Julia Hartwig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julia Hartwig
Julia Hartwig Warsaw October21 2009 Fot Mariusz Kubik 05.jpg
Julia Hartwig (2009)
Imiona i nazwisko Julia Hartwig
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1921
Polska Lublin
Narodowość Polska
Dziedzina sztuki Literatura
Styl Literatura współczesna
Ważne dzieła Pożegnania, Czuwanie, Czułość, Jasne, niejasne; Apollinaire, Dziennik amerykański, Podziękowanie za gościnę
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" Kawaler Legii Honorowej (Francja)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Julia Hartwig w Wikicytatach
Strona domowa
Julia Hartwig, Anders Bodegard, Ryszard KapuścińskiWarszawa, 2 października 2006

Julia Hartwig (ur. 14 sierpnia 1921 w Lublinie) – polska poetka, eseistka i tłumaczka literatury pięknej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest córką fotografa Ludwika Hartwiga i Marii Birjukow, siostrą Edwarda, fotografika i Walentego, endokrynologa. Uczyła się w Gimnazjum im. Unii Lubelskiej w Lublinie (matura w 1939). W 1936, w gazetce szkolnej „W słońce” opublikowała swój pierwszy wiersz. Podczas II wojny światowej była łączniczką AK, uczestniczką podziemnego życia kulturalnego. Studiowała polonistykę i romanistykę na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim (1942-1944) i Uniwersytecie Warszawskim (1946) oraz Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1947-50 przebywała we Francji, gdzie była stypendystką rządu francuskiego i urzędniczką w dziale kulturalnym Ambasady Polskiej w Paryżu, w tym okresie związana była z Ksawerym Pruszyńskim i Zygmuntem Kałużyńskim[1]. Mieszkała następnie w Warszawie. W latach 1952-69 była autorką słuchowisk nadawanych w Polskim Radiu.

W latach 1970-74, razem z mężem, Arturem Międzyrzeckim przebywała w USA, była uczestnikiem programu International Writing Program, a następnie wykładowcą Drake University. Prowadziła też wykłady na Uniwersytecie Ottawy (1971) i Carleton University (1973) w Kanadzie. W 1976 była sygnatariuszką „Memoriału 101”. W 1979 roku ponownie przebywała w USA na zaproszenie Departamentu Stanu. W 1989 roku była członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ „Solidarność” Lechu Wałęsie.

Swoje wiersze i artykuły ogłaszała w pismach: „Odrodzenie”, „Nowa Kultura”, „Świat”, „Nowe Książki”, „Poezja”, „Tygodnik Powszechny”, „Twórczość”, „Kresy”, „NaGłos”, „Zeszyty Literackie”, „Odra”, „Więź”, „Kwartalnik Artystyczny”.

Tłumaczyła na język polski twórczość takich pisarzy, jak: Guillaume Apollinaire, Allen Ginsberg, Max Jacob, Blaise Cendrars, Pierre Reverdy, Marianne Moore, William Carlos Williams.

Była członkiem Związku Literatów Polskich (1945-83, była w Zarządzie Głównym w latach 1980-82), Polskiego PEN-Clubu (od 1956), NSZZ „Solidarność” (1986-91), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (1989, wiceprezes w latach 1990-99). Od 2008 jest przewodniczącą jury Nagrody Mediów Publicznych Cogito w dziedzinie literatury pięknej. W 1995 roku powstał o poetce film dokumentalny pt.: Julia Hartwig w reżyserii Adama Kulika i według jego scenariusza, a w roku 2003 następny pt. Ułamki codzienności. Julia Hartwig (scenariusz i realizacja: Elżbieta Rottermund). W 2009 otrzymała honorowe obywatelstwo Lublina[2] oraz została laureatką Nagrody "Kamień", przyznawanej podczas Lubelskiego Festiwalu "Miasto Poezji" Mieszka w Warszawie, przy ul. Marszałkowskiej.

W 2014 X Zjazd Stowarzyszenia Pisarzy Polskich wybrał ją na honorowego Prezesa Stowarzyszenia[3]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Julia Hartwig, Wisława Szymborska i Anna Polony – jedno ze spotkań organizowanych przez Stowarzyszenie Pisarzy PolskichWarszawa, 8 maja 1993

Tłumaczenia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Julia Hartwig – Polski PEN Club, Warszawa, 9 grudnia 1996

Opracowania i inne prace redakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Hartwig w piosenkach[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Inne nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Komentarz Julii Hartwig na temat jej krótkotrwałego małżeństwa z Kałużyńskim: "Nie mam dobrych wspomnień. Po prostu: zły wybór"; [w:] Zygmunt Kałużyński: wolność na wariackich papierach, wyborcza.pl, 29.11.2012
  2. Honorowi Obywatele Lublina – http://www.lublin.eu
  3. Julia Hartwig honorowym prezesem SPP. gazeta. [dostęp 2014-06-09].
  4. M.P. z 2011 r. Nr 71, poz. 697
  5. Prezydent wręczył odznaczenia na Zamku Królewskim. prezydent.pl, 3 maja 2011. [dostęp 2012-05-12].
  6. M.P. z 1997 r. Nr 33, poz. 315
  7. GLORIA ARTIS – Złoty Medal Zasłużony Kulturze. 11 września 2005.
  8. Skarga, Hartwig i Stasińska odznaczone przez francuski rząd. ksiazki.wp.pl, 6 grudnia 2007.
  9. Związek Rzemiosła Polskiego: Laureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994 – 2009. [dostęp 2014-09-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]