Julian Casablancas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julian Casablancas
Julian Casablancas 01.JPG
Julian Casablancas podczas koncertu
Imię i nazwisko Julian Casablancas
Pseudonim Jules
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1978
Nowy Jork
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Instrument wokal
Gatunek indie rock
alternatywny rock
garage rock
Zawód wokalista oraz autor tekstów zespołu The Strokes
Wytwórnia płytowa Rough Trade
RCA Records
Sony BMG
Zespół
The Strokes

Julian Fernando Casablancas (ur. 23 sierpnia 1978) – amerykański piosenkarz, autor tekstów i muzyk, bardziej znany jako wokalista i naczelny autor tekstów amerykańskiego rockowego zespołu The Strokes. Casablancas rozpoczął karierę solową wydając album Phrazes for the Young 3 listopada 2009 roku.

Wczesny okres życia, edukacja i życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Julian Fernando Casablancas urodził się w Nowym Jorku jako syn katalońsko-amerykańskiego potentata biznesowego Johna Casablancasa, założyciela agencji modelek Elite Model i Jeanette Christiansen, byłej modelki i Miss Danii. Ma siostry Cecile i Ninę oraz braci Fernando i Johna jr. Jego dziadek ze strony ojca, Fernando Casablancas, jest dobrze znanym biznesmenem z branży włókienniczej. Jego rodzice rozwiedli się i jego matka poślubiła malarza Sama Adoquei. Adoquei pomógł ukształtować wczesny muzyczny gust Casablancasa, wystawiając go na działanie takiej muzyki jak The Doors, która znacznie różniła się od Phila Collinsa, którego słuchał.

Pierwszym członkiem The Strokes, jakiego spotkał Casablancas, był Nikolai Fraiture, który uczęszczał z nim do Lycée Français de New York (Fraiture ukończył je w 1997 r., Casablancas w 1996). Kiedy miał 14 lat, ojciec wysłał go do instytutu Le Rosey, elitarnej szkoły z internatem w Szwajcarii. Podczas krótkiego pobytu w Szwajcarii Julian spotkał kolejnego przyszłego członka The Strokes, Alberta Hammonda Jr. Casablancas uczęszczał do szkoły Dwight z dwoma innymi przyszłymi Strokes'ami, Nickiem Valensim i Fabrizio Moretti. Casablancas nigdy nie ukończył szkoły, ale pobierał naukę w klasie muzycznej, gdzie – jak powiedział – po raz pierwszy cieszył się ze swojego pobytu tam.

5 lutego 2005 roku, w Nowym Jorku, Julian poślubił Juliet Joslin, asystentkę managera The Strokes. Para ma syna, Cala, urodzonego 23 stycznia 2010 r.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Muzyczne wpływy[edytuj | edytuj kod]

Za swoje ulubione utwory wszech czasów Julian uznaje "A change is gonna come" Sama Cooke'sa i "Oh! Look at me now" Franka Sinatry. Ponadto przyznaje, jak duży wpływ na jego teksty i styl śpiewania mają tacy artyści jak Lou Reed czy The Velvet Underground. "Sposób, w jaki Lou Reed pisał i śpiewał o narkotykach i seksie, o ludziach dookoła niego, było tak rzeczywiste" – oświadczył Casablancas w wywiadzie dla Rolling Stone. "Reed mógł w romantyczny sposób sportretować te szalone sytuacje, ale był również realistą. To była poezja i dziennikarstwo."

Praca solowa[edytuj | edytuj kod]

Jego pierwszy solowy album, Phrazes for a Young (inspirowany książką Oscara Wilde'a "Phrases and Philosophies for the Use to Young") w Wielkiej Brytanii został wydany 2 listopada 2009 r., a w Stanach Zjednoczonych 3 listopada tego samego roku. Producentem albumu nagranego w Omaha, Nebrasce i nowojorskim domu Juliana był Jason Lader. Album był pod silnym wpływem nowej fali i elektroniki, z wykorzystaniem syntezatorów Casablancasa w wielu piosenkach. Julian omówił jego nowe brzmienie mówiąc "Odszedłbym od dziwact w muzyce, ale chciałem być mądry. Nie chciałem, żeby ludzie mówili, OK, to jest jego dziwaczne abstrakcyjne coś i zdymisjonowali ten album. Pracowałem zbyt ciężko, żeby do tego doszło... Chciałem być oryginalny w zwariowany sposób i wypełnić lukę pomiędzy muzyką tradycyjną a współczesną".

Aby uczcić wydanie płyty, w październiku w Los Angeles Julian wykonał serię koncertów, następnie od 30 listopada 2009 r. występował z The Sick Six w Europie.

Inne zajęcia[edytuj | edytuj kod]

Wiedząc, że w The Strokes nie nagra zbyt wiele, Julian pokazał swój talent jako multiinstrumentalista poprzez gościnne występy. Grał na gitarowym syntezatorze i użyczał swojego wokalu w chórkach do piosenki "Sick, sick, sick" zespołu Queens of the Stone Age, grał na gitarze basowej i śpiewał w chórkach do "Scared" Alberta Hammonda Jr i grał na drugim zestawie perkusyjnym w "Evening sun" Strokes'ów.

Julian posłużył również jako inspiracja dla kilku innych muzyków i malarki Elizabeth Peyton. Piosenka Courtney Love pt. "But Julian, I'm a little bit older that you" z jej debiutanckiego albumu America's Sweetheart (wydanego w 2004 r.) została napisana właśnie o nim.

Julian, wraz z The Strokes, wykonał cover utworu Marvina Gaye'sa "Mercy mercy me" z Joshuą Homme'm na perkusji i Eddiem Vedderem w chórkach. Cover został wydany w 2006 r.

W 2008 r. Julian nagrał dla Converse'a piosenkę z Santigold (wtedy znajej jako Santogold) i Phareellem N*E*R*D pt. "My drive thru". Pojawił się także w kampanii reklamowej.

W 2009 Julian nagrał piosenkę z Andym Samebergiem, Jormą Taccone i Akivą Schaffer z The Lonely Island pt. "Boombox" znajdującą się na ich debiutanckiej płycie i występował z SNL Digital Short w tej samej piosence. Współpracował także z Danger Mouse and Sparklehouse i nagrał z nimi piosenkę "Little girl".

21 grudnia 2009 r. wykonał "I wish it was Christmas today" w Late Night z Jimmym Fallonem.

7 czerwca 2011 r. Azzaro Pefume wybrało Juliana do reprezentowania ich nowego zapachu dla mężczyzn, Decibel i skomponowania muzyki do reklamy. Niecały miesiąc później Julian za pośrednictwem swojego Twittera potwierdził, że skomponował piosenkę dla Azzaro Perfume.

W 2013 roku nagrał wokal do piosenki "Instatnt Crush" z czwartego albumu studyjnego fracuskiego duetu Daft Punk - Random Access Memories.