Julian Ejsmond

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julian Ejsmond
Julian Ejsmond.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1892
Polska Warszawa
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 1930
Polska Zakopane
Narodowość Polak
Dziedzina sztuki Literatura
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Teksty na Wikiźródłach Teksty na Wikiźródłach
Cytaty w Wikicytatach Cytaty w Wikicytatach
Grób Juliana Ejsmonda na warszawskich Powązkach

Julian Ejsmond (ur. 26 lutego 1892 w Warszawie, zm. 29 czerwca 1930 w Zakopanem) – polski poeta, bajkopisarz i tłumacz literatury.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem malarza Franciszka Teodora Ejsmonda i Marii Wieniawskiej, córki literata Juliana Wieniawskiego. Studiował filologię polską na UJ w Krakowie i UW.

Był zagorzałym myśliwym[1] – nie tylko polował, ale również redagował pisma łowieckie, wydawał kalendarze myśliwskie. W 1929 został wiceprezesem LOP.

Pracował jako urzędnik, równolegle rozwijając swą twórczość literacką i edytorską. Pierwsze wiersze zaczął publikować w 1907. Pierwszy tomik poezji wydał w 1909. Jego twórczość była zróżnicowana gatunkowo, pisywał: wiersze miłosne, ballady, romanse, liryki, felietony, satyry, bajki, opowiadania.

Zasłużył się także jako tłumacz pisanych w łacinie utworów Kochanowskiego, Sarbiewskiego, Owidiusza, Petroniusza. Tłumaczył także teksty dla czasopisma "Skamander" (należał do grupy pisarzy luźno związanych z czasopismem). Napisał tekst ,"Inwentarz kultury narodowej", wydrukowany w 36 zeszycie w roku 1925.

Od jego nazwiska pochodzi nazwa Zakręt Ejsmonda (1359 m n.p.m.) na drodze z Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka w Tatrach, gdzie poeta odniósł śmiertelne obrażenia w wypadku samochodowym w 1930 r.[2] Również w Gdyni istnieje ulica Ejsmonda, na której istniał kiedyś stadion Arki Gdynia.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Spoczywa w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 194–I–16/17)[3].

Twórczość (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Baśń o ziemnych ludkach, 1914
  • Podręcznik całowania, 1923
  • W zbożu, 1925
  • Opowieść o Janku Kominiarczyku i o dymiącym piecu króla Stasia, 1925
  • Wspomnienia myśliwskie, 1925
  • Sztuka wymyślania, 1927
  • Ryś w dzisiejszej Polsce, 1929
  • Moje przygody łowieckie, 1929
  • Przygody wiewióreczki, 1929
  • Patrząc na moich synków, 1931
  • Janek w puszczy, 1931
  • Mali myśliwi, 1931
  • Moje przygody łowieckie, 1961
  • Ostatni

Przypisy

  1. Ejsmond Julian (1892-1930). [dostęp 2013-08-28].
  2. (Józef Nyka "Tatry Polskie" wyd. Trawers 2004)
  3. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.