Judy at Carnegie Hall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Judy at Carnegie Hall
Okładka albumu
Album koncertowy Judy Garland
Wydany 10 lipca 1961
Nagrywany 23 kwietnia 1961
Gatunek pop tradycyjny
Długość 122:51
Wytwórnia Capitol Records
Producent Andy Wiswell
Oceny
Płyta po płycie

The Magic of Judy Garland
(1961)

 Judy at Carnegie Hall
(1961)

Gay Purr-ee
(1962)

Judy at Carnegie Hall – album koncertowy Judy Garland, zarejestrowany podczas jej występu w Carnegie Hall w Nowym Jorku 23 kwietnia 1961 roku. Okazał się sukcesem, zarówno komercyjnym, jak i artystycznym. Przez 95 tygodni znajdował się na liście Billboard 200, w tym przez 13 tygodni na miejscu pierwszym. W Stanach Zjednoczonych zyskał status złotej płyty. To najlepiej sprzedający się album w dorobku Judy Garland[2]. Nadal wydawane są jego reedycje.

W 2003 roku włączono go do amerykańskiego National Recording Registry[3].

Spis treści

Lista utworów [edytuj]

CD 1 [edytuj]

  1. uwertura: „The Trolley Song”/„Over the Rainbow”/„The Man That Got Away” (Ralph Blane, Hugh Martin)/(Harold Arlen, Yip Harburg)/(Arlen, Ira Gershwin) – 5:48
  2. „When You're Smiling (The Whole World Smiles With You)” (Mark Fisher, Joe Goodwin, Larry Shay) – 3:29
  3. „Almost Like Being in Love”/„This Can't Be Love” (medley) (Alan Jay Lerner, Frederick Loewe)/(Richard Rodgers, Lorenz Hart) – 6:27
  4. „Do It Again” (George Gershwin, Buddy DeSylva) – 6:16
  5. „You Go to My Head” (J. Fred Coots, Haven Gillespie) – 2:43
  6. „Alone Together” (Howard Dietz, Arthur Schwartz) – 5:38
  7. „Who Cares (As Long As You Care For Me)” (G. Gershwin, I. Gershwin) – 1:46
  8. „Puttin' On the Ritz” (Irving Berlin) – 2:45
  9. „How Long Has This Been Going On?” (G. Gershwin, I. Gershwin) – 4:12
  10. „Just You, Just Me” (Jesse Greer, Raymond Klages) – 2:16
  11. „The Man That Got Away” (Arlen, I. Gershwin) – 5:03
  12. „San Francisco” (Walter Jurmann, Gus Kahn, Bronisław Kaper) – 4:45

CD 2 [edytuj]

  1. „That's Entertainment!” (Dietz, Schwartz) – 6:38
  2. „I Can't Give You Anything But Love” (Dorothy Fields, Jimmy McHugh) – 6:46
  3. „Come Rain or Come Shine” (Arlen, Johnny Mercer) – 7:23
  4. „You're Nearer” (Rodgers, Hart) – 2:33
  5. „A Foggy Day” (G. Gershwin, I. Gershwin) – 3:04
  6. „If Love Were All” (Noël Coward) – 2:53
  7. „Zing! Went the Strings of My Heart” - (James F. Hanley) – 4:04
  8. „Stormy Weather” (Arlen, Ted Koehler) – 6:11
  9. „You Made Me Love You”/„For Me and My Gal”/„The Trolley Song” (wiązanka) (Joseph McCarthy, James V. Monaco, Roger Edens)/(Douglas Furber, L. Arthur Rose) – 3:56
  10. „Rock-A-Bye Your Baby with a Dixie Melody” (Sam M. Lewis, Fred Schwartz, Joe Young) – 5:22
  11. „Over the Rainbow” (Arlen, Harburg) – 5:47
  12. „Swanee” (Irving Caesar, G. Gershwin) – 7:31
  13. „After You've Gone” (Henry Creamer, Turner Layton) – 4:20
  14. „Chicago” (Fred Fisher) – 5:15

Nagrody [edytuj]

Album zdobył 5 nagród Grammy w kategoriach:

  • Album of the Year (pierwsza w historii nagroda dla wokalistki oraz dla albumu koncertowego)
  • Best Female Pop Vocal Performance (oba dla Judy Garland),
  • Best Engineering Contribution (Robert Arnold),
  • Best Album Cover (Jim Silke)
  • A Special Artists And Repertoire Award (Andy Wiswell)[4].

W 1998 roku Judy at Carnegie Hall wprowadzono do Grammy Hall of Fame[5].

Wydania [edytuj]

1961 [edytuj]

Album ukazał po raz pierwszy w postaci dwupłytowego wydawnictwa wytwórni muzycznej Capitol Records 10 lipca 1961 roku. Był to największy bestseller 1961 roku[2].

lata 70. [edytuj]

W latach 70. XX wieku album wydano w formie kasety magnetofonowej.

1987 [edytuj]

W 1987 roku Judy at Carnegie Hall po raz pierwszy pojawił się w sprzedaży w postaci płyty CD. Capitol Records wydał na jednej płycie okrojoną wersję albumu, co wywołało oburzenie wśród fanów Judy Garland.

1989 [edytuj]

Dwa lata później Capitol Records ponownie wydał album, tym razem na dwóch płytach umieszczono cały koncert oraz dodano dialog Garland z publicznością Carnegie Hall, który nie był zawarty w dotychczasowych wydaniach.

2000 [edytuj]

W marcu 2000 roku nakładem DCC Compact Classics ukazała się dwupłytowa, odnowiona wersja albumu, w której zawarto kompletny zapis koncertu oraz pogawędki Judy Garland z publicznością, przy czym usunięto odgłosy widowni.

2001 [edytuj]

27 lutego 2001 roku, z okazji 40. rocznicy koncertu w Carnegie Hall, Capitol Records wypuścił na dwóch płytach kompaktowych zremasterowaną i odrestaurowaną wersję albumu, w której, w przeciwieństwie do wydawnictwa DCC Compact Classics, umieszczono odgłosy widowni[4].

Przypisy

  1. ↑ Judy at Carnegie Hall – Overview (ang.). Allmusic. [dostęp 2010-10-22].
  2. ↑ 2,0 2,1 Judy Garland CD: Judy Garland at Carnegie Hall (ang.). Judy Garland Database. [dostęp 2010-10-22].
  3. ↑ The National Recording Registry 2003 (ang.). National Recording Preservation Board. [dostęp 2010-10-22].
  4. ↑ 4,0 4,1 Judy at Carnegie Hall (ang.). The Judy Room. [dostęp 2010-10-22].
  5. ↑ Grammy Hall of Fame (ang.). The Recording Academy. [dostęp 2011-04-02].

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Judy_at_Carnegie_Hall&oldid=35607041”