Julian Eberhardt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julian Piotr Eberhardt
Data i miejsce urodzenia 1866
Warszawa
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1939
Warszawa
Minister komunikacji
Okres urzędowania od 16 stycznia 1919
do 8 lutego 1919
Poprzednik Stanisław Stączek
Minister kolei żelaznych
Okres urzędowania od 8 lutego 1919
do 9 grudnia 1919
Następca Kazimierz Bartel
Minister kolei żelaznych
Okres urzędowania od 7 lutego 1922
do 5 marca 1922
Poprzednik Bolesław Sikorski
Następca Ludwik Zagórny-Marynowski

Julian Piotr Eberhardt (ur. 1866 w Warszawie, zm. 4 stycznia 1939 w Warszawie) – polski inżynier, polityk, minister.

Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1887 ukończył Wydział Matematyczno-Przyrodniczy. W 1890 ukończył w Petersburgu Szkołę Inżynierów Kolejnictwa (Институт корпуса инженеров путей сообщения). Następnie pracował w kolejnictwie, gdzie m.in. w latach 1893-1898 wybudował wiele mostów na Syberii. Kierownik budowy mostu ks. Józefa Poniatowskiego w Warszawie. Od 1917 do 1918 pełnił obowiązki kierownika rumuńskich kolei państwowych (Căile Ferate Române).

W 1918 powrócił do Polski, gdzie jesienią 1918 przejął koleje od niemieckich okupantów. W okresie od 5 listopada do 17 listopada 1918 był kierownikiem resortu kolei żelaznych w prowizorium rządowym Władysława Wróblewskiego. Od 16 stycznia 1919 do 9 grudnia 1919 był ministrem tegoż resortu w rządzie Ignacego Jana Paderewskiego. Po 1920 przez 6 lat był podsekretarzem stanu w resorcie kolei żelaznych, a od 7 lutego do 5 marca 1922 tymczasowym kierownikiem w czasie choroby ministra Bolesława Sikorskiego.

Pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (al. 12, grób 38).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]