Jukums Vācietis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jukums Vācietis
Jukums Vācietis
komandarm II rangi komandarm II rangi
Data urodzenia 11 listopada 1873
Data śmierci 28 lipca 1938
Przebieg służby
Lata służby 18911919
Siły zbrojne Imperium Rosyjskie Armia Imperium Rosyjskiego
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
rosyjska wojna domowa
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonej Gwiazdy

Jukums Vācietis (ros. Иоаким Иоакимович Вацетис, ur. 11 listopada 1873 w Litrinskiej gminie, zm. 28 lipca 1938) – profesor, radziecki dowódca wojskowy pochodzenia łotewskiego, komandarm II rangi (1936) pierwszy głównodowodzący Armii Czerwonej od 4 września 1918 do 8 lipca 1919 roku.

Urodzony w rodzinie robotnika rolnego. Od 1891 roku jako ochotnik w armii rosyjskiej. Ukończył Wileńską Szkołę Junkrów Piechoty w roku 1897 i Mikołajewską Akademię Sztabu Generalnego 1909 roku.

Walczył w I wojnie światowej w stopniu pułkownika; jako dowódca 5. Łotewskiego Zemgalskiego Pułku Strzelców przyłączył się do oddziałów bolszewików. Wyznaczony w grudniu 1917 roku na szefa oddziału operacyjnego Rewolucyjnego Sztabu Polowego Stawki. Od kwietnia 1918 roku dowódca Dywizji Strzelców Łotewskich, która zdławiła lewo-eserowski (tzw. rewolucja lipcowa) bunt w Moskwie[1]. Za uratowanie władz bolszewickich został wówczas wynagrodzony kwotą 10 tysięcy rubli[1], a także mianowany 18 czerwca dowódcą Frontu Wschodniego[1] (do 28 września), który tworzył z rozbitych oddziałów. Od 6 września 1918 do 8 czerwca 1919 roku głównodowodzący Armii Czerwonej i członek Rewolucyjnej Rady Wojennej. Włożył wiele wysiłku we wprowadzenie porządku i dyscypliny w oddziałach regularnych Armii Czerwonej. Od sierpnia 1919 roku pracował w Rewolucyjnej Radzie Wojennej Rosji Sowieckiej.

W 1922 roku został wykładowcą Akademii Wojskowej Armii Czerwonej, kierował fakultetem historii wojen. Aresztowany w 1937 roku pod zarzutem faszystowskiego spisku w Armii Czerwonej. Stracony w roku 1938.

Odznaczony: Order Czerwonego Sztandaru i Order Czerwonej Gwiazdy.

Przypisy