Julia Görges

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julia Görges
Julia Görges
Julia Görges podczas igrzysk w Londynie.
Państwo  Niemcy
Miejsce zamieszkania Bad Oldesloe
Hanower
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1988
Bad Oldesloe
Wzrost 180 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny Lipiec 2005
Zakończenie kariery aktywna
Trener Sascha Nensel
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 15 (5 marca 2012)
Australian Open 4R (2012, 2013)
Roland Garros 3R (2011, 2012)
Wimbledon 3R (2011, 2012)
US Open 3R (2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 33 (31 stycznia 2011)
Australian Open 3R (2011)
Roland Garros 3R (2011)
Wimbledon QF (2010)
US Open QF (2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Julia Görges (ur. 2 listopada 1988 w Bad Oldesloe) – niemiecka tenisistka.

Spis treści

Kariera tenisowa[edytuj]

Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem, od 2005 roku w gronie profesjonalistek. Dotychczas jej największymi sukcesami w turniejach WTA Tour są dwa zwycięstwa w grze pojedynczej (w Bad Gastein oraz w Stuttgarcie, gdzie w finale pokonała liderkę rankingu, Caroline Wozniacki) oraz cztery w grze podwójnej. Jest także finalistką trzech turniejów singlowych i ośmiu deblowych.

Najlepszy wynik w turnieju wielkoszlemowym osiągnęła w 2012 roku, kiedy podczas Australian Open doszła do IV rundy. Pojedynek o ćwierćfinał przegrała z Agnieszką Radwańską.

W zawodach cyklu ITF ma na koncie 6 zwycięstw singlowych i 6 zwycięstw deblowych.

W rankingu singlistek najwyżej była notowana na 15. miejscu (5 marca 2012 roku).

Życie prywatne[edytuj]

Trenowana jest przez Saschę Nensela, byłego szkoleniowca Nicolasa Kiefera. Ojcem tenisistki jest Klaus Görges, a matką Inga Görges. Oboje rodzice pracują w biurze ubezpieczeń. Ma starszą siostrą Maike. Zaczęła grać w tenisa jako sześciolatka. Za wzór tenisowy uważa Martinę Hingis. Lubi nawierzchnię twardą. Celem jej kariery, jest krok po kroku bycie coraz lepszą tenisistką.

Statystyki[edytuj]

Finały w turniejach WTA Tour[edytuj]

Gra pojedyncza (2-3)[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
WTA Tour Championships (0–0)
Premier Mandatory/Premier 5 (0–0)
Premier (1–1)
International (1–2)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (0–3)
Ceglana (2–0)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 czerwca 2010 Austria Bad Gastein Ceglana Szwajcaria Timea Bacsinszky 6:1, 6:4
Finalistka 1. 24 października 2010 Luksemburg Luksemburg Twarda (hala) Włochy Roberta Vinci 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 24 kwietnia 2011 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Dania Caroline Wozniacki 7:6(3), 6:3
Finalistka 2. 25 lutego 2012 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Polska Agnieszka Radwańska 5:7, 4:6
Finalistka 3. 14 października 2012 Austria Linz Twarda (hala) Białoruś Wiktoryja Azaranka 3:6, 4:6

Gra podwójna (4-8)[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
WTA Tour Championships (0–0)
Premier Mandatory/Premier 5 (0–0)
Premier (0–1)
International (4–7)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (3–5)
Ceglana (1–3)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 lipca 2009 Słowenia Portorož Twarda Czechy Vladimíra Uhlířová Francja Camille Pin
Czechy Klára Zakopalová
6:4, 6:2
Finalistka 1. 27 lipca 2009 Turcja Stambuł Twarda Szwajcaria Patty Schnyder Czechy Lucie Hradecká
Czechy Renata Voráčová
6:2, 3:6, 10-12
Finalistka 2. 12 czerwca 2010 Włochy Palermo Ceglana Stany Zjednoczone Jill Craybas Włochy Alberta Brianti
Włochy Sara Errani
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 2. 2 sierpnia 2010 Dania Kopenhaga Twarda (hala) Niemcy Anna-Lena Grönefeld Rosja Witalija Djaczenko
Białoruś Tatiana Puczek
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 26 września 2010 Korea Południowa Seul Twarda Słowenia Polona Hercog Republika Południowej Afryki Natalie Grandin
Czechy Vladimíra Uhlířová
6:3, 6:4
Finalistka 3. 17 lipca 2011 Austria Bad Gastein Ceglana Australia Jarmila Gajdošová Czechy Eva Birnerová
Czechy Lucie Hradecká
6:4, 2:6, 10-12
Finalistka 4. 16 października 2011 Austria Linz Twarda (hala) Niemcy Anna-Lena Grönefeld Nowa Zelandia Marina Erakovic
Rosja Jelena Wiesnina
5:7, 1:6
Finalistka 5. 7 stycznia 2012 Nowa Zelandia Auckland Twarda Włochy Flavia Pennetta Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
7:6(2), 2:6, 7-10
Finalistka 6. 29 kwietnia 2012 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Niemcy Anna-Lena Grönefeld Czechy Iveta Benešová
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 4. 17 czerwca 2012 Austria Bad Gastein Ceglana Stany Zjednoczone Jill Craybas Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Chorwacja Petra Martić
6:7(4), 6:4, 11-9
Finalistka 7. 14 października 2012 Austria Linz Twarda (hala) Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 5:7
Finalistka 8. 5 stycznia 2013 Nowa Zelandia Auckland Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Zimbabwe Cara Black
Australia Anastasija Rodionowa
6:2, 2:6, 5-10

Bibliografia[edytuj]