Jules Bianchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jules Bianchi
Jules Bianchi w 2012 roku
Jules Bianchi w 2012 roku
Pełne imię i nazwisko Jules Bianchi
Kraj  Francja
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1989
Nicea
Sezon 2014
Seria Formuła 1
Zespół Marussia F1
Samochód Marussia MR03
Nr startowy 17
Partnerzy Max Chilton
Sukcesy

2007: Francuska Formuła Renault (mistrz)
2008: Masters at Zolder (zwycięzca)
2009: Formuła 3 Euro Series (mistrz)
2012: Formuła Renault 3.5 (wicemistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Jules Bianchi (ur. 3 sierpnia 1989 w Nicei) – francuski kierowca wyścigowy.

Jules Bianchi jest wnukiem Mauro, trzykrotnego mistrza świata w wyścigach GT oraz bratankiem Luciena, zwycięzcy 24-godzinnego wyścigu Le Mans i uczestnika 19 wyścigów Grand Prix Formuły 1.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karting i Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

Jules Bianchi podczas wyścigu Formuły 3 w roku 2009

Po kilku latach startów w kartingu (rozpoczął je w roku 2004), w 2007 roku Jules postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując we Francuskiej oraz Europejskiej Formule Renault. Reprezentując zespół SG Formula, francuski serial zakończył z tytułem mistrzowskim, natomiast europejski na 11. pozycji w końcowej klasyfikacji.

Europejska Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym sezonie awansował do Europejskiej Formuły 3, gdzie jeździł w drugorzędnym teamie ART Grand Prix, należącym do jego menedżera, Nicolasa Todta. W pierwszym podejściu spisał się nadzwyczaj dobrze, będąc sklasyfikowanym na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej (dwukrotnie zwyciężył, w tym prestiżowy Masters of Formula 3). W drugim podejściu, będąc już liderem głównego zespołu, zdominował rywalizację, wygrywając dziewięć z dwudziestu eliminacji.

Poza udziałem w europejskim cyklu, w ramach programu ART, wziął udział również w dwóch rundach Brytyjskiej Formuły 3 (na portugalskim torze w Portimao Francuz zdominował rywalizację). Nie był jednak liczony do klasyfikacji generalnej. Gościnnie wystąpił również w jednym wyścigu serii World Series by Renault (w SG Formula), na ulicach księstwa Monako. Nie dojechał jednak do mety. Po raz pierwszy wystąpił w kończącym sezon juniorski Grand Prix Makau. W wyniku kolizji, Francuz nie był jednak w stanie walczyć o czołowe lokaty, ostatecznie dojeżdżając na 10. miejscu.

Seria GP2[edytuj | edytuj kod]

Dzięki wygranej w F3, Francuz awansował do bezpośredniego przedsionka Formuły 1 – serii GP2 – w której także startował w barwach ART. Debiutancki sezon okazał się całkiem udany dla Bianchiego, zważywszy na zajęcie 3. miejsca w klasyfikacji generalnej oraz szczególnie dobrą postawę w kwalifikacjach (trzy zwycięstwa). Był to jednak dość ciężki sezon dla Francuza, który miał kilka wzlotów i upadków. Nie obyło się bez sporych błędów, w wyniku których kilkakrotnie tracił szansę na dobry wynik. Przez to też ani razu nie stanął na najwyższym stopniu podium. W pierwszym wyścigu na Węgrzech, w wyniku kolizji, odniósł pozornie dość poważny uraz kręgosłupa, który mógł go wykluczyć na dłuższy czas. Na szczęście jednak kontuzja okazała się niegroźna i Bianchi po absencji w niedzielę, był w stanie wystąpić w kolejnej rundzie w Belgii. Francuz dziewięciokrotnie dojechał na punktowanym miejscu, z czego cztery razy na podium.

Drugi sezon startów rozpoczął dobrze, od zajęcia trzeciego miejsca w pierwszym wyścigu, na tureckim torze Istanbul Park. W kolejnych siedmiu wyścigach Francuzowi nie poszło jednak najlepiej, głównie przez niezawinione incydenty. Jedyne dwa punkty uzyskał za siódmą lokatę, na hiszpańskim obiekcie Circuit de Catalunya. Przełom nastąpił w sobotnich zmaganiach na Silverstone, gdzie po raz pierwszy stanął na najwyższym stopniu podium, po zaciętej walce z Niemcem Christianem Vietorisem (Jules startował wówczas z pole position). W pozostałych dziewięciu startach Bianchi sięgał po punkty, czterokrotnie przy tym mieszcząc się w pierwszej trójce. Ostatecznie rywalizację ponownie zakończył na 3. pozycji, zaledwie jeden punkt za wicemistrzem Lucą Filippi.

