Julia Clary-Bonaparte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julia Clary-Bonaparte
Julie Clary - enfants.jpgJulia z Zanajdą i Charlottą (portret Gérarda, 1808-09)
królowa Neapolu
Okres panowania od 1806
do 1808
Żona Józefa Bonaparte
królowa Hiszpanii
Okres panowania od 1808
do 1813
Żona Józefa Bonaparte
Dane biograficzne
Urodzona 26 grudnia 1771
Marsylia
Zmarła 7 kwietnia 1845
Florencja
Ojciec François Clary
Matka Françoise-Rose Somis
Mąż Józef Bonaparte
Dzieci Julia Józefina,
Zenajda,
Charlotta
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Julia Maria Bonaparte, z domu Julie-Marie Clary (ur. 26 grudnia 1771 w Marsylii, zm. 7 kwietnia 1845 we Florencji) - żona Józefa, najstarszego brata Napoleona, królowa-małżonka Neapolu w latach 1806-1808 i Hiszpanii w latach 1808-1813.

Julia była córką bardzo zamożnego hurtownika jedwabiu z Marsylii, Franciszka (François) Clary (1725 - 1794) i jego drugiej żony Françoise-Rose Somis (1737 - 1815). W rodzinnej Marsylii poznała młodego prawnika Józefa Bonapartego, działającego wówczas przy Trybunale Rewolucyjnym i wyszła za niego za mąż w Cuges-les-Pins 1 sierpnia 1794 za namową swej matki, by po śmierci ojca bronić z pomocą wpływowych Bonapartych fortuny rodowej przed zakusami rewolucjonistów. Małżeństwo nie było zbyt udane. Obaj małżonkowie robili wszystko by spędzać ze sobą jak najmniej czasu.

Julia Clary z córkami

Jej młodsza siostra Désirée zaręczyła się jednocześnie z Napoleonem, który wkrótce ją porzucił dla wpływowej arystokratki Józefiny de Beauharnais. Désirée została później królową-małżonką Szwecji i Norwegii jako żona Karola XIV Jana z nowej dynastii Bernadotte i jest protoplastką obecnych rodów królewskich Szwecji, Belgii, Danii i Norwegii.

W czasie całego królowania Józefa w Neapolu Julia odwiedziła go jeden jedyny raz, a do Hiszpanii nigdy nie pojechała, pozostając w Paryżu i pilnując jego interesów. Hiszpanie nazywali ją La Reina Intrusa (królową-intruzką).

Po wydaniu przez Ludwika XVIII ustawy o banicji Bonapartych z Francji Józef emigrował do USA, zamieszkał w Bordentown w stanie New Jersey i pozostawał tam do roku 1844. Julia przeniosła się do Florencji, żyła tam pod nazwiskiem hrabiny de Survilliers. Dopiero na rok przed jej śmiercią zezwolono Józefowi na osiedlenie się we Florencji.

Józefostwo Bonapartowie mieli trzy córki: Julię Józefinę, zmarłą w niemowlęctwie 1796, Zenajdę (1801-1854), żonę kuzyna z linii Lucjana, Karola Lucjana, i Charlottę (1802-1839), żonę kuzyna z linii Ludwika, Napoleona Ludwika, starszego brata Napoleona III. Od Zenajdy Julia doczekała się dwanaściorga wnucząt.

Wszelkie wzmianki biograficzne o Julii Clary są nadzwyczaj skąpe. Za czasów bratanka Józefa, Napoleona III, potomkowie jej brata Stefana (Etienne) doszli do znaczenia i uzyskali tytuł hrabiowski II Cesarstwa Francuskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nouvelle Biographie Générale, t. 46, Paris 1860
  • Annemarie Selinko. Désirée, London and Toronto 1955


Poprzednik
Maria Karolina Habsburg
królowa Neapolu
1806-1808
Następca
Karolina Bonaparte
Poprzednik
Maria Ludwika Parmeńska
Escudo de armas de Carlos III de España Toisón y Gran Cruz 2.svg Królowa Hiszpanii
1808-1813
Escudo de armas de Carlos III de España Toisón y Gran Cruz 2.svg Następca
Maria Izabela Portugalska