uzyskaniu pozytywnej oceny medycznej, w sierpniu 1979 otrzymała status specjalisty misji. Następnie pracowała w Centrum Lotów Kosmicznych im. Lyndona B. Johnsona nad szeregiem projektów związanych z modernizacją wahadłowców, zajmowała się m.in. oprogramowaniem, systemem zdalnego manipulatora pokładowego oraz technikami treningowymi. Swoją pierwszą wyprawę w kosmos odbyła w ramach dziewiczego lotu wahadłowca Discovery. Misja, oznaczona jako STS-41-D, trwała 144 godziny 56 minut i 4 sekundy. Została zrealizowana w dniach 30 sierpnia – 5 września 1984. Resnik uczestniczyła w niej w charakterze specjalisty. Była operatorem zdalnego manipulatora, za pomocą którego zostały usunięte z powierzchni promu kryształy lodu, mogące stanowić zagrożenie podczas powrotnego lotu na Ziemię. Drugą wyprawą, do której została przydzielona, była misja STS-51-L wahadłowca Challenger, zaplanowana na 1986. Ponownie powierzono jej stanowisko specjalistki misji. 28 stycznia 1986 – 73 sekundy po starcie z Przylądka Canaveral – znajdujący się w fazie wznoszenia wahadłowiec eksplodował na pułapie 14,6 km. Wraz z Resnik w katastrofie śmierć poniosło sześcioro pozostałych członków załogi: Francis Scobee, Michael Smith, Ronald McNair, Ellison Onizuka, Gregory Jarvis oraz Christa McAuliffe.

Była pierwszą kobietą pochodzenia żydowskiego oraz drugą osobą tej nacji (po Borysie Wołynowie), która znalazła się w kosmosie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Informacje uzupełniające[edytuj | edytuj kod]

Pamięć[edytuj | edytuj kod]

  • Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników ustanowił w 1986 doroczną nagrodę jej imienia (IEEE Judith A. Resnik Award).
  • Jej imię otrzymał akademik Uniwersytetu Carnegie Mellon oraz aula główna wydziału inżynierskiego Uniwersytetu Marylandzkiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]