Azjatycka Seria GP2[edytuj | edytuj kod]

W azjatyckim cyklu Bianchi zadebiutował w drugiej rundzie sezonu 2009/2010, na torze Yas Marina. Już w pierwszym wyścigu stanął na najniższym stopniu podium. W kolejnej eliminacji, na torze Sakhir, sięgnął po pole position. Popełnione błędy uniemożliwiły mu jednak zdobycie punktów, także w kolejnych wyścigach. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 12. miejscu.

W roku 2011 został wicemistrzem serii, po dwukrotnej wizycie na podium w przeciągu czterech rozegranych wyścigów (zwyciężył w inauguracyjnym starcie w Abu Zabi).

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Obowiązki związane z rolą piątkowego zawodnika w F1 uniemożliwiła Bianchiemu dalsze starty w Serii GP2. W celu utrzymania formy zawodnik postanowił jednak kontynuować udział w serii juniorskiej i podpisał kontrakt z francuskim zespołem Tech 1 Racing, startującym w Formule Renault 3.5, na sezon 2012. Francuz walczył o tytuł mistrzowski z Holendrem Robinem Frijnsem. Losy tytułu rozstrzygnęły się dopiero w ostatnim wyścigu, na torze w Katalonii. Holender przeprowadził na Bianchim kontrowersyjny atak, w wyniku którego wypchnął go z toru. W konsekwencji Francuz nie dojechał do mety i ze stratą zaledwie czterech punktów przegrał mistrzowski tytuł. Frijns stracił punkty uzyskane w tamtym wyścigu, jednak nie zmieniło to wyników mistrzostw. Pomimo protestu Bianchiego sędziowie postanowili zachować wyniki. Ostatecznie Bianchi ośmiokrotnie stawał na podium, z czego trzykrotnie na najwyższym stopniu. Pięciokrotnie przy tym startował z pole position oraz siedmiokrotnie odnotował najszybszy czas okrążenia w wyścigu.

Kontrakt z Ferrari[edytuj | edytuj kod]

Dzięki świetnym wynikom, za sprawą swojego menedżera Nicolasa Todta, mającego duże powiązania z włoskim zespołem, dostał szansę udziału w trzydniowych testach dla młodych kierowców (w pierwszych trzech dniach grudnia). 2 grudnia team z Maranello podpisał z nim długoterminową umowę, za sprawą której ma się stać kierowcą rezerwowym i testowym zespołu. W sezonie 2011 Francuz miał pełnić funkcję trzeciego kierowcy włoskiego zespołu.

Kontrakt z Force India[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2012 roku Francuz został ogłoszony rezerwowym kierowcą hinduskiego zespołu Force India. Wziął udział w dziewięciu sesjach treningowych.

Starty w ekipie Marussia[edytuj | edytuj kod]

W następnym sezonie Bianchi rozpoczął regularne starty w zespole Marussia gdzie został zakontraktowany jako ostatni kierowca wyścigowy na sezon 2013. Powodem podpisania kontraktu tak późno było nie wywiązanie się z umowy przez Luiza Razię którego sponsorzy nie wpłacili na czas pieniędzy za starty w zespole. Skutkiem tak późnego podpisania umowy było uczestnictwo przez Francuza zaledwie przez półtora dnia w przedsezonowych testach. Mimo to Jules pokazywał się w pierwszych wyścigach dużo lepiej od Maxa Chiltona będącego zespołowym partnerem Bianchiego. Francuz pokonywał też regularnie kierowców Caterhama. Najlepszym wynikiem Bianchiego w wyścigu buł 13 miejsce w GP Malezji na torze Sepang, zaś w kwalifikacjach 15 miejsce podczas weekendu wyścigowego o GP Belgii. Poza tym Jules dwukrotnie dojechał do mety 15 (debiut w GP Australii oraz GP Chin). Pod koniec sezonu Francuz plasował się na pozycjach 18-20, jednak w klasyfikacji generalnej zdołał utrzymać miejssce przed kierowcami ekipy Caterham.

