Julia Liwilla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julia Liwilia
Kaligula i jego trzy siostry

Julia Liwilla (łac. Iulia Livilla, ur. 18, Lesbos; zm. 42, Pandateria) – najmłodsza córka Germanika i Agrypiny Starszej[1]. Siostra Agrypiny Młodszej, Julii Druzylli i Kaliguli.

Urodziła się na wyspie Lesbos w trakcie podróży Germanika do prowincji wschodnich[2]. Na życzenie Tyberiusza poślubiła w 33 n.e. Marka Winicjusza, konsula w 30 roku[3][4][5]. W 37 n.e. jej brat Kaligula został cesarzem. Według Swetoniusza[6] utrzymywał z Liwillą, tak jak i z pozostałymi dwiema siostrami, stosunki kazirodcze. W 39 n.e. została oskarżona przez Kaligulę o rzekomy udział w spisku przeciwko niemu. Na czele spisku stanął dowodzący legionami w Germanii Górnej - Getulik, a po zabiciu Kaliguli senat miał ogłosić cesarzem Marka Emiliusza Lepidusa, męża jej siostry, Julii Druzylli. Kaligula odkrył spisek i udał się osobiście do Galii. Po przybyciu do Moguncji, kwatery głównej Getulika, natychmiast stracono tego ostatniego oraz Marka Emiliusza Lepidusa. Siostry cesarza: Agrypina i Liwilla, także oskarżone o udział w spisku, zostały skazane na wygnanie[6][7]. W 41 n.e. jej stryj - nowy cesarz Klaudiusz odwołał ją z wygnania i zwrócił jej majątek[8]. W 41 n.e. wskutek intryg cesarzowej Messaliny, urażonej tym, że Liwilla nie oddaje jej właściwych honorów ani nie przypochlebia się, a zarazem zazdrosnej o wpływy nieprzeciętnie pięknej kobiety na Klaudiusza, Liwilla została oskarżona przez cesarza o różne przewinienia, między innymi o romans z filozofem Seneką[9]. Została skazana na wygnanie nie otrzymawszy żadnej możliwości obrony[10]. Została zamordowana w 42 n.e., na wyspie Pandateria (miejscu swojego zesłania)[11], na rozkaz Klaudiusza[10][12].

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Druzus Starszy      
    2. Germanik
5. Antonia Młodsza        
      1. Julia Liwilla
6. Marek Agrypa    
    3. Agrypina Starsza    
7. Julia Starsza      
 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Kaligula, Rozdział 7. W: Gajusz Swetoniusz Trankwillus: Żywoty Cezarów. Warszawa: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1972, s. 243.
  2. Roczniki,Księga druga, rozdział 54. W: Tacyt: Dzieła. Warszawa: Czytelnik, 2004, s. 104. ISBN 83-07-02993-7.
  3. Roczniki,Księga szósta, rozdział 15. W: Tacyt: Dzieła. Warszawa: Czytelnik, 2004, s. 207. ISBN 83-07-02993-7.
  4. Ksiega LX 27. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  5. Księga XIX;rozdział 14. W: Józef Flawiusz: Dawne dzieje Izraela. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  6. 6,0 6,1 Kaligula, Rozdział 24. W: Gajusz Swetoniusz Trankwillus: Żywoty Cezarów. Warszawa: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1972, s. 256-257.
  7. Ksiega LIX 22. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  8. Ksiega LX 4. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  9. Księgi LX 8, LXI 10. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  10. 10,0 10,1 Boski Klaudiusz, Rozdział 29. W: Gajusz Swetoniusz Trankwillus: Żywoty Cezarów. Warszawa: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1972, s. 313.
  11. Roczniki,Księga czternasta, rozdział 65. W: Tacyt: Dzieła. Warszawa: Czytelnik, 2004, s. 336-337. ISBN 83-07-02993-7.
  12. Rozdział X (38). W: Lucjusz Anneusz Seneka: Apocolocynthosis czyli Udynienie boskiego Klaudiusza. edycja komputerowa www.histurion.pl.