Na sezon 2014 Bianchi przedłużył kontrakt z rosyjską ekipą. Podczas Grand Prix Monako Francuz dojechał początkowo na ósmym miejscu, lecz po dodaniu pięciu sekund z powodu nie zjechania na pięciosekundowy postój w boksach (postój wykonał w trakcie, gdy na torze był samochod bezpieczeństwa) spowodował spadek na dziewiąte miejsce co dało mu pierwsze punkty w karierze oraz pierwsze punkty dla rosyjskiego zespołu.

Starty w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Stan: 20 lipca 2014

Tablica wyników[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2013 Marussia F1 Team Marussia MR02 Cosworth CA2013, 2,4 litra, V8 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Korea Południowa
KOR
Japonia
JPN
Indie
IND
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
0 19
15 13 15 19 18 NU 17 16 NU 16 18 19 18 16 NU 18 20 18 17
2014 Marussia F1 Team Marussia MR03 Ferrari 059/3 1.6T V6 Australia
AUS
Malezja
MAL
Bahrajn
BHR
Chińska Republika Ludowa
CHN
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Rosja
RUS
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
2 16
NS NU 16 17 18 9 NU 15 14 15 15

† – sezon w trakcie

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon
Zgł.
Starty
PKT
P.
P1
P2
P3
Punkt.
PP
NO
NS
DK
Zespoły
2013 1919 1919 000-- 1919 000-- 000-- 000-- 000-- 000-- 000-- 0033 000-- Rosja Marussia
2014 1010 1010 0022 1616 000-- 000-- 000-- 0011 000-- 000-- 0033 000-- Rosja Marussia
Sezony Zgł. Starty PKT Najwyższa pozycja
(mistrzostwa)
P1 P2 P3 Punkt. PP NO NS DK Zespoły
2 29 29 2 1x19 - - - 1 - - 6 - 1

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Ważne wyścigi
Debiut Australia Grand Prix Australii 2013
Pierwsze punkty Monako Grand Prix Monako 2014 (#25)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje 15 – Belgia Grand Prix Belgii 2013 (#11)
Wyścig 9 − Monako Grand Prix Monako 2014 (#25)
Inne
Kierowca testowy 2012Force India

Wyniki w GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 ART Grand Prix Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
52 3
NU 12 4 3 NU 13 2 NU 2 7 5 4 NU NW 14 NU 2 4 18 7
2011 Lotus ART Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
53 3
3 7 7 NU NU 19 NU 7 1 5 4 2 7 6 2 2 8 3

Wyniki w Azjatyckiej Serii GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2009/2010 ART Grand Prix Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
8 12
- - 3 7 10 NS 10 NU
2011 Lotus ART Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Włochy
ITA
Włochy
ITA
18 2
1 8 3 NU

Wyniki w Formule Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2009 KMP Group/SG Formula Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Monako
MON
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Francja
FRA
Francja
FRA
Portugalia
PRT
Portugalia
PRT
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
- NS
- - - - NU - - - - - - - - - - - -
2012 Tech 1 Racing Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
185 2
DK 13 2 2 17 1 12 2 7 1 3 3 9 4 1 7 NU

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Nr bolidu Wyścigi Zwycięstwa PP NO Punkty Pozycja
2007 Francuska Formuła Renault SG Formula 6 13 5 5 10 172 1
Europejska Formuła Renault 43 8 0 1 1 9 11
2008 Formula 3 Euroseries ART Grand Prix 24 20 2 2 2 47 3
2009 Formula Renault 3.5 SG Formula 26 1 0 0 0 0 NS
Brytyjska Formuła 3 ART Grand Prix 91 4 2 0 3 0 NS
Formula 3 Euroseries 1 20 9 6 7 114 1
Grand Prix Makau 3 1 0 0 0 N/A 10
2009–10 Azjatycka Seria GP2 ART Grand Prix 7 6 0 1 0 8 12
2010 Seria GP2 ART Grand Prix 1 18 0 3 1 52 3
2011 Seria GP2 Lotus ART 18 5 1 1 0 53 3
Azjatycka Seria GP2 4 5 1 1 0 18 2
2012 Formuła Renault 3.5 Tech 1 Racing 17 3 5 7 8 185 2
2012 Formuła 1 Sahara Force India F1 Team Kierowca testowy
2013 Formuła 1 Marussia F1 Team 19 0 0 0 0 0 19
2014 Formuła 1 Marussia F1 Team 10 0 0 0 0 2* 16*

† – Bianchi nie był liczony do klasyfikacji. * – sezon w trakcie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]